Konkurs na opracowanie koncepcji architektonicznej przebudowy obiektu zabytkowego przy ul. Zamkowej 1 w Kielcach w celu zmiany sposobu użytkowania na potrzeby Teatru Lalki i Aktora Kubuś.
I nagroda

<<< powrót
  • WXCA
Skład zespołu:
  • Architektura – WXCA:  
  • Szczepan Wroński,  
  • Małgorzata Dembowska,  
  • Krzysztof Moskała,  
  • Michał Sapko,  
  • Anna Majewska  
  •  
  • Technologia teatru/akustyka - PRACOWNIA AKUSTYCZNA:  
  • dr Piotr Kozłowski,  
  • Karolina Chorąży  
  •  
  • – Ściana, Szymon Świstek  
  •  
  • Wizualizacje – VIVID VISION  
  •  
  •  
  • http://www.wxca.pl/  
  •  

Zabudowa o charakterze historycznym w połączeniu ze współczesną architekturą stanowi bardzo często idealne tło dla wszelkich działań związanych ze sztuką.

Lokalizacja Teatru Lalki i Aktora „Kubuś” w zabytkowym kompleksie budynków na wzgórzu zamkowym, w pobliżu innych instytucji związanych z działalnością artystyczną daje szansę stworzenia inspirującej przestrzeni kultury, zapewniającej atrakcyjne miejsce współpracy i aktywności twórczej dla jej użytkowników.

Poniższa koncepcja zakłada wydobycie walorów połączenia historycznej i współczesnej architektury przy zachowaniu najważniejszych elementów kompozycji istniejących obiektów dworu i kuźni. Zastosowanie odpowiednich rozwiązań w zakresie układu funkcjonalnego i charakteru budynku pozwalają na wytworzenie nowoczesnej przestrzeni, która z szacunkiem odnosi się do istniejącej zabytkowej tkanki zespołu zabudowań zamkowych.

KONCEPCJA

Głównym założeniem projektowym było wpisanie funkcji teatru w taki sposób, aby podkreślić istotne elementy historycznego dworu i jednocześnie w sposób klarowny i ergonomiczny zagospodarować dostępną przestrzeń. Dlatego też istniejące, głów¬ne wejście do budynku pozostaje również głównym wejściem do projektowanego teatru, prowadząc do przestronnego holu, pełniącego funkcję foyer przed salami widowiskowymi. Centralna przestrzeń holu i lokalizacja w nim symetrycznych schodów podkreśla osiową kompozycję dworu i jednocześnie buduje charakter teatru. Symetrię całego założenia uwypukla proponowane, dodatkowe wyjście z budynku zlokalizowane na osi drzwi wejściowych. Prowadzi ono do przestrzeni kameralnego ogrodu, który może być poszerzeniem funkcji foyer.

Charakter wnętrza został zbudowany po¬przez zestawienie ścian zabytkowego budynku z nową, niezależną konstrukcją elementów budujących wnętrze teatru. Dla podkreślenia historycznego charakteru wnętrza na powierzchni istniejących ścian została odsłonięta cegła, która stanowi tło dla stalowej, współczesnej struktury schodów, słupów i stropów. Elementem ocieplającym wnętrze jest wyeksponowana więźba dachowa oraz drewniana posadzka antresoli i schodów – które w swojej najszerszej części stanowić mogą nieformalną przestrzeń do siedzenia i odpoczynku w czasie przerw pomiędzy aktami przedstawień.

Przestrzeń foyer została zaprojektowana tak, aby była w nim możliwa aranżacja niezależnych wy¬darzeń - centralna część schodów może być wykorzystywana jako mała, amfiteatralna widownia. Dla stworzenia bardziej kameralnego charakteru takiej przestrzeni przewidziano możliwość podwieszenia kurtyn, które w swobodny sposób mogą wygrodzić centralny pokój – miejsce spotkań, warsztatów czy prelekcji.

Decyzja o zachowaniu głównego wejścia do budynku w centralnej części dworu determinuje lokalizację sceny wraz z jej obudową w miejscu dwudziestowiecznej części obiektu. Poprzez swoją funkcję współczesna rozbudowa może pozostać w pewnym sensie elementem drugoplanowym – neutralnym tłem dla historycznej zabudowy wzgórza, podkreślając jej rangę. Zastosowany na elewacji materiał – beton z domieszką lokalnego kruszywa pozwoli dodatkowo na lepszą integrację współczesnej architektury z otoczeniem. Jedna ze ścian nowej części teatru została wypolerowana – dzięki temu wąski przesmyk pomiędzy tą ścianą a budynkiem kuźni poprzez efekt od¬bicia będzie bardziej przestronny i przyjazny, a cała powierzchnia fasady może stać się odzwierciedleniem okna scenicznego – prezentując grę odbić i świateł jako codziennego spektaklu odgrywanego przez krajobraz zamkowego wzgórza.

Strefa upamiętnienia.


Strefa upamiętniająca miejsce egzekucji więźniów została zaaranżowana pomiędzy ścianą dawnego więzienia a linią muru. Przebieg historycznego muru został odtworzony w postaci stalowej, pełnej ściany, która pozwala na stworzenie miejsca skupienia poprzez odcięcie od codziennej przestrzeni wzgórza – szczególnie od planowanego po stronie wschodniej parkingu. W płaszczyźnie ściany został zlokalizowany jeden otwór – na wysokości okna, z którego w 1939 roku rozstrzelano 19 osób przebywających w więzieniu kieleckim. Odzwierciedlenie otworu okiennego w ścianie muru zwrócić ma uwagę na sposób, w jaki zginęli więźniowie, tworząc jednocześnie nastrój refleksji poprzez wpadające do zacienionego korytarza światło.

RONET - Zbigniew Filipek Biuro: 32-020 Wieliczka, ul. Zacisze 16, NIP: 677-133-92-83,
Konto bankowe: BANK PEKAO SA 03 1240 1431 1111 0010 2980 4734, tel: 608 835 030,
e-mail: ronet@ronet.pl, poczta@ronet.pl