Konkurs na opracowanie koncepcji architektonicznej obiektów małej architektury oraz elementów informacji wizualnej dla peronów WKD jako część systemu identyfikacji wizualnej WKD
II nagroda

<<< powrót
  • archigrest.com
Skład zespołu:
  • arch. Marcin Maraszek  
  • arch. Maciej Kaufman  
  •  
  • Współpraca autorska:  
  • arch. Tomasz Stanisławczyk  
  •  
  •  
  • http://co-up.pl/  
  •  

IDEA

Powstanie Elektrycznej Kolei Dojazdowej w latach 20-lecia międzywojennego warunkowało, a często umożliwiało, rozwój miast na słabo zaludnionych zachodnich przedmieściach Warszawy. EKD/WKD stała się kręgosłupem komunikacyjnym wokół którego narosło pasmo miast i osiedli, w tym znane miasta-ogrody. Modernizacyjna misja EKD, zdeklarowana w nazwie “Siła i światło”, stała się silnym elementem identyfikacji społecznej, a infrastruktura dworcowa stała się impulsem rozwoju lokalnych centrów.

Obecnie wizerunek Warszawskiej Kolei Dojazdowej jest definiowany przez wyraźny rozdźwięk pomiędzy zabytkową architekturą dworców - pamiątką po czasach świetności - a niskiej jakości, przestarzałą infrastrukturą peronową nie spełniającą współczesnych standardów ani oczekiwań podróżnych.

Celem projektu jest stworzenie jednolitej, unikalnej architektury peronowej, która swoim standardem funkcjonalnym i estetycznym będzie odpowiadała historycznej i współczesnej randze WKD. Projekt proponuje jednolity system małej architektury peronowej zintegrowanej z systemem informacji wizualnej, dostosowany do skali i kameralnego charakteru linii WKD.

SYSTEM IDENTYFIKACJI WIZUALNEJ

System identyfikacji wizualnej ma dwojaki charakter:

1. Jednolita architektura peronów całej linii jako marka i element rozpoznawczy WKD. Stonowane kolorystycznie elementy małej architektury stanowią element rozpoznawczy linii kolejowej jednocześnie pozwalając na wpisanie się w różnorodne otoczenie: zarówno kontekst miejski jak i krajobraz otwarty przestrzeni podmiejskiej.

2. Informacja dla podróżnych - operująca kolorem, piktogramami, tekstem: tablice informacyjne, drogowskazy, gabloty. Kolor jest używany wyłącznie w celu wyróżnienia informacji, ściągnięcia uwagi podróżnego.

Indywidualne cechy wynikające z różnorodnego charakteru lokalizacji przystanków mają wobec tego charakter drugorzędny. Miejsce na herb lub godło miejscowości lub gminy proponuje się umieścić na tablicach z nazwą stacji/przystanku.

KOLORYSTYKA I MATERIAŁY

Podstawowym kolorem obiektów małej architektury jest antracytowy odcień blachy stalowej malowanej proszkowo. Kolor postrzegany jako naturalny dla stali, “żeliwny” i neutralny. Dopełniającym wobec niego kolorem jest biel znajdująca się na wybranych powierzchniach elementów małej architektury.
Barwom korporacyjnym WKD - granatowemu i czerwonemu - zostają przypisane funkcje informacyjne, identyfikujące i wyróżniające.

KRÓJ PISMA

Zgodnie z zaleceniami Organizatora użyto kroju Helvetica Bold. Wysokość dostosowana do przekazywanej informacji.

OPIS ZAGOSPODAROWANIA STACJI

Przyjęto podstawową zasadę projektowania peronów, która zostaje częściowo przełożona na przestrzenie placowe i miejskie łączące się i przylegające do przestrzeni peronowych. Perony zostały podzielone wzdłuż na pasy oraz poprzecznie strefy.

Pasy wynikają, przede wszystkim, z warunków technicznych, jakim powinny podpowiadać budowle kolejowe i ich usytuowanie, ale wpisuje się w nie też idea projektu. Wymieniając od krawędzi, składowe peronu to:
• Ścianka peronowa i jej część wierzchnia będącą wąskim obrzeżem peronu
• Pas bezpieczeństwa - pas o szerokości 1m na całej długości użytkowej krawędzi peronu;
• Linia wyznaczająca pas bezpieczeństwa - założono linię o szerokości 30cm wyróżnioną kolorystycznie od reszty nawierzchni (kolor antracytowy), będącą częścią pasa bezpieczeństwa;
• Linia ostrzegawcza - fakturowa z guzkami, która pokrywa się z linią wyznaczającą pas bezpieczeństwa
• Pas użytkowy peronu o szerokości 2m, służący komunikacji pieszej podróżnych. W pasie użytkowym należy ograniczyć liczbę elementów architektonicznych. Projekt zakłada lokalizację w tym pasie jedynie niezbędnych lub istniejących elementów infrastruktury kolejowej takich jak słupy trakcyjne. Pas użytkowy zawiera trasę wolną od przeszkód zgodnie z wymogami m.in. TSI.
• Pas elementów architektonicznych o szerokości 40cm, dostosowanej do niewielkiej szerokości większości peronów na trasie WKD, ale też standardowych wymiarów elementów architektonicznych.
• Za pasem elementów architektonicznych może znajdować się:
• Pasmo zieleni: zieleń okrywowa, bluszczowa, krzewy soliterowe, donice z zielenią, jeżeli zachodzi taka konieczność. Szerokość około 70cm.
• Plac, przestrzeń publiczna - wówczas architektura pasa jest dwustronna i obsługuję zarówno peron jak i plac.
• W przypadku peronów wyspowych za pasem architektonicznych występują symetrycznie wymienione powyżej pasy w odwrotnej kolejności.

Poprzecznie perony dzielą sią na funkcjonalne strefy, które porządkują przestrzeń peronu i pozwalają na tworzenie wzdłuż peronów powtarzalnych układów elementów wyposażenia, których długość i ilość uzależniona jest od długości peronów i natężenia ruchu - ilości przyjmowanych podróżnych, czyli kategorii przystanku. Strefy wyznaczone są przez słupy oświetleniowe. Proponuje się zastosowanie następujących stref:
• Strefa informacji ogólnych - wejściowa, z sekcją z informacją wstępną dla podróżnych wchodzących na peron i wychodzących do miasta oraz z sekcją z nazwą stacji
• Strefa podróżnych czekających, z sekcją z gablotą oraz informacją dynamiczną SIP oraz z sekcją z siedziskami
• Strefa techniczna peronu, z sekcją z nazwą stacji oraz sekcją z wyposażeniem technicznym takim jak skrzynie na piasek oraz szafy rozdzielcze.

RONET - Zbigniew Filipek Biuro: 32-020 Wieliczka, ul. Zacisze 16, NIP: 677-133-92-83,
Konto bankowe: BANK PEKAO SA 03 1240 1431 1111 0010 2980 4734, tel: 608 835 030,
e-mail: biuro.ronet@wp.pl, poczta@ronet.pl