Konkurs na opracowanie koncepcji architektonicznej budynku/zespołu budynków kanałów informacyjnych TVP przy ul. J.P. Woronicza w Warszawie.
Wyróżnienie równorzędne

<<< powrót
  • Piotr Bujnowski-Architekt
Skład zespołu:
  • arch. Piotr Bujnowski  
  • arch. Maciej Koczocik  
  • st. arch. Krzysztof Makowski  
  • arch. Martyna Rowicka  
  • arch. Karina Jędrak  
  •  
  • makieta:  
  • st.arch. Karina Tumoyan  
  •  
  • współpraca graficzna – wizualizacje  
  • arch. Wiktor Jarawka  
  • arch. Bartosz Trocha  
  •  
  • Współpraca branżowa:  
  • Konstrukcje, instalacje, konsultant LEED i BREEAM:  
  • ARUP Polska  
  • Andrzej Sitko  
  • Artur Soluch  
  • Jarosław Witek  
  •  
  • Projekt zieleni:  
  • Ogrodownia Sp. z o.o.  
  • Agnieszka Duc  
  • Marta Kuśmierska  
  •  
  • Ochrona przeciwpożarowa:  
  • Protect Tadeusz Cisek  
  •  
  • Akustyka  
  • Jan Dodacki  
  •  
  • Technologia elewacji, fizyka budowli:  
  • RH+ Robert Hulewicz  
  •  
  • http://www.bujnowski.com.pl/  
  •  

Główne założenia koncepcyjne.

Telewizja publiczna to jeden z podstawowych filarów demokracji. Praca dziennikarzy w erze społeczeństwa informacyjnego może być swobodnie porównywana do strażników ładu i praworządności poprzez przekazywanie informacji, komunikatu szerokiej gamie odbiorców, obywateli. Telewizja publiczna staje się faktycznym gwarantem poszanowania wolności obywatelskiej i obrońcą praw jednostek. Proponowany budynek musi sprostać roli ośrodka dla wiodącej, medialnej instytucji w Polsce.

Kompleks składa się z dwóch brył, dominanty oraz horyzontalnej podstawy, tworzących wspólną ciągłość przestrzenno – komunikacyjną.

Charakter całej zabudowy jest ukształtowany na podstawie myśli przewodniej, jaką jest instytucja medialna – komunikat. Budynek, jego forma, sama staje się komunikatem, zbiorem informacji, demokratycznie wystawionym na widok publiczny.

Bryły są przezierne, transparentne dzięki zastosowaniu jako wiodącego materiału na osnowę – pustaków szklanych.

Swoimi właściwościami zaskakują nie tylko za dnia, ale i wieczorem, przepuszczając lekko zniekształcone bliki, blaski, cienie, sylwetki niczym teatr cieni, różne natężenia ciepłych barw światła, ożywiających ascetyczną, bryłę.

Skóra okalająca cały, skomplikowany, „żywy organizm” telewizji, pokazuje faktyczne życie, pracę, codzienność przez lekko rozmyty pryzmat przetwarzania informacji. W ten sposób, powstanie budynek publiczny, pokazujący relacje na żywo światu zewnętrznemu, ale jednocześnie dzięki dopasowanym rozmyciom, matowości odpowiednią intymność pracownikom.

Budynek ma działać jak żywe ciało, wszelkie organy, tkanki są osłonięte wspólną skórą , przepuszczającą światło - przegrodą.
W takim wypadku, jako publiczna instytucja medialna, przejrzystość, otwartość i dostępność wydają się być podstawową zasadą. Forma jest tłem, sceną, przestrzenią pozostawioną na wypełnienie aktywnością ludzi, treścią, informacją.

Układ funkcjonalny – elastyczny plan – możliwość zmian i adaptacji w czasie.

Rozwój telewizji jak i specyfika powstania coraz to nowszych programów, technologii uświadamia wymóg stworzenia przestrzeni funkcjonalnej, podatnej na zmiany, przekształcenia, odpowiadające swą elastycznością bieżącym potrzebom.

To zdeterminowało układ i rozwiązania wnętrz proponowanego kompleksu, zdominowanych przez dwie kubatury studiów telewizyjnych, tworzonych na zasadach pudełka w pudełku, z oddzielnymi konstrukcjami niezależnymi od struktury całego kompleksu.

Studio A1 bezpośrednio przylega do przestrzeni newsroomu. Pozwala to na funkcjonowanie newsroomu jako elementu żywej scenografii. Zamiana lokalizacji studiów wpisała się w zasadę budynku – elastyczności planu i łatwego dopasowywania się do wymagań użytkownika.

Dwa główne elementy funkcjonalne połączone są przestrzenią mieszczącą w sobie wszelkie pomieszczenia technologiczne i obsługi, stawiające na pełną elastyczność i uniwersalność dzięki wyeliminowaniu wewnętrznych podziałów czy elementów konstrukcyjnych (rozpiętości), otwierając, uwalniając plan. Pracownicy mają bezpośredni dostęp do komunikacji pionowej, łączącej parterową strefę techniczną z reżyserkami na piętrze. Do obu studiów jak i do przestrzeni obsługująco - technicznej jest możliwość wjazdu bezpośredniego samochodami oraz wózkami widłowymi, także przy pomocy windy towarowej.

Lekką, formę przebijają masywne, betonowe rdzenie z klatkami schodowymi, windami, blokami toalet (damska, męska, oraz dla osób niepełnosprawnych) szachty instalacyjne zapewniające możliwość odpowiednich, normatywnych wymian powietrza, wentylacji, późniejszej rekuperacji powietrza ze studiów oraz wszelkich innych „tkanek organizmu” – kompleksu TVP

Strefę wejściową do budynku stanowi otwarty dziedziniec przed dominantą, który formalnie jest wewnętrznym salonem układu. Już w tym miejscu, oczom ukazuje się wewnętrzna klatka schodowa, która swą delikatnością, ażurową rzeźbiarską formą podkreśla przejrzystość rozwiązań. Wskazuje kierunek poruszania się po budynku. Schody te, oprawione w szklane ściany, stają się niejako przedłożeniem świetlika, dzięki przebiciu przez wszystkie kondygnacje i faktycznym dostępem do naturalnego światła od góry jak i zachodniej strony.

Pomiędzy tymi schodami, a pierwszym ze studiów ulokowana została pierwsza część newsroomu, będąca najbardziej reprezentatywną i symboliczną sceną całego przedsięwzięcia, spektaklu. Przestrzenie newsroomu rozciągają się na kolejne piętra, okalając główne schody i studio. Schody te stają się rdzeniem przechodzącym przez kolejne etapy, piętra pracy medialnej.

Po kilku kolejnych stopniach, z klatki ukazuje się widok na wewnętrzny ogród, powstały nad studiami, pomieszczeniami technicznymi i reżyserkami.

Ogród.

Wewnętrzny ogród osłonięty od szumu ulicy jest miejscem odpoczynku, rozmowy, czy spożycia niezobowiązującego posiłku z kawą.

Może służyć jako miejsce dodatkowego zewnętrznego studia w plenerze, wykorzystując towarzystwo roślin i „własnego” krajobrazu z wykadrowaniem na niebo.

Ogród okalają piętra biur w formule open-space z niszami do nowych form pracy indywidualnej jak i grupowej, z możliwością obustronnego naturalnego oświetlenia. W razie potrzeby przestrzeń biurowa może być również podzielona na strefy pojedynczych biur połączonych korytarzem –galerią otwartą na ogród.

Ogród zaprojektowano o zróżnicowanej grubości warstw podłoża od 30 do 70cm dla roślin wynikających z racjonalnego wykorzystania możliwości technicznych konstrukcji pomieszczeń znajdujących się poniżej ogrodu.

Zmienna grubość warstw daje możliwość posadzenia nie tylko niskiej roślinności ekstensywnej.

W ogrodzie znajdą się zarówno wyższe klimatyczne trawy, byliny, krzewy jak i wyselekcjonowane drzewa w wybranych miejscach.

Kompozycja zieleni jednocześnie współgra i kontrastuje z prostą a zarazem „technologiczną” architekturą budynku, nawiązując do naturalnej roślinności łąkowej jak również kolonizującej tereny przemysłowe. Duża cześć proponowanych gatunków należy do roślin pionierskich, „dzikich”, wpływając na zwiększenie bioróżnorodności środowiska miejskiego, przyjaznego dla ludzi i zwierząt.

Różnogatunkowy kobierzec, skomponowany wizualnie na zasadzie kwiecistego dywanu, tworzy miękkie powierzchnie kontrastujące i zmiękczające surowe linie elewacji i detali architektonicznych.

Układ ścieżek daje możliwość wejścia do ogrodu z każdej strony, natomiast umiejscowienie ławek w głębi ogrodu – niezbędną intymność do odpoczynku czy rozmów.

Ścieżki i tarasy zaprojektowano z gładkiej, jednorodnej nawierzchni betonowej, podkreślającej koncepcję ogrodu łączącą w sobie nowoczesność kompozycji z naturalistycznym i różnorodnych charakterem roślinności.

Zmienność – pory roku.

W doborze gatunków zadbano o zmienność sezonową tak, aby „pulsowanie przyrody” było widoczne przez cały rok.

Wiosną pojawiają się łany kwiatów cebulowych – narcyzy, czosnki ozdobne, hiacynty. Od wiosny do jesieni, ciągłe, zmienne kwitnienie zapewnią staranie dobrane pod względem kolorystyki i pory kwitnienia byliny, takie jak jeżówka (Echinacea), pysznogłówka (Monada), przegorzan (Echinops), kocimiętka (Nepeta) pluskwica (Cimicifuga), rodgersja i wiele innych, o zróżnicowanych kolorach, kształtach i wielkościach zarówno kwiatów i liści. Dodatkowo długotrwały i piękny efekt dadzą kwiaty hortensji bukietowych.

Od późnego lata aż do wiosny ogród będą zdobić kwiatostany traw ozdobnych, posadzonych jako roślina dominująca w kompozycji z bylinami, takie jak rozplenica (Pennisetum), śmiałek darniowy (Deschampsia) czy trzęślica (Molinia).

Jesienią - najmocniejszym akcentem będzie przebarwiający się na żółto-pomarańczowo-czerwono klon tatarski.

Zimą natomiast - spektakularne połączenie jaskrawoczerwonych pędów derenia odmiany „Sybirica” i białych pni brzozy pożytecznej „Doorenbos” o wielodniowym, naturalistycznym pokroju.

Wszystkie rośliny nie mają dużych wymagań siedliskowych i są odporne na zmienne warunki klimatyczne. Kompozycja rabat daje możliwość swobodnego rozrostu poszczególnym gatunkom traw i bylin, bez potrzeby intensywnej pielęgnacji dla zachowania wizualnego efektu.

Elewacja.

Rytmiczna konstrukcja żelbetowa z gładkiego betonu architektonicznego staje się stelażem pod kolejne warstwy materiałowe o różnej transparentności. Osnowę zewnętrzną tworzą całkowicie transparentne przegrody szklane jak i dominujący materiał – pustaki szklane. Elewacja budynku została zaprojektowana jako dwuwarstwowa fasada wentylowana.

Wewnętrzną warstwa elewacji stanowi przeszklona ściana oparta na systemie profili aluminiowych.

W części wysokiej proponowany jest system słupowo-ryglowy w części średniowysokiej system okienny. Wewnętrzna warstwa elewacji zaprojektowana w oparciu o moduł biurowy 135cm daje możliwość elastycznego kreowania podziałów pomieszczeń biurowych. Zaproponowane są okna aluminiowe rozwierno-uchylne z ogranicznikiem rozwarcia.

Zewnętrzna warstwa fasady wentylowanej wykonana jest z pustaków szklanych o wymiarze modularnym 200x200mm na stalowej podkonstrukcji wsporczej mocowanej bezpośrednio do elementów żelbetowych budynku. Zewnętrzna warstwa podzielona jest profilami stalowymi na moduły odpowiadające w poziomie rytmowi konstrukcji nośnej budynku (540cm) a pionie wysokości kondygnacji (360 cm). Pomiędzy dwoma warstwami fasady znajduję się pustka powietrzna o grubości od 40 do 60cm w zależności od lokalizacji w budynku.

Szczeliny w dolnej i górnej części elewacji posiadają możliwość zamykania i otwierania pustki powietrznej – pozwala to na sterowanie jej właściwościami termicznymi w zależności od pory roku.

Elewacja z zewnętrzną warstwą z drobnych elementów modularnych pustaków szklanych które podobnie jak piksele w obrazie telewizyjnym budują obraz budynku.

Pustaki rozświetlane są w nocy światłem pomieszczeń biurowych. Na elementach pełnych ścian mogą dzięki dodatkowemu podświetleniu służyć również w wyjątkowych okazjach jako swoisty element informacji wizualnej budynku.

Konstrukcja budynku.

Schemat konstrukcji jest podporządkowany głównej czytelnej zasadzie całego budynku racjonalości i elastyczności planu. Podstawowe moduły konstrukcyjne budynku 540cm i 810cm są wielokrotnością modułu elewacyjnego ( biurowego ) 135 cm.
Główna konstrukcja budynku proponowana jest w technologii żelbetowej monolitycznej z płaskimi stropami opartymi na ortogonalnej, regularnej siatce słupów.

Cały obiekt zostanie podzielony na niezależne konstrukcyjnie segmenty oddzielone od siebie dylatacjami.

Jednokondygnacyjna część podziemna, znajdująca się pod wszystkimi budynkami oraz poza nimi, zaprojektowana będzie w układzie płytowo-słupowym o siatce słupów 5,4x8,1m. Ściany budynku wykonane będą w formie żelbetowych ścian oporowych wylewanych na miejscu w technologii wykopu otwartego. W wypadku ściany znajdującej się od strony ul. Woronicza w bezpośredniej bliskości granicy działki przewiduje się wykonanie ścianki berlinki jako zabezpieczenia wykopu. Słupy i ściany posadowione będą na żelbetowej płycie fundamentowej.

Kondygnacje nadziemne budynku studyjnego zaprojektowane zostaną również w układzie płytowo-słupowym o siatce słupów 5,4x6,7m. Stateczność ogólną budynku zapewniają trzony usztywniające wind i klatek schodowych. W części środkowej budynku znajdują się dwa, wydzielone konstrukcyjnie studia telewizyjne. Konstrukcja tych sal składać się będzie z układu ram o rozpiętości 20,8m i wysokości 12,2m w rozstawie co 5,4m.

Słupy ram są żelbetowe, na nich oparte będą stalowe dźwigary kratowe o wysokości ok. 2,0m.

Na dźwigarach kratowych wylana zostanie płyta żelbetowa stanowiąca konstrukcję pod dach zielony.

Budynek wysoki przewidziano w żelbetowej konstrukcji płytowo-słupowej o siatce słupów 5,4x6,5m i wysokości kondygnacji 3,6m. Konstrukcja studia panoramicznego znajdującego się na ostatnich dwóch kondygnacjach budynku przewidziano jako układ ram poprzecznych, słupy żelbetowe na których oparte będą stalowe dźwigary kratowe, w rozstawie co 6,7m.

Konstrukcję dachu stanowić będzie płyta żelbetowa oparta na dźwigarach kratowych.

Oprócz żelbetowych trzonów wind i klatek schodowych, usztywnienie budynku stanowić będzie żelbetowa rama znajdująca się w osi ściany szczytowej budynku.

RONET - Zbigniew Filipek Biuro: 32-020 Wieliczka, ul. Zacisze 16, NIP: 677-133-92-83,
Konto bankowe: BANK PEKAO SA 03 1240 1431 1111 0010 2980 4734, tel: 608 835 030,
e-mail: ronet@ronet.pl, poczta@ronet.pl