Konkurs na opracowanie koncepcji urbanistyczno – architektonicznej przebudowy Stadionu Miejskiego w Olsztynie wraz z jego otoczeniem.
Projekt konkursowy

<<< powrót
  • Michał Jędrzejewski, Maciej Wójtowicz, Rafał Zieliński, Katarzyna Małek, Michał Banasik, Andrzej Kowal
Skład zespołu:
  • mgr inż. arch. Michał Jędrzejewski  
  • mgr inż. arch. Maciej Wójtowicz  
  • mgr inż. arch. Rafał Zieliński  
  • mgr inż. arch. Katarzyna Małek  
  • mgr inż. arch. Michał Banasik  
  • dr inż. Andrzej Kowal 

Ogólna charakterystyka obiektu

Projektowany obiekt to nowoczesny, wielofunkcyjny stadion piłkarski kategorii III. Jest on projektowany w miejscu wybudowanego w czynie społecznym w roku 1979 stadionu z trzema trybunami ziemnymi i jedną trybuna zadaszoną. Proponowany obiekt to stadion piłkarski o wymiarach murawy 105x68m i wymiarach pola gry 126,20 i 86,30 ze wszystkimi trybunami zadaszonymi, co pozwoli na rozgrywanie poważnych imprez na arenie zarówno, krajowej, europejskiej, jak również międzynarodowej pod auspicjami FIFA.

Zagospodarowanie terenu

Projektowany stadion stanowić będzie jedną z dominant na terenie inwestycji, oraz w panoramie tej części miasta, stąd szczególną uwagę przywiązano do projektu zagospodarowanie terenu. Zgodnie z wytycznymi zamawiającego w południowo- zachodnim narożniku stadionu, pomiędzy Aquasferą – Galerią Warmińską, a zakładanym w przyszłości Mini Centrum Usługowym, zaprojektowany został wielofunkcyjny plac miejski. W swojej budowie uwzględnia on ukształtowanie terenu, pozwalając na pokonanie niemal 7m przewyższenia na osi prostopadłej do ul. Piłsudskiego. Poziomy te przekracza za pomocą systemu pochylni. Połacie terenu pomiędzy ciągami pieszymi i ścieżkami rowerowymi, o nachyleniu przekraczającym dopuszczalne dla ruchu pieszego spadki wypełnione są trawnikami z zielenią urządzoną. Powstała w ten sposób przestrzeń jest ściśle podporządkowana powiązaniom komunikacyjnym przebiegającym przez plac. Są to kierunki ruchu pieszych i odseparowanych od nich rowerzystów ze skrzyżowania ulic Piłsudskiego i Leonharda w kierunku Parku im. J. Kusocińskiego, oraz od przystanków komunikacji miejskiej na Piłsudskiego i Leonharda prowadzących do centrum placu. W tym miejscu ruch pieszych i spowolniony ruch samochodowy współistnieją w jednej przestrzeni. Zapewniono dojazdy do Aquasfery – Galerii Warmińskiej, oraz mającego powstać Mini Centrum Usługowego. Skomplikowany układ wzajemnych powiązań komunikacyjnych podkreślono rysunkiem posadzki, która nawiązuje do rysunku elewacji stadionu. Dzięki temu zabiegowi obiekt "osiada" w istniejącym kontekście i tworzy nowe ramy do powstania obiektów dopiero planowanych.

Zachodnia część zagospodarowania terenu to przede wszystkim dwa boiska treningowe o wymiarach 100x65m, jedno z murawą naturalną, drugie z syntetyczną. Jedno z boisk zostanie oświetlone za pomocą masztów oświetleniowych obecnie funkcjonujących na stadionie. Pomiędzy boiskami a stadionem ulokowany został parking dla zawodników, działaczy, służb mundurowych i pracowników mediów, liczący 91 miejsc i 2 stanowiska dla autokarów. Przy narożniku północno wschodnim umieszczono ogrodzony plac dla kibiców gości, który znacząco wpłynie na podniesienie poziomu bezpieczeństwa podczas imprez o podwyższonym ryzyku. Powyżej zlokalizowano plac dla wozów transmisyjnych z dobrą widocznością nieboskłonu w kierunku południowo – zachodnim co zapewni transmisje bez zakłóceń. Północna część terenu inwestycji zarezerwowana jest pod parking ogólnodostępny na ok. 312 miejsc postojowych lub 300 miejsc + 5 autokarów. W przyszłości parking ten będzie mógł zostać rozbudowany, jako parking wielopoziomowy do ponad 600 miejsc. Wschodnia część terenu inwestycji, wzdłuż ul. Leonharda to szeroki trakt komunikacyjny niezbędny do komfortowego zasilenia najbardziej licznej trybuny wschodniej. Wzdłuż ciągu o parametrach pieszo – jezdnych zostanie nasadzony szpaler niskich drzew ozdobnych. Południowa elewacja stadionu styka się z wielofunkcyjnym placem miejskim, który zwężającym się klinem wędruje do góry w kierunku ul. Leonharda. To główny punkt spotkań przed wejściem na imprezę na stadionie. Plac od południa wyposażony jest w ogrodzony parking VIP, a zamknie go pierzeja planowanego w przyszłości Mini Centrum Usługowego z częścią hotelową. Po zakończeniu budowy wszystkich obiektów plac będzie kompletny i przybierze formę miejskiego dziedzińca kanalizującego ruch pieszy i rowerowy z tej części miasta i wyprowadzający go w otwierającą się tu perspektywą na park im. J. Kusocińskiego.

Forma architektoniczna obiektu

Forma architektoniczna projektowanego obiektu płynnie łączy w sobie skojarzenia z Miastem Olsztyn i regionem Warmii. Dominującą formą elewacji są żagle z delikatnej membrany elewacyjnej, ułożone w kształt pierwotnych form muru pruskiego. Żagle w elewacji, podobnie jak budulec mineralny w murze są jedynie wypełnieniem konstrukcji. Sama konstrukcja jest bezwzględnie podporządkowana podstawowej funkcji obiektu, wykorzystując odciągi zadaszenia trybun do montażu elewacji i zapewnia całej formie niesłychaną lekkość i elegancję. Nieregularne na pierwszy rzut oka rozcięcia na elewacji wywołują zaciekawienie i zachęcają do spojrzenia na obiekt z perspektywy widza meczu piłkarskiego. W wieczornych godzinach, gdy rozgrywane są mecze, elewacja emituje nienachalne, ciepłe i rozproszone światło, nadając obiektowi dodatkowej lekkości i zaprasza do podziwiania rozgrywającego się wewnątrz widowiska. Nieco inaczej potraktowano elewację zachodnią mieszczącą przede wszystkim siedzibę klubu, administrację obiektu, oraz goszczącą najznamienitszych gości. Masywna konstrukcja sprawia wrażenie miejsca solidnego i bezpiecznego dla jego stałych użytkowników. To dom klubowej drużyny. Reminiscencja Twierdzy Olsztyn pośród zwiewnych żagli dryfujących w krainie Warmińskich jezior. Zachodnie narożniki stadionu, wykorzystując istniejące ukształtowanie terenu piętrzą się dumnie ponad otaczającymi je placami, łącząc jednocześnie dwie formy, dwie inspiracje i dwa różne skojarzenia. Dynamizmu formie dodają przerwy pomiędzy trybunami, które tną bryłę stadionu dwoma równoległymi pasmami, niczym wzór herbowy Dumy Warmii.

Podstawowe parametry techniczne

Powierzchnia użytkowa (pomieszczenia kubaturowe, bez otwartych galerii i stropodachów) - ok. 9615 m2
Poziom wejścia do budynku na trybunie zachodniej – 126,00 m n.p.m.
Poziom wejścia do budynku na pozostałych trybunach – 129,80 m n.p.m.
Wysokość zadaszenia trybuny zachodniej - 20,50m
Wysokość zadaszenia na pozostałych trybunach – 16,50m
Wysokość budynku do stropodachu nad najwyższą kondygnacją użytkową – 16,50m
Widownia – 12 326 osób
Maksymalna liczba widzów przy wykorzystaniu murawy boiska -
Widoczność z trybun – przewyżka 12cm – zgodnie z normą EN 13200-1:2012

Etapowanie inwestycji

Obiekt zaprojektowano mając na względzie maksymalną elastyczność zarówno na etapie jego budowy, jak również późniejszej eksploatacji. Celowo dokonano podziału budynku na cztery niezależne części, tworząc tym samym cztery niezależne wyjścia i wyjazdy z boiska. Główne trybuny zachodzą głęboko, obejmując swym zasięgiem całe narożniki, tak aby po każdym etapie budowy, projektowany obiekt stwarzał wrażenie skończonego.

W pierwszym etapie powstanie trybuna zachodnia na 4628 miejsc. Na tym etapie zapewnione zostanie 0,5% miejsc dla niepełnosprawnych, oraz 5% miejsc dla kibiców gości w wydzielonym sektorze. Do oświetlenia boiska zostanie wykorzystane istniejące oświetlenie, uzupełnione oświetleniem pomocniczym zlokalizowanym pod zadaszeniem trybuny.

W drugim etapie powstanie trybuna wschodnia, co spowoduje powiększenie stadionu do 9290 miejsc. Na tym etapie będzie to już pełnoprawny stadion, o zamkniętej formie architektonicznej i z pełnym oświetleniem na zadaszeniu trybun. Zdemontowane i przeniesione zostaną dotychczasowe maszty oświetleniowe.

Dalsze etapy obejmujące budowę dwóch trybun po 1518 miejsc każda mogą być realizowane dowolnie. Każda z nich może zostać zastąpiona obiektem innego typu, nie kolidującym z główną funkcją stadionu. W koncepcji wskazano opcję zgodną z wytycznymi Zamawiającego obejmującą budowę trzeciej trybuny północnej i obiektu usługowego dostosowanego do organizacji zamkniętych imprez masowych zamiast trybuny południowej. W takim przypadku obiekt będzie dysponował 10 808 miejsc.

W przypadku budowy czterech trybun stadion pomieści 12 326 osób na zadaszonych miejscach siedzących.

Rozwiązania materiałowe

Główna konstrukcja nośna budynku to żelbetowe ramy monolityczne z betonów o wysokiej jakości. Dla zachowania wysokiej estetyki wykonania, rysunek szalunków, które nie będą ulegać zakryciu winien być uzgodniony z Projektantem. Zalecana jest prefabrykacja trybun, oraz podtrzymujących je belek podaudytoryjnych, dla uzyskania wysokiej powtarzalności wymiarów i estetyki połączeń. Konstrukcja zadaszenia stalowa prefabrykowana, skręcana na budowie. Zabezpieczona antykorozyjnie zgodnie z obowiązującymi normami w kolorze ciemnoszarym. Pokrycie zadaszenia z membrany PCV lub EPDM w kolorze białym. Fragmenty pokrycia na końcach dźwigarów z płyt z poliwęglanu, dla ułatwienia odśnieżania i konserwacji oświetlenia, oraz lepszego doświetlenia murawy. Elewacja z membrany w kolorze białym, na podkonstrukcji w kolorze jak konstrukcja zadaszenia. Ściany zewnętrzne tynkowane tynkami silikatowymi. Fasady szklane na profilach aluminiowych lub stalowych w kolorze konstrukcji zadaszenia i elewacji. Kołowroty i ogrodzenia wokół stadionu szare w kolorze ocynku. Na intensywnie użytkowanych korytarzach posadzki żywiczne. Kolorystyka wnętrz do uzgodnienia na etapie projektu.

Murawa z atestowanej darni układana z rolki, wyposażona w system nawadniania, wykorzystującego częściowo zgromadzone wody opadowe i drenażu. Ogrzewana systemem hydraulicznym. W rejonach najbardziej intensywnego użytkowania (pola bramkowe, linie autowe) wskazane wzmocnienia trawy naturalnej włóknem syntetycznym. Nawierzchnia wokół boiska utwardzona, pokryta trawą syntetyczną.

RONET - Zbigniew Filipek Biuro: 32-020 Wieliczka, ul. Zacisze 16, NIP: 677-133-92-83,
Konto bankowe: BANK PEKAO SA 03 1240 1431 1111 0010 2980 4734, tel: 608 835 030,
e-mail: biuro.ronet@wp.pl, poczta@ronet.pl