Konkurs na opracowanie koncepcji urbanistyczno-architektonicznej budynku Zespołu Szkół Muzycznych w Poznaniu.
Projekt konkursowy

<<< powrót
  • M. Akita, J. Korotynska, M. Komar, D. Roczan
Skład zespołu:
  • arch. Maho Akita  
  • arch. Justyna Korotynska  
  • arch. Marcin Komar  
  • arch. Dominik Roczan 

1. ARCHITEKTURA

1.1 Zagospodarowanie Terenu


Ulice: 28 czerwca 1956r., ul. Świętego Jerzego, ul. Wierzbięcice oraz ulica Krzyżowa stanowią zabudowę kwartałową z niezabudowaną częścią od strony północnej. Projektowany budynek szkoły muzycznej stanowi wypełnienie brakującej tkanki zespołu urbanistyczno-architektonicznego Wildy oraz kontynuuje oś naprowadzającą na Rynek Wildecki od zachodu oraz na Kościół Maryi Królowej od wschodu.

Główne wejście do szkoły zlokalizowano od ul. 28 czerwca 1956r, gdzie występuję największy przepływ komunikacji pieszej oraz samochodowej. Budynek od strony północnej oraz zachodniej został podcięty, dzięki czemu uzyskano zadaszoną przestrzeń nad wejściem głównym oraz przestrzeń na rekreację i spotkania. Od strony ul. Świętego Jerzego znajdują się miejsca na parking rowerowy oraz przestrzeń na istniejące szpalery drzew. Wejścia boczne i pomocnicze przewidziano od ulicy Wierzbięcice.

Obsługa samochodów. Zgodnie z Decyzją ULICP nr 123/2014 wjazd do parkingu podziemnego szkoły przewidziano od jednokierunkowej ulicy Wierzbięcice jadąc z ulicy Krzyżowej. Na tej ulicy przewidziano również 4 miejsca postojowe w istniejącym szpalerze drzew oraz dostawy do budynku. Dodatkowych 10 miejsc parkingowych przewidziano na ulicy Świętego Jerzego pomiędzy istniejącymi drzewami.

1.2 Koncepcja budynku

Jadący po torach tramwaj, hamujący samochód, dzwonek rowerowy - muzyka ulicy. Padający deszcz, szum liści i gałęzi, powiew wiatru - muzyka natury. Koncert podczas egzaminów końcowych, próby zespołów muzycznych – muzyka szkoły. Wszystko te zjawiska tworzą fale akustyczne - dochodzą do nas jako dźwięki, jako muzyka otoczenia… którą wyłapuje budynek przetransponowując ją na swoją skórę-elewację, próbując przedstawić własną interpretację szumu, hałasu, brzmienia ulicy oraz sąsiedztwa.

Zjawiska w przyrodzie i życiu codziennym są zmienne, dlatego budynek będzie dokonywał zmiany swojej skóry za każdym razem jeśli uderzy w niego nowa fala akustyczna.

Lokalizacja w jakiej będzie znajdować się przyszła szkoła muzyczna miała silny wpływ na powstałą formę obiektu. Zwarta bryła budynku jest wynikiem uzupełnienia brakującej tkanki miejskiej, jako kontynuacja linii zabudowy sąsiednich budynków w wyniku czego harmonijne wkomponowuje się w zastane otoczenie. Każdy narożnik projektowanej szkoły koresponduje z narożnikiem budynku przylegającego oraz jego wysokością. Podziały elewacyjne szkła zaprojektowano w wielkościach nawiązujących do podziałów na otaczających kamienicach. Ścięcie narożnika w ulicy 28 czerwca 1956r. z ul. Świętego Jerzego silnie nawiązuje do podobnych zabiegów urbanistycznych w tej okolicy.

Lekkiej dynamiki budynku nadają zmienne wysokości attyki oraz podcięcia w parterze.

1.3 Powiązania funkcjonalno-przestrzenne

Budynek został podzielony na dwie wyspy – górną i dolną. Efekt wysp wywołany jest prześwitem w podłodze na górnych kondygnacjach oraz przez hall główny w dolnych kondygnacjach. To tutaj, przy prześwitach odbywa się życie publiczne uczniów, to tutaj następuje rozrząd komunikacji do poszczególnych stref – skrzydeł szkolnych. Wyspy umożliwiają nadanie poszczególnym skrzydłom szkolnym kameralności oraz wyraźnie zarysowują poszczególne strefy szkolne. Prześwity w podłodze mają swe zakończenie widokowe w Foyer przed Salą koncertową/kameralną, podobnie jak droga edukacyjna ucznia, która kończy się egzaminem na Sali koncertowej/kameralnej.

1.4 Rozwiązania materiałowe

Materiały elewacyjne. Cały budynek obłożony jest czarnym szkłem z zatopionymi leedami i mikrofonami umożliwiającymi przetransponowanie dźwięku otoczenia na efekt wizualny na elewacji. Intensywność, kompozycja oraz barwa elewacji uzależniona jest od warunków zewnętrznych i wewnętrznych (atmosferycznych, wydarzeń szkolnych, ruch uliczny itp.). Szkło elewacyjne o wysokim współczynniku odbicia ma za zadanie nadać jednolitej masie szklanej detalu wizualnego i nawiązywać do otoczenia.

Materiały we wnętrzu. Na ścianach, w głównych ciągach komunikacyjnych oraz przy salach koncertowych elementem wykończeniowy jest beton z żłobieniami podłużnymi barwiony na ciemno szary, a na posadzce przewidziano ciemne drewno.

W pozostałych częściach budynku na posadzce dominują żywice epoksydowe barwione w zależności od kondygnacji i skrzydeł szkolnych.

Istotnym elementem będą zielone dachy do dyspozycji uczniów.

2. KONSTRUKCJA I ELEMENTY BUDOWLANE

2.1 Fundamenty/ściany podziemia


Płyta fundamentowa o zmiennej grubości, na podkładzie betonowym. Ściany zewnętrzne i wewnętrzne oraz układ słupów żelbetowe monolityczne wykonane z betonu architektonicznego w systemie zapewniającym wodoszczelność kondygnacji podziemnej.

2.2 Ściany nadziemia

Ściany i słupy konstrukcyjne żelbetowe monolityczne. Pozostałe - wypełnienia układów słupowo ryglowych, oraz ściany działowe murowane z bloczków silikatowych, lub pustaków ceramicznych zapewniających odpowiednie parametry akustyczne dla projektowanych przegród. Ściany sal wykładowych i audytoryjnych żelbetowe monolityczne.

2.3 Stropy i schody

Stropy żelbetowe monolityczne o grubości zależnej od obciążeń i przeznaczenia kondygnacji wykonane jako płyty użebrowane. Schody i spoczniki prefabrykowane żelbetowe.

2.4 Konstrukcja dachu

Nad parkingiem podziemnym oraz budynkiem z wyłączeniem sal wykładowych i audytoryjnych stropodach żelbetowy monolityczny (dach płaski). Nad salami wykładowymi i audytoryjnymi strop zespolony: belki nośne z profili blachownicowych, płyta żelbetowa monolityczna. Pod konstrukcje świetlików wykonane z profili walcowanych stalowych.

2.5. Podkonstrukcja elewacji

Podkonstrukcja stalowa w układzie słupowo-ryglowym.

3. INSTALACJE SANITARNE

3.1 Wentylacja


Wentylacja obiektu w oparciu o centrale wentylacyjne nawiewno–wywiewne, z odzyskiem ciepła w krzyżowym wymienniku, wykonanym z polietylenu o dużej powierzchni wymiany ciepła w technologii wykonania zapewniającej wysoką sprawność wymiany ciepła do y=92%. Nagrzewanie powietrza przy niskich temperaturach w okresach zimy odbywać się będzie w nagrzewnicy dla której czynnikiem grzewczym jest 38% roztwór wody z glikolem. Zasilanie z podwęzła cieplnego.

Wewnątrz wymiennika zgodnie z zaleceniem normy PN-EN 13053 odbywa się w okresie letnim proces chłodzenia wyparnego, polegającego na wytworzeniu mocy chłodniczej, dzięki odparowaniu wody ze ścianek wymiennika przeciwprądowego. Dysze zraszające umiejscowione na wlocie do przeciwprądowego wymiennika ciepła po stronie powietrza wywiewanego. W celu wyciszenia wentylacji należy stosować tłumiki kanałowe oraz dodatkowo kanały wykonane z płyt akustycznych.

3.2 CO

Zasilanie instalacji centralnego ogrzewania z pomp ciepła woda woda rozmieszczonych w granicach działki, ogrzewanie pomieszczeń powietrzne, podłogowe lub grzejnikami wbudowanymi w posadzki – kanałowymi. Podłączenie central wentylacyjnych z węzła cieplnego.

3.3 Wod-kan

Obiekt zaopatrywany w wodę będzie z sieci wodociągowej. W celu obniżenia kosztów związanych ze zużyciem wody przewiduje się montaż urządzeń do odzysku wody szarej lub wtórnego wykorzystania wód deszczowych do spłukiwania toalet. Do wspomagania przygotowania ciepłej wody użytkowej przewiduje się montaż instalacji solarnej.

4. INSTALACJE ELEKTRYCZNE i TELETECHNICZNE. SYSTEM WIZUALNY FASADY.

4.1 Instalacje elektryczne i teletechnicznych


W budynku przewiduje się następujące instalacje:
- System rozdziały energii elektrycznej zapewniający dostawę medium do wszystkich urządzeń i odbiorników zainstalowanych na obiekcie
- Instalacje oświetlenia wewnętrznego dostosowane do obowiązujących norm i przepisów oraz zapewniające optymalizacje zużycia energii elektrycznej
- Systemy bezpieczeństwa pożarowego i wczesnej detekcji dla zapewnienia ochrony ludzi i mienia
- Systemy kontroli dostępu oraz CCTV
- Wewnętrzną siec telefoniczna
- Sieć informatyczna
- System BMS integrujący wszystkie instalacje na obiekcie
- Dla sal wykładowych i dydaktycznych instalacje multimedialne
- Dla sal koncertowych dedykowane systemy nagłośnienia

4.2 System wizualizacji wmontowany w elewacje budynku.

Siec sprzężonych wysokoczułych mikrofonów rozmieszczonych w elewacji reagujących na zmianę natężenia dźwięku w najbliższym otoczeniu budynku połączonych z systemem diód i opraw ledowych wbudowanych w elewacje budynku. System będzie również umożliwiał indywidualne wysterowanie w razie koncertów i występów artystycznych i w salach.

5. AKUSTYKA

5.1 Sale koncertowe


Układ prostopadłościenny sali koncertowych jako „shoebox”.
Sufit. Sufit akustyczny odbijająco-rozpraszający na bazie ustrojów akustycznych drewnianych o ciężarze minimum 25 kg/m2 w celu osiągnięcia długiego czasu pogłosu. Będzie miał on za zadanie kierować odbicia w stronę widowni oraz rozpraszanie dźwięku w celu osiągnięcia jak najbardziej równomiernego rozkładu dźwięku na widowni.

Ściany. Ustroje akustyczne drewniane (minimum 40 kg/m2). Większość ustrojów będzie odbijała
dźwięk. Ustroje na ścianach tylnych będą perforowane w celu uniknięcia niekorzystnych odbić.
Scena. Projektuje się deski na legarach.
Widownia. Projektuje się parkiet.
Fotele. Projektuje się fotele koncertowe z twardymi zapleckami.

5.1 Sala organowa, chór, big-band.

Sufit. Sufit dźwiękochłonny-rozpraszający na bazie ustrojów akustycznych drewnianych.
Ściany. Ustroje akustyczne drewniane.
Posadzka. Projektuje się parkiet.

5.1 Sala perkusyjna.

Sufit. Sufit dźwiękochłonny-rozpraszający na bazie ustrojów akustycznych drewnianych.
Ściany. Ustroje akustyczne drewniane.
Posadzka. Projektuje się wykładzinę dywanową.

RONET - Zbigniew Filipek Biuro: 32-020 Wieliczka, ul. Zacisze 16, NIP: 677-133-92-83,
Konto bankowe: BANK PEKAO SA 03 1240 1431 1111 0010 2980 4734, tel: 608 835 030,
e-mail: ronet@ronet.pl, poczta@ronet.pl