Masz dość parujących szyb i zastanawiasz się, jak zamontować nawiewniki okienne, żeby wreszcie poprawić wentylację? Takie niewielkie urządzenie potrafi odmienić klimat w mieszkaniu i ograniczyć wilgoć. Zobacz, jak zrobić to bezpiecznie i z głową.
Kiedy nawiewniki w oknach są potrzebne?
Problemy z wilgocią, zaparowane szyby, zaduch mimo regularnego sprzątania – to pierwsze sygnały, że w domu brakuje świeżego powietrza. W budynkach z wentylacją grawitacyjną lub mechaniczną wywiewną nawiewniki okienne są niemal konieczne, bo zastępują dawne nieszczelności starych ram. Dzięki nim powietrze z zewnątrz napływa w sposób stały, ale kontrolowany, a kratki wywiewne w kuchni czy w pomieszczeniach technicznych mogą prawidłowo „ciągnąć”.
Nawiewników nie wprowadza się do łazienek ani tam, gdzie działa system nawiewno–wywiewny z rekuperacją lub nawiewniki ścienne. W takich instalacjach powietrzem steruje centrala, a dodatkowe szczeliny w oknach zaburzyłyby pracę całego układu. Warto też pamiętać, że w nowoczesnych, bardzo szczelnych oknach problem wentylacji często pojawia się dopiero po ich wymianie – dawniej nieszczelności w ramie pełniły funkcję „naturalnych” nawiewników.
W wielu łazienkach materiały do zabudowy pełnią też funkcję dekoru, dlatego dobrze jest zestawić je z resztą wyposażenia. Inspiracje i konkretne rozwiązania dla różnych metraży znajdziesz na stronie krolestwolazienek.pl, gdzie łatwiej dopasujesz pomysł do swojego budżetu i układu pomieszczenia.
Jak dobrać liczbę i rodzaj nawiewników?
Najpierw trzeba określić, w których pomieszczeniach potrzebne są punkty nawiewu. Zwykle montuje się je w sypialniach, pokojach dziennych, gabinetach, kuchniach oraz w pomieszczeniach technicznych, gdzie pracują urządzenia gazowe. Małe pokoje zwykle wystarczy wyposażyć w pojedynczy nawiewnik, większe mogą wymagać kilku urządzeń rozmieszczonych w różnych oknach, tak by cała powierzchnia dobrze się „przewietrzała”. Przy wyborze konkretnego mechanizmu przydaje się wiedza o podstawowych typach nawiewników:
-
higrosterowane – automatycznie reagują na wilgotność powietrza wewnątrz, zwiększając napływ przy dużej parze wodnej,
-
ciśnieniowe – dostosowują przepływ do różnicy ciśnień między wnętrzem a zewnętrzem, ograniczając zbyt silny strumień przy wietrze,
-
sterowane ręcznie – pozwalają domownikom samodzielnie ustawić wielkość szczeliny, a nawet ją czasowo przymknąć.
Dobierając rodzaj nawiewników, trzeba też uwzględnić materiał stolarki. W oknach drewnianych często frezuje się szczeliny w górnej części ościeżnicy lub skrzydła. W konstrukcjach z PVC nawiewnik zwykle trafia na przylgę skrzydła i ościeżnicy. Stolarka aluminiowa to osobna historia – otwory powinny być przygotowane fabrycznie, więc montaż „z doskoku” nie wchodzi w grę.
Jak przygotować okno do montażu nawiewnika?
Przed pierwszym wierceniem warto odpowiedzieć sobie szczerze na pytanie, czy ingerencja w ramę nie naruszy gwarancji na okna. Producent często wymaga, by montaż prowadził autoryzowany serwis, inaczej w razie problemów z izolacyjnością zostaniemy z kłopotem sami. Gdy formalności są wyjaśnione, trzeba dokładnie przeczytać instrukcję montażu konkretnego modelu nawiewnika – każdy może mieć inne wymagania co do miejsca, długości i szerokości szczelin.
Do pracy przydają się podstawowe narzędzia i akcesoria stolarskie, które wielu domowników ma już w warsztacie, a jeszcze lepiej sprawdza się zestaw przygotowany typowo pod jak zamontować nawiewniki okienne w istniejących ramach:
-
frezarka lub wiertarka z prowadnicą,
-
regulowane ściski do stabilnego zamocowania narzędzia na ramie,
-
miarka, ołówek i poziomnica do precyzyjnego wyznaczenia linii szczelin.
Miejsce pod nawiewnik najczęściej wyznacza się w górnej części okna, tak aby strumień powietrza kierował się ku sufitowi i mieszał z cieplejszymi masami. Niezwykle ważne jest ułożenie urządzenia w idealnej linii poziomej – krzywo wyfrezowana szczelina utrudnia później montaż i może pogorszyć działanie mechanizmu regulującego przepływ.
Jak zamontować nawiewniki okienne krok po kroku?
Montaż w drewnianej lub PVC stolarki opiera się na tych samych zasadach, choć szczegóły zawsze narzuca producent. Zanim zaczniesz, dobrze zrób „na sucho” próbne przymierzenie czerpni i regulatora, by upewnić się, że zmieszczą się na wybranej wysokości i nie będą kolidować z roletą czy okuciem. Dopiero wtedy warto przejść do właściwych prac – poniższa kolejność pokazuje ogólny schemat, jak zamontować nawiewniki okienne bezpiecznie:
-
Wyznacz linię szczeliny lub otworów przelotowych na ościeżnicy albo skrzydle, zaznacz jej krawędzie ołówkiem, sprawdź poziomnicą.
-
Przymocuj prowadnicę frezarki ściskami do ramy, a następnie wyfrezuj szczeliny łączące przyszłą czerpnię z regulatorem, starając się nie uszkodzić uszczelek.
-
Usuń wszystkie wióry i pył z wyfrezowanych kanałów, także z trudno dostępnych zakamarków ramy.
-
Od zewnątrz przykręć czerpnię, pilnując, aby nie była obrócona „do góry nogami”, co groziłoby przeciekami podczas deszczu.
-
Od strony pomieszczenia zamontuj regulator przepływu, tak aby w pełni pokrywał szczelinę i mógł się swobodnie otwierać oraz zamykać.
-
Na końcu sprawdź działanie całego zestawu, regulując otwarcie i przykładając dłoń do nawiewnika w wietrzny dzień – delikatny napływ powietrza powinien być wyczuwalny.
W oknach PVC często pracuje się na przylgach, gdzie głębokość materiału jest mniejsza niż w drewnie, dlatego jeszcze ważniejsze staje się trzymanie się instrukcji. W aluminium ingerencję lepiej zostawić fabryce, a jeśli okna już są zamontowane, bezpieczniej rozważyć nawiewniki ścienne lub montaż przez wyspecjalizowaną ekipę.
Jak dbać o nawiewniki po montażu?
Dobrze zamontowany nawiewnik nie wymaga skomplikowanej obsługi, ale całkowite pozostawienie go „samemu sobie” też nie jest dobrym pomysłem. Co jakiś czas warto zdjąć obudowę regulatora i delikatnie oczyścić wnętrze z kurzu suchą ściereczką lub odkurzaczem z miękką końcówką. Mechanizmy reagujące na wilgoć i ciśnienie źle znoszą kontakt z wodą oraz detergentami – mogą stracić czułość i przestać reagować na zmiany warunków w pomieszczeniu.
Wiele osób kusi się, by na zimę zakleić nawiewniki taśmą, bo „ciągnie chłodem”. To krótkotrwała oszczędność i prosta droga do zawilgocenia ścian, pojawienia się grzyba oraz odwrócenia ciągu w kanałach wentylacyjnych. Jeśli mimo wszystko odczuwasz dyskomfort, lepiej skonsultować wydajność wentylacji z fachowcem niż blokować dopływ świeżego powietrza. Dobrym uzupełnieniem bywa też wietrzenie okien na oścież, ale tylko jako dodatek – nawiewnik ma dbać o stały, łagodny napływ powietrza między takimi sesjami.
Profesjonalny montaż przez wyspecjalizowaną ekipę daje pewność, że parametry okna spadną tylko w takim zakresie, jaki założył producent, a sama rama nie ulegnie osłabieniu. Coraz więcej osób szuka sprawdzonych porad i usług montażowych w internecie, a wartościowe kompendia i instrukcje krok po kroku można znaleźć we współpracy z branżowymi serwisami.
Materiał powstał przy współpracy z krolestwolazienek.pl.
Artykuł sponsorowany
