Konkurs architektoniczny na opracowanie koncepcji modernizacji budynku położonego przy pl. Starynkiewicza 7/9 w Warszawie
III nagroda

<<< powrót
  • Interurban Architekci
Skład zespołu:
  • Łukasz Piankowski  
  • Bartłomiej Zabój  
  • Weronika Juszczyk  
  • Sebastian Grochowski  
  •  
  • http://interurban.pl/  
  •  

IDEA

Gottfried Semper - żył w latach 1803-1879, niemiecki architekt epoki historyzmu, jeden z najwybitniejszych teoretyków architektury XIX w. Zwracał uwagę na celowość budowli, szczerość materiału i rzetelność rzemiosła.

TEKTONIKA BUDYNKU

W 1851 roku *Gottfried Semper opublikował pracę „Cztery elementy architektury", w której to po raz pierwszy w nowoczesnym znaczeniu omówiono zagadnienie tektoniki. Od czasu tego eseju świadomie zaczęto wyodrębniać elementy strukturalne jak również podkreślono ich obecność w stosunku do całego budynku tworząc tym samym nieznaną wcześniej symbolikę. Słownikowa definicja terminu "tektonika" znaczy nie mniej, nie więcej niż cecha przynależna budynkowi lub ogólnie rozumianej budowli. Termin ten mając zastosowanie w architekturze i sztukach pokrewnych wskazuje nie tylko na strukturalną i materiałową uczciwość. lecz także na Poetykę konstrukcji. Panująca obecnie tendencja redukowania architektury do roli scenografii przypomina nieco nazbyt powszechny syndrom opakowywania przestrzeni na wzór towaru. Przedmiotowy budynek stylistycznie nawiązuje do epoki modernizmu lat 30, jego uproszczony, geometryczny detal, powtarzalność oraz pionowa artykulacja wyraźnie widoczna jest zarówno w elewacjach jak i samej konstrukcji. Podstawowym założeniem projektowym modernizacji budynku na cele urzędu miasta stało się wspomniane wyodrębnienie struktury obiektu zachowując przy tym materiałową autentyczność. Nowe elementy wnętrzarskie sufitów oraz mebli nawiązują do stylistyki obiektu podkreślając jego charakterystyczne motywy formalne, z drugiej zaś strony przy wyeksponowaniu istniejących okładzin wskazują na jakość i rangę obiektu. Poprzez maksymalne otwarcie przestrzeni oraz usunięcie wtórnych zabudów, podziałów uzyskano otwarte wnętrze, przypominające o symbolice powtarzalnej, ramowej, konstrukcji. Z kolei odkrycie istniejących struktur i materiałów powoduje, że owa szczerość budowli jest teraz widoczna. Takie działanie ma szczególne znaczenie w kontekście zabudowy historycznej, w której lata naleciałości i zaniedbań spowodowały często zatracenie pierwotnych ideałów.

JĘZYK MATERII

Materiały i powierzchnie mają swój własny język, modernizm zakładał całkowite odejście nie tylko od stylów historycznych ale również od wszelkiej stylizacji. Architektura modernistyczna opierała się w założeniu na nowej metodzie twórczej wywodzącej formę, funkcję i konstrukcję budynku niemal wyłącznie z istniejących uwarunkowań materialnych. Wszelki ornament był odrzucany, dystansując się od używania nieprawdziwych materiałów. Nawiązanie to ma na celu nie tyle mechaniczne odsłanianie konstrukcji, co możliwie poetycką manifestację struktury w oryginalnym znaczeniu. W budynku wyodrębniono cztery podstawowe materiały: kamień jako istniejące okładziny ścian i posadzek świadczące o długowieczności; wyeksponowana cegła oraz historyczne techniki tynkarskie przypominające z czego wzniesiono budynek; patynowany mosiądz symbolizujący upływ czasu oraz drewno użyte jako materiał nowy.

KAMIEŃ
W obiekcie w maksymalnym stopniu zachowano istniejące okładziny kamienne. Pozostawienie ich z jednej strony wpisuje się w ideę zrównoważonego rozwoju i wykorzystania naturalnych zasobów z drugiej zaś trwałość, symbolika oraz ponadczasowość stanowią istotną jakość w kontekście przywracania wnętrzom historycznym ich pierwotnego zamysłu. Nie bez znaczenia jest również fakt budowania odpowiedniej jakości i rangi obiektu publicznego, który powinien być wizytówką nowoczesnego miasta.

CEGŁA / TYNK
Wewnętrzne ściany konstrukcyjne zostały podkreślone poprzez podświetlenie i wyeksponowanie ich struktury. Podstawowym założeniem jest odkrycie istniejących warstw w taki sposób aby uwidocznić stare techniki murarskie oraz tynkarskie nieco zapomniane, a istotne z punktu widzenia autentyczności oraz współczesnej doktryny konserwatorskiej. W kontekście doprowadzenia budynku do aktualnych parametrów przenikalności cieplnej zakłada się docieplenie ścian od środka oraz ich otynkowanie.

MOSIĄDZ PATYNOWANY
Zastosowany w niewielkiej skali w formie detalu architektonicznego okuć, uchwytów, elementów stolarki okiennej i drzwiowej, pochwytów. Z uwagi na niską wartość estetyczną i materiałową istniejących witryn parteru zakłada się ich wymianę i zastąpienie nowoczesnymi rozwiązaniami fasadowymi, pokrytymi od zewnątrz blachą mosiężną. Naturalna patyna z czasem uwidacznia ślady użytkowania, zmienia się przez co podkreślony zostaje związek z historią miejsca.

DREWNO
Dąb bielony wykorzystany w przeważającej części na elementy zabudów meblarskich, okładzin ściennych oraz sufitów listwowych dzięki czemu wyraźnie oddzielono rozwiązania istniejące od nowoprojektowanych. Do budowy zakłada się użyć naturalnych okładzin z obłogu oraz litych elementów drewnianych przez co wydłuży się ich trwałość, przy jednoczesnym zachowaniu jakości. Drewno ociepla wizerunek oraz stanowi kontrapunkt dla surowości materiałów wykorzystanych w warstwie budowlanej obiektu.

RONET - Zbigniew Filipek Biuro: 32-020 Wieliczka, ul. Zacisze 16, NIP: 677-133-92-83,
Konto bankowe: BANK PEKAO SA 03 1240 1431 1111 0010 2980 4734, tel: 608 835 030,
e-mail: ronet@ronet.pl, poczta@ronet.pl