Konkurs architektoniczny na projekt obiektu Centrum Nauki "Kopernik" w Warszawie
I nagroda

<<< powrót
  • Pracownia Projektowa RAr-2 Laboratorium Architektury, Jan Kubec
Skład zespołu:
  • Jan Kubec  
  • Magdalena Gilner  
  • Zbyszko Bujniewicz  
  • Michał Tomanek  
  •  
  • współpraca:  
  • Katarzyna Łakoma  
  • Bartłomiej Polek 
Kontekst urbanistyczny.

Uwzględniając dwuznaczność pojęcia krajobrazu, jego naturalistyczne znaczenie, jak również wymiar estetyczno-percepcyjny, celem tego projektu było zgłębienie „idei krajobrazu” i uczynienie z niej specyficznego obszaru współczesnej architektury.

Pomimo różnych interpretacji, krajobraz stanowi podstawowy element strukturalny przy tworzeniu pojęcia projektu architektonicznego. Z mentalnego, wizualnego, konceptualnego obrazu krajobraz przemienia się w przedstawienie możliwej rzeczywistości.

Związek pomiędzy naturą a projektem architektonicznym polega na specyficznej manipulacji jego formami i materiałami za pomocą sztucznych urządzeń technicznych. Natura, surowiec, to wyjściowy punkt do budowania związku z architekturą. Naturę pojmuje się w szerokim znaczeniu. Nie istnieje ona jako byt samoistny, lecz związana jest ze swoim kontekstem, sztucznością i technologią. Tak więc nowy kod krajobrazowy wnosi nową konotację samego krajobrazu. Zmienia to jego wartość semantyczną w tym sensie, że dzięki nowym interpretacjom nabiera on innego przesłania estetycznego. Krajobraz jako produkt uboczny, inny niż natura-krajobraz jako owoc wyobraźni i projektu.


W proponowanej koncepcji zagospodarowania terenu CNK proces historyczny i współczesna miejska zabudowa pełnią rolę infrastruktury- procesu architektonicznego nie można odróżnić od procesu krajobrazowego. Charakterystyka procesu i organizacja przestrzeni w krajobrazie „naturalnym” wyłaniają się na nowo z krajobrazu „miejskiego”.
Strategia.

Propozycja projektowa dąży do odzyskania charakterystycznych elementów topografii obszarów styku lądu i wody: plaża, rozlewiska i wzgórza. W projekcie implikuje to zorganizowaną wizją szeregu przedsięwzięć o zróżnicowanych zakresach interwencji (ze względu na oczekiwania spełnienia różnych potrzeb) zmieniających krajobraz w jego zasadniczych i metaforycznych elementach: wzorze parcelacji, modelowaniu wzgórz i niecek, blokach wegetacji, tworzeniu ikon współczesnych przestrzeni publicznych.

Koncept - Logika fenomenu erozji.

Nowa jakość krajobrazowa powstaje w wyniku działań interwencyjnych symulujących proces erozji rzecznej oraz wód opadowych. Największy fenomen „rzecznej i deszczowej aktywności”- erozja- staje się sceną dla powstania nowego kodu krajobrazowego- wolnostojących obiektów krajobrazowych.
Struktura funkcjonalno-programowa CNK i Parku Odkrywców.

Kompleks CNK wraz z budynkiem dawnej elektrociepłowni Powiśle i Biblioteką Uniwersytetu Warszawskiego tworzy nowy układ urbanistyczny w tej części miasta o funkcji naukowo-kulturalnej z wyraźnie zdefiniowanymi przestrzeniami publicznymi.

Rdzeniem kompozycyjnym i funkcjonalnym CNK i Parku Odkrywców jest 16 metrowej szerokości promenada biegnąca równolegle do Wisły, która łączy tereny kompleksu z obszarem parkowym i bulwarami nadrzecznymi na południu (za mostem Świętokrzyskim) i ogrodami Biblioteki UW na północy. Jej częścią wewnątrz Centrum jest agora. Dzięki takiemu układowi możliwa jest do zainscenizowania sekwencyjna podróż poprzez świat nauki, kultury, zabawy, wykraczająca poza wnętrze budynku Centrum.

Przyjęta struktura przestrzenna CNK pozwala na realizowanie różnych scenariuszy użytkowych w kontynuacji z otacza-jącymi Centrum terenami parkowymi oraz uwzględniających autonomię poszczególnych jego segmentów.
Rozwiązania konstrukcyjne i instalacje.

CNK jest kompleksem budynków o dwóch kondygnacjach naziemnych i wysokości 12 m (lokalne przewyżki do 16 m wysokości: platforma widokowa planetarium oraz punkt zawieszenia wahadła Foucault’a) i jednej kondygnacji podziemnej ( w części podziemnej zaproponowano opcję zlokalizowania parkingu dla pracowników i gości Centrum z międzypiętrem technicznym).

Rozwiązania konstrukcyjne zostały przyjęte w ten sposób, aby zapewnić przede wszystkim maksymalną fleksybilność i swobodę w aranżacji przestrzeni wystawienniczej (ekspozycje stałe i czasowe).

Stropy segmentu A i B zaprojektowano w konstrukcji stalowej, w formie rusztu z blachownic spawanych o wysokości od 1, 20 m do 1,60m, opartych na siatce słupów 8,0 m x 8,0 m w kondygnacji podziemnej oraz na siatce 16,0 m x 24,0 m w kondygnacjach naziemnych. Instalacje poprowadzone będą w przestrzeniach stropowych.

Fundament części kompleksu znajdującego się nad tunelem Wisłostrady będzie rozwiązany w sposób zapewniający przekazanie większości obciążeń na ściany tunelu. Przewiduje się oddzielenie konstrukcyjne nowego budynku od konstrukcji tunelu w celu wyeliminowania przekazywania drgań i efektów dynamicznych spowodowanych obciążeniami komunikacyjnymi.

Kopuła planetarium wykonana jest w konstrukcji stalowej jako samonośny układ giętych dwuteowników oprowadzonych w układzie południkowym i równoleżnikowym. W dolnej i górnej części kopuły zastosowano pierścieniowe belki zamykające.

Rozwiązania materiałowe.

Wrodzona relacja pomiędzy krajobrazem a architekturą jest skonkretyzowana w projekcie CNK do jednostki fizycznej. To łącze pomiędzy formą i „nieformą”; perforacje w dużej „jamie”; „jama” przykryta przez typową wegetację otaczającego krajobrazu. (ogrody na dachu Centrum)

Całość kompleksu otoczona jest parawanem z polerowanych czarnych kamiennych pionowych żaluzji, które regulują dopływ światła do wnętrza Centrum Nauki – chronią one tajemnicę: „misterium naszych początków”. W zależności od pory dnia, roku, kąta rozwarcia żaluzji elewacja CNK w krańcowych wypadkach definiowana jest jako:

* szczelna kurtyna opasająca terytorium Centrum Nauki,
* skóra ukazująca życie organizmu, przepuszczająca impulsy z zewnątrz
RONET - Zbigniew Filipek Biuro: 32-020 Wieliczka, ul. Zacisze 16, NIP: 677-133-92-83,
Konto bankowe: BANK PEKAO SA 03 1240 1431 1111 0010 2980 4734, tel: 608 835 030,
e-mail: ronet@ronet.pl, poczta@ronet.pl