Konkurs na opracowanie koncepcji architektoniczno-urbanistycznej przedszkola i żłobka w Jemielnicy
III nagroda

<<< powrót
  • Biuro Usług Projektowych M-Projekt
Skład zespołu:
  • arch. Bartosz Garczarczyk  
  • arch. Tomasz Błażyca  
  • arch. Anna Małek  
  • arch. Paweł Maryńczuk 

Idea

Projektowany zespół przedszkolno-żłobkowy dzięki swojej architekturze ma w sposób jak najbardziej skuteczny reprezentować charakterystyczne, unikalne cechy założeń urbanistycznych i architektonicznych tradycyjnej zabudowy wsi opolskiej i tworzyć swoistą WIOSKĘ PRZEDSZKOLAKA. Zespół ma być zwartą strukturą brył wzajemnie przenikających się w przestrzeni ‘wnętrza' i ‘zewnętrza’ w uporządkowanym obrysie prostokątnego „ogrodzenia”.

Idea kształtowania ładu urbanistycznego na zadanej działce czerpie z tradycyjnych układów urbanistycznych wsi opolskiej. Jest swego rodzaju przełożeniem struktury zabudowy zagrodowej na współczesny kompleks o zróżnicowanej strukturze, który funkcjonuje w ścisłych ramach. Ramy założenia nie są jednak elementem dodanym, ale wynikają z kompozycji przystających do siebie kubatur funkcjonalnych.

Urbanistyka

Założenie w kształcie prostokąta o bokach 40m na 62m wypełnia zasadniczą część działki uwzględniając linię zabudowy. Układ urbanistyczny jest inspirowany archetypem typowej wiejskiej zagrody i składa się z zespołu brył o dachach płaskich i dwuspadowych. Forma ogrodzenia budynku tworzy parawan, który spaja rozedrganą strukturę w zdyscyplinowany prostokąt.

Wejście główne zaprojektowano od strony ulicy Długiej. Od tej strony znajduje się plac wejściowy oraz przedpole parkingowe na całej długości budynku i działki. Od frontu zlokalizowano segment kuchenny oraz część administracyjną. W bezpośrednim sąsiedztwie sal przedszkolnych od strony północnej zaproponowano pasmowo ułożone ogródki inspirowane układem pól, wzdłuż których przebiega deptak spacerowy i aleja prowadząca do strefy zabaw, zorganizowanej w obrębie klina w mniej foremnym obszarze z tyłu działki. W tym obszarze zaprojektowano tematyczne place zabaw ukształtowane w formie sztucznej topografii. Od zachodu wprowadzono zieleń izolacyjną w postaci drzewek owocowych tworzących mały sad.

Elementy składowe w przestrzeni urbanistycznej:

Sekcja przedszkolnych ogródków – AGROKULTURA


Pielęgnowanie więzi człowieka z przyrodą poprzez tworzenie warunków do samodzielnej eksploracji otaczającej dziecko przyrody jest jednym z ważniejszych założeń przedszkola. Uprawa i pielęgnacja roślin w przedszkolnych ogródkach rozwija u dziecka szacunek dla systemu ekologicznego ziemi i uczy życia w zgodzie z naturą i jej rytmem.

Sekcja placów zabaw z profilowanymi górkami - SZTUCZNA TOPOGRAFIA

Ukształtowanie pofalowanego sztucznie krajobrazu placu zabaw stanowi tło dla doskonałej zabawy maluchów i rozwija koordynację ruchową. Chodząc po zróżnicowanym podłożu dzieci mają lepiej wykształcone funkcje motoryczne. Bawiąc się w tak urozmaiconym terenie uczą się poprzez doświadczenie lepiej oceniać ryzyko i rozwiązywać problemy.

Patia wewnątrz budynku - WEWNĘTRZNY KRAJOBRAZ

Place zabaw zaprojektowane w obszarze wewnętrznych patio umożliwiają kontrolowane i w pełni bezpieczne przebywanie dzieci na świeżym powietrzu w strefie budynku.

Zieleń izolacyjna - SAD OWOCOWY

Wprowadzenie podwójnego szpaleru drzewek owocowych ma podwójne zadanie - izoluje teren strefy wypoczynkowej przedszkola od ulicy i jednocześnie pełni funkcję edukacyjną

Naturalne place zabaw - PRZESTRZEŃ DLA MAŁYCH ODKRYWCÓW

Place zabaw zostały ukształtowane w obrębie sztucznie wykształconej topografii terenu. Plac zabaw nie powinien być klatką, wydzieloną przestrzenią, do której wrzucamy dzieci. Projektowane miejsce zabaw dzieci jest elementem większej całości, płynnie łączyć się z innymi przestrzeniami. Place zabaw wykorzystują naturalne materiały: piasek, drewno, trawniki, konary drzew. Priorytetem jest dbałość o to, by prostota formy łączyła się z prostotą myślenia dziecka i skłaniała do poszukiwań i kreatywności. W obszarze wyznaczonych stref zamontowano szereg tradycyjnych urządzeń zabawowych: huśtawki, karuzele, zjeżdżalnie, pajęczyny do wpinania się, trampoliny i drewniane domki zintegrowanych z otaczającą zielenią.

Architektura

Zespół ma być strukturą wzajemnie przenikających się przestrzeni, otwartych i zamkniętych, które powstały w wyniku multiplikacji i kompresji tradycyjnych kodów urbanistycznych, uporządkowanych w obrysie wydłużonej prostokątnej ramy - ”ogrodzenia”. Budynek jest zestawieniem różnego rozmiaru brył mieszczących w sobie wymagane funkcje. Poszczególne bryły przylegają do siebie tworząc ścisłą strukturę, wewnątrz której, zostały ‘wycięte’ patia, przez które, od strony południowo-wschodniej doświetlone są sale przedszkolne i sale żłobka.

Taki zabieg pozwolił na stworzenie wewnętrznego krajobrazu przedszkolnej wioski zarezerwowanego wyłącznie dla małych użytkowników, którzy mogą z pełną swobodą korzystać z możliwości bezpiecznego przebywania ‘na zewnątrz’, ale w obrębie budynku.

Funkcja

Właściwym rozwiązaniem dla przedmiotowego zadania okazała się decyzja nadania zespołowi kompozycji z uporządkowanych i powtarzalnych modułów/kształtów, opartych na kącie prostym, powiązanych z naturalnym układem zieleni i kształtem terenu. W rezultacie tak rozumianej zasady powstała przejrzysta i zwarta tkanka kompozycyjna, kształtowana na bazie podobnych i powtarzalnych segmentów, która pozwoliła na rozwinięcie czytelnej siatki komunikacyjnej pomiędzy poszczególnymi modułami funkcjonalnymi sal przedszkola/żłobka.

Każda bryła w obrębie struktury budynku mieści odrębną funkcję. Są to: część administracji, kuchnia z zapleczem, pomieszczeniami pralni i kotłowni, sale przedszkolne i sale żłobka wraz z serwisem sanitarno-pomocniczym, segment magazynu. Przestrzeń wokół zasadniczych bloków wypełniają funkcje otwartego holu z wyodrębnionym pomieszczeniem wózkowni oraz strefą szatni, jadalnia i komunikacja .Tak zaprojektowana struktura z jednej strony, dzięki uchwyceniu prostopadłościanów „ogrodzeniem” przedstawia się jako obiekt spójny i zdyscyplinowany, z drugiej natomiast strony, dzięki wewnętrznemu rozdrobieniu tożsama jest z ziarnistością pobliskiej zabudowy.

Wytyczne konstrukcyjno – materiałowe

Konstrukcja


W budownictwie szkieletowym drewnianym coraz częściej decydująca rolę odgrywa prefabrykacja poszczególnych części budynku w postaci gotowych elementów: paneli dachowych, stropowych lub ściennych. I choć dominuje prefabrykacja otwarta – wznoszenie obiektu na placu budowy, to druga metoda „prefabrykacja zamknięta” uwzględnia przemyślane rozwiązania wykorzystywane przy montażu polegającego na wykończeniu powierzchni elementów w warunkach fabrycznych i dostarczenie ich na miejscu budowy. Takie budownictwo nieuchronnie zmierza do jeszcze większego stopnia prefabrykacji – budownictwa modułowego, które umożliwia dodatkowe skrócenie czasu montażu. W procesie projektowania architektonicznego ten kierunek zapewnić może rytmizacja, linia prosta i powtarzalność elementów składowych kompozycji funkcjonalnej i formy obiektu.

Wprowadzone rozwiązania konstrukcyjno-materiałowe zakładają jak najefektywniejsze wykorzystanie materiałów i elementów konstrukcji poszczególnych obiektów.

Budynek może być posadowiony na tradycyjnych ścianach fundamentowych jak i na żelbetowej płycie fundamentowej. Konstrukcja ścienna będzie montowana do podłoża betonowego z wykorzystaniem podwójnej lub pojedynczej podwaliny montażowej za pomocą kotew mechanicznych.

Systemowe ściany szkieletowe, konstrukcje stropów i dachów mogą być składane od podstaw bezpośrednio na placu budowy, lub prefabrykowane w zakładzie produkcyjnym, a następnie dostarczane na plac budowy formie gotowych elementów.

Niezależnie od metody wznoszenia konstrukcja ścian składać się będzie z następujących elementów:
- podwaliny i oczepu ścian z drewna,
- słupków ściennych,
- nadproży nad otworami okiennymi i drzwiowymi z drewna,
- płyt konstrukcyjnych montowanych po wewnętrznej stronie konstrukcji,
- płyt fasadowych po zewnętrznej stronie z dopuszczonymi systemami tynkarskimi jako zintegrowane systemy do zewnętrznej termoizolacji ścian zewnętrznych.

Ściany działowe usztywnione będą obustronnie płytami OSB bądź płytami kartonowo-gipsowymi.

Ściany wewnętrzne nienośne służą jedynie jako przegrody oddzielające pomieszczenia wewnętrzne i przenoszą jedynie swój własny ciężar.

Konstrukcje stropowe składają się z:
- belek czołowych,
- belek stropowych z drewna,
- płyty konstrukcyjnej montowanej bezpośrednio do belek stropowych.

W przypadku pojawienia się układów konstrukcyjnych wymagających dodatkowego podparcia ze względu na szerokie rozpiętości i wysokie obciążenia w celu wykonania dodatkowego podciągu lub podpór można wykorzystać drewno klejone warstwowo.

Systemowe konstrukcje dachowe (dachy spadziste lub płaskie) składają się z:
- krokwi w formie belek dwuteowych lub pełnych drewnianych,
- elementów konstrukcyjnych (płatwi kalenicowej, płatwi, murłat desek okapowych z drewna).

W razie konieczności dodatkowego usztywnienia dachu płyty konstrukcyjnej mocowanej bezpośrednio do krokwi.

Materiał

Nadrzędną Ideą, która przyświecała przy projektowaniu przedszkola było stworzenie miejsca przyjaznego, bezpiecznego i zdrowego, wkomponowanego w otaczający krajobraz wsi. Zastosowanie naturalnych materiałów : piasku, drewna, otoczaków, trawnikowych zieleńców, zarówno w płaszczyźnie zagospodarowania przestrzeni jak i rozwiązań materiałowych budynku dopełnia tą ideę.

Rozwiązania energooszczędne i proekologiczne

Zakładane rozwiązanie konstrukcyjne budynku oparte na prefabrykowanych ścianach i stropach charakteryzuje się wysokim parametrem izolacyjności cieplnej, gdzie współczynnik przenikania ciepła wynosi: U <= 0,10-0,15 UC(max) [W/(m2·K)] przy optymalizacji grubości przegród. Zastosowanie dachów dwuspadowych nad salami zabaw i segmentem kuchennym o kierunku nachylenia połaci w południowo - wschodnim i północno - zachodnim umożliwia zamontowanie systemu ogniw fotowoltanicznych i systemów solarnych.

Patia wewnętrzne w naturalny sposób perforują budynek i ułatwiają jego wentylację. Pełna ściana z minimalną liczbą otworów od północny przeciwdziała wychładzaniu się budynku. Ponadto w obrębie projektowanych ogródków przewiduje się lokalizację zbiorników na deszczówkę do ponownego wykorzystania wody opadowej. Dzięki takim rozwiązaniom budynek w efektywny sposób wykorzystuje energię słoneczną i staje się w dużej mierze samowystarczalnym organizmem.

RONET - Zbigniew Filipek Biuro: 32-020 Wieliczka, ul. Zacisze 16, NIP: 677-133-92-83,
Konto bankowe: BANK PEKAO SA 03 1240 1431 1111 0010 2980 4734, tel: 608 835 030,
e-mail: biuro.ronet@wp.pl, ronet@ronet.pl