Konkurs Architektonicznego na projekt koncepcyjny budynku hali sportowo – widowiskowej Uniwersytetu Medycznego w Lublinie wraz z zagospodarowaniem otaczającego terenu przy Al. Smorawińskiego, ul. Chodźki i Hirszfelda na działce o nr ew. 4/32 i części działek 8/2 i 4/28.
Projekt konkursowy

<<< powrót
  • Paweł Tiepłow Pracownia Projektowa
Skład zespołu:
  • Projekt: Paweł Tiepłow  
  •  
  • Opracowanie graficzne: Paweł Czernecki  
  • Renderigi: Robert Wietecki  
  •  
  • http://www.tieplow.com/  
  •  

STAN ISTNIEJĄCY

Teren opracowania - nr działek jak w tytule, o pow. 23000 m2 i wymiarach powierzchni głównej około 160 x 80m. W południowej części działki znajduje się hala istniejąca o wym. około 49 x 40m. Północna część działki (ponad jej połowa) jest całkowicie pusta, dziki trawnik. Teren opracowania od północy zamyka nowoczesna dwupasmowa arteria miasta – Aleja Smorawińskiego, z wydzielonym szerokim chodnikiem i nasadzeniem drzew. Ulica ta biegnie z lekkim łukiem i spadkiem.

Wokół hali biegnie droga obsługowa, charakterystycznie zmieniając swoją wysokość tak, by obsłużyć poziom najniższy „0” oraz poziom wejścia głównego i hali głównej – „+1”. By doświetlić pomieszczenia poziomu „0” (który właściwie jest piwnicą) wokół budynku wykonano skarpę z obniżeniem terenu przy ścianie zewnętrznej. Konstrukcja poziomu „0” żelbetowa: siatka słupów 6 x 6m podtrzymuję płytę żelbetową, na której jest oparta stalowa konstrukcja właściwej hali sportowej wraz z antresolą i trybunami. Wg uzyskanej informacji budynek stoi na palach.

Wg warunków KONKURSU cały budynek hali sportowej przeznaczony jest do rozbiórki. Program nowego budynku wraz z rozmieszczeniem funkcji w znacznej mierze nawiązuję do budynku istniejącego.

PROJEKT ZAGOSPODAROWANIA TERENU

Budynek projektowanej hali wg wymaganego programu, na miejscu hali istniejącej - nie mieści się, w dowolnej konfiguracji. Trzeba albo zajmować dodatkowo pod teren zabudowy powierzchnię istniejącego parkingu osiedlowego, albo powiększać powierzchnię zabudowy w stronę Alei Smorawińskiego, zajmując wolny nie zabudowany teren.

Przyjęto następujące ważne decyzje: 1. Budynek projektowany rozmieścić na wolnym terenie jak najbliżej Alei Smorawińskiego - dla zdecydowanej ekspozycji nowego budynku hali. 2. Nie likwidować istniejącą halę w całości – pozostawić żelbetowy poziom „0” jako garaż na 60 miejsc (siatka słupów jest dogodna, stan techniczny części żelbetowej wg wizji lokalnej - zadowalający), na zachowanym stropie rozmieścić dwa wymagane boisk tenisa ziemnego, miejsca jest w sam raz.

Proponowane w/w zasady dają wiele zalet:
1. Sala istniejąca może działać w czasie budowy nowego obiektu.
2. Prawie za darmo dostajemy kryty garaż i nad nim 2 korty tenisowe – oszczędność terenu.
3. Nowy budynek przy Alei Smorawińskiego będzie lepiej eksponowany, bardziej atrakcyjny i lepiej obsłużony komunikacyjnie zarówno dla pieszych jak i samochodów.
4. Zewnętrzne boiska sportowe, amfiteatr, grille - będą osłonięte budynkiem projektowanym przed hałasem Alei Smorawińskiego.
5. Zmniejszamy około dwukrotnie koszt rozbiórki. Starej hali.

Narysowaliśmy nie przekraczalną linię zabudowy na podstawie rozmieszczenia innych budynków przy trasie (nie garaży) wykorzystując załączoną mapę oraz mapę satelitarną – budynek projektowany tej linii nie przekracza. Istniejący zjazd z Alei Smorawińskiego został wykorzystany jako główny wjazd transportowy na drogę obsługującą projektowany obiekt. Droga ta biegnie po obwodzie całego terenu (częściowo jest to droga istniejąca) i jest przeznaczona dla samochodów osobowych, autokarów, jest też drogą pożarową (zachowano wymaganą odległość od budynku w przedziale 5-15m). Korzystanie z dróg osiedlowych nie będzie już konieczne. Droga obsługuje po kolei (licząc od wjazdu, w kierunku wskazówek zegara): wejście główne na poziomie „0”, amfiteatr i windę towarowa obsługującą główną halę sportową i jej magazyn, boisko piłki plażowej, kryty garaż, 2 boiska tenisa ziemnego, projektowany parking 4 autokarów, wyjście zapleczowe („+1”), grill, podwórko gospodarcze - główne dostawy techniczne wraz z garażem i warsztatem („0”).

Budynek projektowany posiada 2 wejścia główne:
- na poziomie „+1” – z chodnika istniejącego Alei Smorawińskiego przez projektowany mostek, prowadzący wprost do hali głównej i jej trybun;
- na poziomie „0” – z placu wejściowego. Plac z kompozycją basenów dekoracyjnych i klombów.

Oba wejścia prowadzą do holu głównego dwupoziomowego.

Amfiteatr na ponad 500 miejsc rozmieszczono tak by słońce nie oślepiało widzów, lecz oświetlało okrągła scenę. Wieczorem jest możliwe używanie południowej ściany budynku projektowanego jako ekranu kinowego. Z tyłu amfiteatru przebiega pochylnia łącząca poziom parkingów z poziomem placu wejściowego. Wzdłuż pochylni rozmieszczono urządzenia siłowni terenowej.

Grill zaprojektowano na zadrzewionym pasie wzdłuż istniejącego budynku akademicznego. Uznaliśmy bowiem że funkcja ta powinna być wydzielona.

Na placu wejściowym zaprojektowano strefę stolików zewnętrznych klubu studenckiego, oczka wodne dekoracyjne, podświetlone wieczorem, układ ścieżek i zieleni.

Boiska sportowe zewnętrzne rozmieszczono głownie na stropie nad garażem (opisanym wyżej - z wykorzystaniem istniejącej konstrukcji). Tylko boisko piłki plażowej zaprojektowano na terenie, obok amfiteatru.

ARCHITEKTURA

Głównym założeniem architektury projektowanego budynku jest jego ekspozycja, prezentacja, od strony Alei Smorawińskiego - ważnej arterii miasta (w tym celu budynek został do niej maksymalnie dosunięty) – dla podkreślenia rangi obiektu, a zatem i Uczelni.

Elewacja ta została „wygięta” zgodnie z przebiegiem Alei, i została zaprojektowana jako kompozycja trzech brył – dolnej bazy i środkowego pionu z betonu architektonicznego, oraz lewego i prawego „telewizora” (jak nazywaliśmy je roboczo) – przeszklonych brył. Kompozycja ta wg zadania powinna zwracać uwagę dzięki zastosowaniu ostrych kątów brył, nadwieszeniu kubatur, łączeniu gładkich i szorstkich materiałów (szkło i beton). Cechy te zostały podkreślone oświetleniem. Zieleń pnąca na betonie bazy daje miękkość i powiązanie z naturą – dodatkowo podkreśloną oświetleniem nocnym.

Druga elewacja główna – elewacja boczna wejścia głównego nr 2 została podkreślona szeregiem paneli - wygiętych „łezek” będących przedłużeniem żaluzji przeciwsłonecznych. Zasłaniają one skośny spód trybun na elewacji, i stanowią dekoracyjną dominantę elewacji. W nocy są oświetlone kierunkowymi naświetlaczami umieszczonymi w pionie jako „skrzela” na bocznej elewacji lewego „telewizora”.

FUNKCJA

Zespoły funkcjonalne zostały zaprojektowane i rozmieszczone zasadniczo zgodnie z wymaganiami. Warte odnotowania są następujące zagadnienia:
1. Wszystkie sale sportowe dodatkowe (fitness, siłownie, squash, tenis stołowy, sporty walki) zostały rozmieszczone zgodnie z wytycznymi pod halą główną. Występuje zatem problematyka ich oświetlenia światłem dziennym. Uznaliśmy ten problem za jeden z priorytetów poprawnego rozwiązania funkcji. Rozwiązaliśmy to dzięki prowadzeniu światła ze świetlika górnego holu głównego, wzdłuż skosu spodu trybun (patrz przekrój podłużny).
2. Wysokość sal sportowych poziomu „0”. Występuję sprzeczność – większości pomieszczeń poziomu „0” (pod halą główną) wystarczy wysokość pomieszczenia około 3m. Natomiast sale squash i tenisa stołowego powinny mieć większą wysokość. Dla rozwiązania tego problemu wprowadzono 3 rzędy trybun dla tych sal po 50cm każda, i obniżono poziom podłogi o 1.5m.
3. Przebieralnie siłowni, aerobiku, squasha, sztuk walki, tenisa stołowego - na poziomie „0”. Zaprojektowano wspólne duże przebieralnie z natryskownią i WC połączone z saunami. Jest to rozwiązanie najbardziej dogodne użytkowo i ekonomicznie – sauny, wymagające WC i natryski już je mają „za darmo”, osoby po ćwiczeniach mają prosty dostęp do saun po użyciu natrysków. Przy saunach zaprojektowano zewnętrzne podwórka z leżankami i basenem schładzającym, osobno dla kobiet i mężczyzn. Podwórka są osłonięte zielenią i pergolą przed wglądem z zewnątrz.
4. W głównej hali widowiskowo-sportowej zaprojektowano scenę i pomieszczenia artystów. Scena może być powiększona dwukrotnie o element wysuwany, chowany pod sceną stałą. Szerokość sceny 11.2m, głębokość sceny stałej 6,3m, po wysunięciu 11,8m, wysokość 6,8m Scena nie była zapisana w PFU, ale uznaliśmy że powinna się znaleźć w hali głównej chociażby z samej nazwy – widowiskowo-sportowa.

RONET - Zbigniew Filipek Biuro: 32-020 Wieliczka, ul. Zacisze 16, NIP: 677-133-92-83,
Konto bankowe: BANK PEKAO SA 03 1240 1431 1111 0010 2980 4734, tel: 608 835 030,
e-mail: ronet@ronet.pl, poczta@ronet.pl