Międzynarodowy konkurs na opracowanie koncepcji urbanistyczno-architektonicznej Międzynarodowego Centrum Kongresowego w Katowicach
III Nagroda

<<< powrót
  • Wizja Sp. z o.o.
  • Grupa Projektowa Proxima
Skład zespołu:
  • arch. Stanisław Deńko  
  • arch. Sławomir Kogut  
  • arch. Borysław Czarakcziew  
  • arch. Mikołaj Iwańczuk  
  • arch. Katarzyna Kowalska  
  • arch. Magdalena Zygier  
  • arch. Maciej Kociołek  
  • arch. Artur Baran  
  • arch. Magdalena Drożdż  
  • arch. Maciej Klara  
  • arch. Karolina Mrożek  
  • arch. Bartłomiej Stawarz  
  • arch. Kinga Trąbińska  
  •  
  • Konsultacja konstruktorska:  
  • inż. Piotr Rokosz  
  • inż. Wojciech Romaniec 
KONTEKST

Lokalizacja nowoprojektowanego Międzynarodowego Centrum Kongresowego w bezpośrednim sąsiedztwie Hali Sporowo-Widowiskowej „Spodka”, biurowca DOKP, wysokiej zabudowy mieszkaniowej oraz planowanej nowej siedziby NOSPR wydaje się głównym czynnikiem determinującym przyjęte rozwiązania architektoniczne i urbanistyczne. Z punktu widzenia skali przedsięwzięcia każdy z wymienionych elementów ma niebagatelne znaczenie, ponieważ wnosi ze sobą część historii miasta do nowoprojektowanych przestrzeni. Istniejący budynek Hali „Spodka” stanowi wielką wartość emocjonalną i przestrzenną, tworzy on niepowtarzalny kontekst historyczny i symboliczny dla mieszkańców i tego miejsca, jako fragmentu centrum miasta. Dodatkowo spełnia istotna rolę w życiu społecznym miasta i regionu.
Przestrzeń pomiędzy „Spodkiem” a istniejącymi elementami struktury miejskiej pozostaje polem do zagospodarowania, w które zostanie wkomponowana nowy element - Centrum Kongresowe wraz z otoczeniem. Projektowane Centrum w zakresie funkcji i formy powinno spełniać potrzeby mieszkańców nie tylko miasta, ale całego regionu. Powinno stać się wraz ze ‘Spodkiem” symbolem architektury współczesnej, swoistą wizytówką mieszkańców, ikoną tworzącą nowe oblicze miasta. Będzie ono miejscem, do którego dążyć będą nie tylko mieszkańcy, ale i coraz liczniejsi goście.
W bezpośrednim sąsiedztwie znajdują się również odcinki istniejących ulic: ul.Olimpijskiej, Al.Korfantego, Al. Roździeńskiego, Rondo J.Ziętka.
Projekt jest głosem w dyskusji na temat wypracowania długofalowej strategii inwestycyjnej wykorzystującej potencjał miejsca, a opartej o pełną rehabilitację i ochronę definiowanych wartości istniejącego terenu.
Nowym kontekstem miejsca staną się też zawarte w wizji rozwoju sugestie otoczenia tego terenu obiektami wysokimi, stanowiącymi siedziby ważnych instytucji o wymiarze co najmniej europejskim. Miejsce to zatem będzie oglądane nie tylko z poziomu terenu, ale także z dużej wysokości, co ma istotne znaczenie w kształtowaniu estetyki kulturowego krajobrazu.
URBANISTYKA

Podstawą rozważań w tym zakresie są wytyczne z warunków konkursu. Lokalizacja projektowanego budynku oraz jego gabaryty w pełni odpowiada w/w założeniom. Celem nadrzędnym w warstwie urbanistycznej jest spójne połączenie istniejącego budynku Hali „Spodka” z projektowanym Centrum Kongresowym.
Przyjęto również założenie, że nowoprojektowany obiekt powinien przejąć rolę tła dla Hali „Spodka” jak i planowanych kubatur wzdłuż ul.Olimpijskiej, oraz pozostawiać maksymalnie dużo możliwości dalszego kształtowania przestrzeni.
Elementy kompozycji:
• oś kompozycyjna dawnej drogi z historycznych Bogucic jako główny element i oś komunikacyjno-kompozycyjna łącząca istniejący układ kompozycyjny Ronda J.Ziętka z nowoprojektowanym placem przy ul.Olimpijskiej
• przedpole Hali Spodka
• plac wejściowy- agora
• tektonika terenu eksponująca budynek hali Spodka
• ogród „plateau” jako taras dachowy – traktowany jako elewacja budynku
• szpaler zieleni wysokiej zamykający założenie od ul.Olimpijskiej
Strategia urbanistyczna polega na wzmocnieniu odmienności ukształtowania działki i wyróżnienia jej z ciągu zabudowy otaczającej. Stworzenia integralnego tła-oprawy dla budynku hali widowiskowej oraz tworzenie zrównoważonych stref intensywnej zabudowy kontrastowanej otwartym krajobrazem o charakterze parkowym. Niezwykle zdecydowana forma budynku i zagospodarowania działki będzie elementem identyfikującym przestrzeń w tym rejonie miasta nie tylko z poziomu terenu, ale również z najbliższych budynków wysokich oraz przelatujących nad miastem samolotów. W konsekwencji powstanie pozytywna relacja przestrzenna pomiędzy zabudową wysoką a horyzontalnym układem projektowanego założenia celem stworzenia uporządkowanego wnętrza urbanistycznego.
„Spodek” i Centrum powinny stanowić przestrzeń publiczną nie tylko dla imprez i wydarzeń sportowo-kulturalnych, wystawienniczych, ale przede wszystkim na co dzień atrakcyjne miejsce spotkań. Umożliwienie możliwie największej penetracji całego kompleksu, potraktowanie jego powierzchni jako strefy publicznego zainteresowania jego pięknem, wyjątkowością estetycznego i funkcjonalnego zagospodarowania stanowi ważki cel w komponowaniu nowej przestrzeni.
POMYSŁ

Podstawą przyjętej filozofii projektowej jest nie stwarzanie nowej autonomicznej formy przestrzennej jako konkurencji dla budynku istniejącego Hali Widowiskowo-Sportowej „Spodka”.
Ideą projektu jest takie uformowanie zabudowy, aby stała się ona częścią nie tylko funkcjonalnej całości z wyżej wymienionym obiektem, lecz także, aby stanowiła wraz z nim wspólne założenie kompozycyjne, w którym nowy obiekt stanowi tło dla historycznej ikony, sprzyjające czytelności powiązań i tworzące przestrzenne ramy dla życia kulturalnego i społecznego oraz dla organizowanych w jego ramach imprez artystycznych.
Idea ta zrealizowana jest poprzez:
• stworzenie budowli ukrytej pod lekko spadającym w kierunku „Spodka” dachem, będącym równocześnie parkiem krajobrazowym,
• wprowadzenie placu przed „Spodkiem” do wnętrza nowoprojektowanego obiektu Centrum,
• ograniczenie formy zewnętrznej „Centrum” zadrzewioną, zieloną skarpą terenową,
• podkreślenie głównej osi kompozycyjnej kierunkiem uformowania Agory w strefie wejścia do Centrum, a także dekoracyjnym akwenem.
• uformowanie ścian Agory jako szklanych płaszczyzn udostępniających wgląd do wnętrza budowli, także widoku w kierunku niższych kondygnacji,
• stworzenie z pochylonego „plateau” swoistej mozaiki ogrodów siedliskowych roślin wprowadzających zmienny koloryt i faktury w zależności od stref i pór roku,

Jednorodność zespołu wyrażająca się przenikaniem starego i nowego oraz odkrywaniem związanych z tym napięć, różnorodności klimatów, przy jednoczesnym zapewnieniu spójnego i prostego schematu funkcjonalnego, wydaje się korzystniejszą strategią projektową aniżeli prostej technicznie, addycyjnej formuły „nowe obok starego”, z których każda część stanowi zamkniętą i skończoną całość.
Główną ideą, wokół której zbudowany jest projekt jest stworzenie przestrzeni miejskiej aktywności, który łączy miasto, zieleń i sztukę.
Proponuje się kontynuację placu nie tylko w głąb, ale także dalej na dach budynku, poprzez system ramp o łagodnym spadku, by stworzyć tam park. Eliminuje to problem odcięcia budynku i jego otoczenia od ruchliwych arterii miejskich. Dach budynku staje się tym samym aktywnym elementem kompozycji. Dach budynku będzie naturalnym przedłużeniem placu, oferującym zwiedzającym oprócz odpoczynku i rekreacji atrakcyjne widoki na sąsiednią zabudowę a zwłaszcza budynek hali, który z tej perspektywy będzie atrakcyjny.
Dach obniża się płynnie i delikatnie wsuwa dywanem posadzek do poziomu 0, gdzie zlokalizowano przestrzeń głównego wejścia i agory. Agora - miejsce spotkań aktywności miejskiej, jest centralnym miejscem i zwornikiem między wszystkimi elementami projektowanego budynku i zastanym otoczeniem.
Wszystko to w naszym mniemaniu nakłada specjalne oczekiwania na rozwiązania architektoniczne budynku, które powinny:
• dać wyrazisty symbol identyfikujący przestrzeń,
• scalać obszar,
• ze względu na funkcję oraz lokalizację w nowoprojektowanym centrum powinno mieć unikalną formę,
• oferować formułę przestrzeni pozwalającą na wyzwolenie aktywności miejskiej, na pozbawienie jej granic, na maksymalną elastyczność.
Nadając bardzo prostą, dynamiczną formę, starano się by obiekt wyróżniał się, był w opozycji do otaczającej go struktury miejskiej. Staraliśmy się podkreślić narzuconą liniowość budynku, wyróżniając jednocześnie miejsca styku z przestrzenią Hali Spodka
FORMA

Forma i założenia funkcjonalne zostały podporządkowane opisanej idei przestrzeni miejskiej aktywności. Bryła budynku przyjmuje kształt delikatnie pochyłych i horyzontalnych płaszczyzn tworzących poziomy funkcjonalne i elewacyjne, ograniczone szklanym wypełnieniem.
Od strony placu budynek tworzy formę megapochylni umożliwiających wejście na dach – „ogrodu plateau”. Ruch odwiedzających, który zostanie w ten sposób zainicjowany, pozwala na obserwowanie dynamicznej ekspozycji Hali Spodka lub pozostanie na dachu w części ogrodu. Celem takiego rozwiązania jest danie możliwości kontaktu zwiedzającego z przestrzenią miejską z perspektywy, która pozwala ogarniać przestrzeń miasta jak makietę, ponadto odpoczywać i korzystać z oferty kulturalnej imprez plenerowych. Opisane rozwiązanie ma na celu utworzenie platformy widokowej otwartej na centrum Katowic.
Plac od strony Hali Spodka przechodzi w Agorę ograniczoną wznoszącymi się pochylniami zielonego ogrodu-plateau kierując zwiedzających do głównego wejścia i dalej wlewa przestrzeń placu do wnętrza budynku. Budynek i plac zostaną ukształtowane w taki sposób by zwiedzający miał poczucie bycia w obrębie Agory.
Przestrzeń hallu głównego połączona jest dalej z nowoprojektowanym placem przy ul.Olimpijskiej poprzez przejście podziemne pod ulicą.
W celu ukierunkowania wzroku odwiedzających Agorę i plac przechodniów dokonano załamania przestrzeni i kierunków komunikacji, które kadrują widoki na przewidziane w warunkach konkursowych kierunki osi widokowych. Podkreśla to również linearność budynku i stanowi o jego spójności.
Bardzo ważnym elementem, który kształtuje rozwiązania zarówno formy jak i funkcji jest światło. W sposób szczególny zostało ono wykorzystane jako doświetlenie agory, której kształt i lokalizacja pozwala na optymalne uchwycenie promieni słonecznych i zapewnienie przez maksymalny okres oświetlenie przylegających pomieszczeń i przestrzeni agory. Elewacje budynku zależnie od typu światła i pory dnia odbierać się będzie wg zasady fotograficznej pozytyw/negatyw. W ciągu dnia kubatura obiektu jest szklanym monolitem rozczłonkowanym płaszczyznami elewacyjnymi. W nocy jest odwrotnie, płaszczyzny elewacyjne stanowią szkielet budynku, przez które przeziera niematerialna bryła stworzona światłem z wnętrz.
Od strony ulicy Olimpijskiej przewiduje się wał ziemny stanowiący wraz z wysoką zielenią ekran oddzielający budynek Centrum Kongresowego od ruchliwej arterii. Budynek Centrum zostaje odsunięty od wału aby pozostawić miejsce na ścieżkę rekreacyjną biegnącą od placu przed budynkiem hali wzdłuż budynku. Odsunięcie to daje możliwość doświetlenia wnętrza Centrum jak i bezpośredniego kontaktu wnętrza z zielenią – ekranem wzdłuż ulicy Olimpijskiej.
Ideą projektu jest stworzenie wspólnego kompleksu budynków Centrum i Hali, w którym obecne są przestrzenie obu budynków (istniejącego i nowego). Ma on możliwie najmniej ingerować w nastrój wytworzony przez halę widowiskową i przede wszystkim nie przesłaniać jej. Budynek ma być wpisany w tektonikę terenu; musi ją tak ukształtować, aby wzbogacić przestrzeń stając się jego częścią. Jednocześnie umieszczenie części kubatury pod ziemią pozwoli na korzystny bilans energetyczny budynku.
Budynek o takiej specyfice winien charakteryzować się niekomercyjną symboliką a równocześnie architektoniczną wyjątkowością.
Dach budynku Centrum, w kontekście orientacji i uformowania projektowanego placu, integralnie łączy się z nim i stanowi przedłużenie jego przestrzeni.
PLAC – AGORA

Plac stanowi główny kompozycyjny zwornik przestrzeni istniejącej i nowoprojektowanej. Będzie też pełnił główną rolę w komunikacji i połączeniu dostępności budynków z komunikacją miasta. Będzie również ważnym elementem przestrzeni miejskiej Katowic. Jest to strefa przestrzeni miejskiej aktywności, gdzie Życie miesza się ze Sztuką.
Idea przyjęta w projekcie łączy plac z ogrodem „plateau” na Centrum Kongresowym i Agorą prowadzącą do nowoprojektowanego budynku. Zagospodarowanie Agory ma na celu realizację wizji wyjścia sztuki w przestrzeń miejską tu rozgrywa się przenikanie życia miasta i funkcji zamkniętych w budynkach.
Agora została ukształtowana w formie prostokąta skierowanego na zachód. Do głównego wejścia prowadzi ciąg pieszy ze specjalnie zaprojektowanym detalem urbanistycznym – nawierzchnią, oświetleniem, elementami "małej architektury". Wprowadza on do wnętrza budynku – ciągłość rysunku posadzki daje wrażenie przenikania się stref zewnętrznej i wewnętrznej. Na zewnątrz podkreślony on jest linią wody – basenami oraz oświetleniem. Przestrzeń o szerokości 35-ciu metrów, wypełniona funkcją ekspozycyjną, będzie traktem pieszym dla większości tych, którzy idą do nowego centrum od strony Ronda J.Ziętka (z najbliższych punktów komunikacji masowej) lub planowanym przejściem podziemnym od strony nowoprojektowanego placu przy ul.Olimpijskiej. Na placu przed Halą przewidziano w określonym rytmie ławki i niskie drzewa co podzieli dużą płaszczyznę, zapewniając jednocześnie większy komfort użytkownikom (cień) oraz spowoduje stworzenie przyjaznego klimatu poprzez postrzeganie budynku poprzez ażur zieleni.
W założeniach autorów projektu będzie to kolejny obszar promocji sztuki w przestrzeni aktywności publicznej miasta.
BUDYNEK

Rozwiązania funkcjonalne zbudowano w oparciu o trzy warstwy:
• warstwa zielona – przestrzeń relaksu i odpoczynku (park na dachu)
• warstwa sztuki i konferencji - przestrzeń wewnątrz budynku (kond. -1, +0(parter), antresola,)
• warstwa publiczna/miejska - przestrzeń dojścia, połączeń z miastem +0(parter)
Funkcje przenikają się na różnych poziomach i wzajemnie dopełniają, co najlepiej obrazuje agora i plac łączący wszystkie warstwy. Jest to kluczowe miejsce projektu, multifunkcjonalne mające spełniać rolę zwornika częściowo zadaszonego (hall wejściowy stanowi przedłużenie, kontynuację ciągu pieszego zewnętrznego).
Jednocześnie prostota w dyspozycji funkcji ułatwia orientację wewnątrz obiektu. Osią projektowania funkcji jest stworzenie przenikających się dynamicznych otwartych przestrzeni publicznych z dostępem do sali wielofunkcyjnej i innych miejsc konferencyjnych, połączonych elementami komunikacji poziomej i pionowej Dzięki wykorzystaniu zasady kształtowania elewacji w projektowaniu wnętrz uzyskuje się efekt przenikania się wnętrze/zewnętrze. Długie otwarcia widokowe i rampy ułatwiają identyfikację przestrzeni i poruszanie się użytkowników.
FUNKCJA

Wejście od strony placu prowadzi publiczność do obszernego hallu usytuowanego pomiędzy dwoma częściami bryły Centrum Kongresowego. Obszerny, zadaszony hall główny z foyer są miejscem spotkań przed organizowanymi imprezami. Skupia on również funkcje o charakterze publicznym: restaurację, kawiarnię, punkty informacyjne, szatnie itp. Pozostałe funkcje zlokalizowano strefami wg następujących zasad:
• sala wielofunkcyjna-wystawiennicza została zlokalizowana w części zachodniej budynku o zmiennej wysokości od ok.12m do 16m w świetle,
• widownia i scena – element Sali wielofunkcyjnej, „mebel” tego wnętrza, całkowicie mobilny dzięki teleskopowym, ruchomym podestom pod rzędy widowni i scenę umożliwiający chowanie go do poziomu podłogi. Ruchoma, rotacyjna ściana osłaniająca scenę pozwala otwierać tę przestrzeń na salę, w zależności od imprez,
• magazyny- stanowią naturalne przedłużenie Sali wielofunkcyjnej pełnić mogą także rolę sal ekspozycyjnych,
• antresole jako miejsca wglądu w przestrzeń ekspozycji, ale także miejsca wynajmu dla przedstawicielstw biorących udział e wystawach, także przestrzenie służące organizacji bankietów,
• zespół gastronomii w postaci restauracji snack-baru i kawiarni uzupełnia w parterze i na antresoli funkcje przestrzeni po zachodniej stronie pasażu tranzytowego, będącego jednocześnie holem głównym wielofunkcyjnego kompleksu,
• część edukacyjno-audytoryjna po stronie wschodniej holu stanowi zespół sal konferencyjnych dostępnych z dwu poziomów, parteru i części podziemnej na poz. -4.0 m.
• Sale amfiteatralne i płaskie można dzielić, w zależności od potrzeb użytkowników,
zespół administracyjny zlokalizowano na antresoli spinającej sale wielofunkcyjne z centrum konferencyjnym, z doświetleniem od strony ulicy i z wglądem w przestrzeń głównego holu Centrum.
Strefa zawierająca sale konferencyjne może być całkowicie niezależna od strefy hali wielofunkcyjnej. Dzięki czemu istnieje możliwość odseparowania obydwu funkcji lub ich połączenia.
Główne parkingi i pomieszczenia techniczne ( w większości) umieszczono w podziemiu budynku.
Parking naziemny został pogrążony w terenie, tak, by nie pojawiał się na ciągach pieszych i osiach widokowych.

Uwagi dodatkowe:
sala wielofunkcyjna
Przyjęto rozwiązanie jednoprzestrzenne hali co umożliwia zaadaptowanie jej według potrzeb.
Scena z proscenium o głębokości ok.12m wyposażona jest w kulisy, portal sceniczny, rampy świetlne, ewentualne pomosty. Rozwiązanie daje możliwość organizacji imprez teatralnych, widowiskowych, koncertów. Jednocześnie zaproponowano zwijany ekran i kabinę projekcyjną z kabiną elektroakustyka. Umożliwia to zorganizowanie pokazu filmowego.
Wyjścia ewakuacyjne odpowiadają wymogom prawnym.
antresola
Pomieszczenia administracyjne – zgrupowane na pierwszym piętrze (antresoli), przestrzennie zorganizowane są „do wewnątrz” zgodnie z ich funkcjonalną dostępnością, wokół przestrzeni korytarza. Przestrzeń ta, czytelnie powiązana z otwartą klatką schodową, stanowić będzie centrum „codziennego życia” tej części kompleksu.
Miejscem ekspozycji będzie również przestrzeń nad salami konferencyjnymi.
Kompleks konferencyjny
Zlokalizowany w części południowej zespół sal konferencyjnych składa się z 8 sal mogących pomieścić docelowo 2400 osób.
Zgodnie z zapotrzebowaniem niektóre sale konferencyjne można bądź łączyć, bądź dzielić kreując przestrzenie w dowolne konfiguracje.
Jakość akustyczna sal całkowicie zależy od jej formy geometrycznej oraz od jakości materiałów użytych do jej wystroju wewnętrznego. Kubatura sali, wyrazistość dźwięku zostały wzięte pod uwagę dla zapewnienia najwyższej jakości odbioru dźwięku. Sale zostaną wyposażone w panele pełne i perforowane zapewniające dyfrakcję akustyczną. Ściany sal zostaną obłożone materiałem akustycznym redukującym pogłos.
W salach powietrze wdmuchiwane jest poprzez kratki pod fotelami i wyciągane kanałami, które znajdują się na wysokości. Ten system zapewni publiczności najbardziej komfortowe warunki.
Komunikacja pionowa
Dostęp na wszystkie kondygnacje zespołu zapewniają:
• klatki schodowe ( w większości ewakuacyjne),
• schody ruchome,
• windy osobowe dostępne z hallu wejściowego i innych ważnych węzłów komunikacji pionowej na wszystkich piętrach;
• rampy piesze i pochylnie,
Dostęp dla osób niepełnosprawnych jest zapewniony bezpośrednio z ulicy (bez pochylni) a dalej na wszystkie kondygnacje via windy osobowe.
Magazyny, kuchnia i pomieszczenia techniczne
Magazyny zlokalizowano w strefie ukrytej projektowanego budynku pomiędzy obiektami serwisowymi „Spodka” a salami wielofunkcyjnymi.
Strefa dostaw do magazynów, to podjazd i stanowiska parkowania wozów dostawczych przy rampie, obniżona o ok. 80 cm w stosunku do poziomu parteru +0.00m.
Kuchnia w parterze i jej zaplecze są łatwo dostępne ze strefy dostaw. Można ją także zaopatrywać z poziomu podziemnego parkingu.
Większość pomieszczeń technicznych znajduje się w podziemiu, a także w parterach, szczególnie w sąsiedztwie stref magazynowych i gospodarczych.
Pomieszczenia techniczne w części zachodniej budynku mają także rampę dostawczą, podobnie jak magazyny.


INFORMACJA KULTURALNA
Informacja kulturalna jest dostępna z Foyer.

SANITARIATY
Sanitariaty dla Sali wielofunkcyjnej są w poziomie terenu, a zespołu sal konferencyjnych i widowiskowych znajdują się na poziomie niższym i są dostępne z Foyer.


SZATNIA
Szatnie obu zespołów: konferencyjnego i sali wielofunkcyjnej znajdują się przy wejściu, połączone są z recepcją i kasami biletowymi.


OGRÓD – PLATEAU
Jak opisano uprzednio przewiduje się zadaszenie Centrum Kongresowego w formie dachu zielonego tworzącego „ogród plateau”. Integracja zielonego elementu budynku z otoczeniem ma mieć charakter funkcjonalny, symboliczny i przestrzenny. Ogród plateau stanowi równocześnie platformę widokową. Ogród-plateau będzie również dostępny od ulicy Olimpijskiej poprzez kładki przenikające zielony wał.
Ogród na dachu ze względu na swój wydłużony i wąski charakter został podzielony na strefy ze sztucznie stworzonymi warunkami zbliżonymi do różnych siedlisk występowania roślinności. Tak np. siedlisko roślin kwaśnolubnych z gatunkami jak wrzosy, azalie, pierisy; siedlisko roślin terenów podmokłych z gatunkami traw bagiennych i innych roślin strefy bagiennej; ogród siedlisk suchych z gatunkami traw.
Ogrody te będą kształtowane jako „wycinki natury” w tkance miejskiej stanowiąc rekreacyjny park linearny, w którym w czasie spaceru poznawać można będzie zmienność natury i zachodzących w niej procesów w zależności od warunków siedliskowych – botanicznych. Ze względów technicznych /sztuczne zapewnienie odpowiednich warunków siedliska i związane z tym urządzenia i materiały/ poszczególne strefy siedliskowe oddzielone będą od siebie ścieżkami Zabieg taki ma na celu stworzenie kontrastu między regularną formą strzyżoną a naturalnym charakterem traw wysokich i niskich: trawy jak kostrzewa, miskant, turzyca, ostnica oraz różne gatunki i odmiany bambusa.
KONSTRUKCJA

Forma budynku i rozwiązania przestrzeni wystawienniczych determinują rozwiązania konstrukcji budynku. Przyjęto konstrukcję uwzględniającą posadowienia na terenach górniczych o II kategorii deformacji terenu górniczego oraz uwzględniające występowanie swobodnego zwierciadła wody gruntowej powyżej poziomu podziemnych parkingów. Zastosowano konstrukcję budowli – sztywną. Przyjęto posadowienie bezpośrednie. W poziomie parkingów zastosowano konstrukcję żelbetową monolityczną, szkieletową. Płyty stropowe oparte na ramach przestrzennych a te z kolei są posadowione na płycie żelbetowej, monolitycznej. Przyjęto płytę fundamentową z uwagi na posadowienie na terenach górniczych oraz na wysoki poziom wody gruntowej.
Płyta stropu nad parkingiem stanowi strop pod salą wielofunkcyjną. Przyjęto ściany zewnętrzne obciążone parciem gruntu jako żelbetowe, monolityczne. Nad częścią sali wielofunkcyjnej zlokalizowana jest antresola. Konstrukcję antresoli przyjęto jako szkieletową przy zastosowaniu szkieletu żelbetowego, natomiast jako konstrukcję stropu zastosowano płyty prefabrykowane strunobetonowe. Konstrukcja szkieletu antresoli jest zaprojektowana jako część konstrukcji szkieletowej parkingów. Sala wielofunkcyjna wymaga szczególnego wysiłku konstrukcyjnego ze względu na wymagane rozpiętości. Dla przekrycia sali wielofunkcyjnej zastosowano stalową powłokę prętową. Powłoka ta będzie oparta w sposób przegubowy na żelbetowych monolitycznych słupach. Sztywność konstrukcji zapewnia zamocowanie słupów w stopach fundamentowych.
Widoczne elementy konstrukcji okładane blachą tytanową.
Konstrukcja stropów i słupów posiada regularną geometrię. Przeszklenia w elewacjach – szklenie w systemie, szkłem izolacyjnym, przeciwsłonecznym.
Ściany działowe z cegły silikatowej, tynkowane. Posadzki w budynku bezspoinowe, syntetyczne, chemoutwardzalne. Widoczne skratowania i elementy konstrukcji stalowej – stal ocynkowana ogniowo i lakierowana proszkowo.


MATERIAŁY

Fasada budynku od strony wschodniej– ma być gładka z cienkimi szprosami. Jej techniczna struktura złożona jest z dwóch warstw – zewnętrznej (gładka powłoka z pojedynczych szyb) i wewnętrznej „ciepłej” fasady. Pomiędzy warstwami zainstalowane będą rolety ograniczające dostęp światła słonecznego do wnętrza.
Zewnętrzna warstwa fasady (szyba pojedyncza) jest nadwieszona ponad płaszczyzna dziedzińca, ukazując warstwę wewnętrzną i podkreślając w ten sposób wizualne powiązania pomiędzy dziedzińcem a wnętrzem.
wykończenie elewacji górnej –dachu opisano w części dotyczącej ogrodu-plateau
Wystrój wnętrza będzie oszczędny, podyktowany względami utylitarnymi i eksploatacyjnymi – podłogi przemysłowe drewniane lub gresy, konstrukcyjne elementy ścian betonowe, ściany działowe w zależności od potrzeb cało-szklane lub pełne lekkie, sufity betonowe z widocznymi instalacjami, w części pomieszczeń sufity podwieszone.


KOMUNIKACJA

Dostęp komunikacją kołową będzie możliwy ze zjazdów w okolicach ulicy Olimpijskiej.
W jej północnej strefie proponuje się alternatywny wjazd dostawczy. Zaraz przy budynku lodowiska i ewentualnie, dalej na wschód, razem z wjazdem samochodów osobowych na parking podziemny. Zakłada się, że dostawy nie będą występować w czasie imprez masowych.
Wjazd na parking naziemny będzie odbywał się we wschodnio-południowym odcinku ulicy Olimpijskiej.
Dojazd i dowóz materiałów, dekoracji, eksponatów
Od strony północnej rozciąga się strefa dojazdu skąd następowała będzie bezpośrednia dostawa przez rampę dostawczą. Eksponaty mogą być dostarczane tez bezpośrednio do sali wielofunkcyjnej z magazynów przylegających do rampy.
Parkingi
Parking znajduje się w podziemiu. Prowadzi doń jednokierunkowa rampa. Ponadto zagłębiony parking naziemny zlokalizowano od strony południowo wschodniej ze zjazdem od ulicy Olimpijskiej.
RONET - Zbigniew Filipek Biuro: 32-020 Wieliczka, ul. Zacisze 16, NIP: 677-133-92-83,
Konto bankowe: BANK PEKAO SA 03 1240 1431 1111 0010 2980 4734, tel: 608 835 030,
e-mail: biuro.ronet@wp.pl, ronet@ronet.pl