Konkurs na koncepcję rewaloryzacji parku w Żelazowej Woli wraz z obiektami obsługi turystów, administracji i zaplecza gospodarczego
I nagroda

<<< powrót
  • Stelmach i Partnerzy Biuro Architektoniczne Sp. z o.o.
Skład zespołu:
  • Bolesław Stelmach  
  •  
  • współpraca autorska:  
  • Rafał Mroczkowski  
  • Marek Zarzeczny  
  •  
  • współpraca:  
  • Grzegorz Gurgacz  
  • Sławomir Kłos  
  • Mateusz Kunkiewicz  
  • Rafał Szmigielski  
  • Piotr Choryngiewicz  
  • Krzysztof Romanowski  
  • Krzysztof Ogonowski 
IDEA

Koncepcja rewaloryzacji parku przywraca pierwotny, zamierzony kształt parku według projektu profesora Krzywdy-Polkowskiego. Nowe obiekty kubaturowe wpisują się współczesnym językiem przestrzennym w istniejący kontekst kulturowy i przyrodniczy. Kubatury typologicznie powtarzają istniejące domy-ogrodzenia otwarte na park. Mała architektura, nawierzchnie, tekstury tworzą tę samą modernistyczną rytmikę i melodykę operując współczesnymi formami i motywami.

PARK

Koncepcję rewaloryzacji oparto na archiwalnym projekcie prof. Franciszka Krzywda-Polkowskiego, obecnych potrzebach użytkowników parku oraz na zachowanych elementach historycznych.

Zaproponowano oparcie całego układu parku na istniejących drogach oraz dwu osiach: Dworek – Okrąg - nowoprojektowane Mauzoleum Chopina oraz Estrada - Amfiteatr - nowoprojektowane Mauzoleum Chopina. W celu uczytelnienia tej kompozycji dokonano drobnych korekt przebiegu dróg, szaty roślinnej oraz wprowadzono nowoprojektowane Mauzoleum Chopina.

Główna zasada kompozycji parku polega na kontraście pomiędzy elementami zagospodarowania – sztywny i regularny układ dróg w kontraście z krajobrazowo i „miękko” komponowanymi grupami roślin. Istotną cechą jest również różnorodność gatunkowa roślin.

Ważnym elementem przestrzennym parku będzie Kępa (obecnie zarośnięta samosiewem i praktycznie niezagospodarowana, a po zrealizowaniu stanowiąca dodatkową atrakcję turystyczną parku) z dwoma nowoprojektowanymi, długimi murkami oraz murem ogrodzeniem w formie „aha” umożliwiającym wprowadzenie nieformalnej drogi gruntowej przy renaturalizowanym Kanale z kolekcją roślin wodnych i nadbrzeżnych. Ważnym elementem kompozycyjnym Kępy jest nowa altana tworząca lokalną oś z Czarnym Stawem. Przewiduje się zachowanie i restaurację Schronu na Kępie oraz uczytelnienie go w przestrzeni parku poprzez otwarcia widoków i lepsze skomunikowanie. Dwa długie murki w centralnej części Kępy będą wykonane z otoczaków z wstawkami z wysokiej jakości betonu architektonicznego. Na powierzchnie betonu można upamiętniać poprzez nanoszenie różnych treści osoby lub wydarzenia mające znaczenie dla historii założenia parkowego – warstwa narracyjna parku.

Planuje się umożliwienie lekkiego ruchu kołowego, obwodnicowego, w parku w celu obsługi techniczno-ogrodniczej oraz dostępu karetki. Ruch ten realizowany będzie po istniejących drogach po przebudowie podbudowy oraz wprowadzeniu opasek pobocza (jako neutralnego obrzeża dróg parkowych) z otoczaków przerośniętych trawą lub trawnika zbrojonego.

Przebieg „obwodnicy”: Droga przy Murze – korygowana droga wzdłuż zaplecza gospodarczego – nowo projektowana droga z zaplecza na tyły Estrady – Estrada – Droga z estrady – Czarna Droga – Droga Główna - Plac przed salą koncertową w nowo projektowanym budynku – Droga przy Murze.

Taki przebieg lekkiego ruchu kołowego będzie możliwy po usunięciu schodów i wprowadzeniu ramp po obu stronach Estrady.

Drugą opcją dla połączenia zachodniej i wschodniej części Estrady jest poszerzenie w kierunku północnym (w miejscu obecnej skarpy) drogi do estrady. Poszerzenie będzie miało charakter zbrojonego trawnika lub pasa otoczaków ujętych od strony Stawu w murek oporowy.

Elementy zagospodarowania nowoprojektowane

W konstruowaniu nawierzchni parkowych (jak i niektórych elementów DFA) zastosowano zasadę przyjętą z kompozycji parku – kontrastu między regularnym a naturalnym. Zaprojektowane nawierzchnie cechują się regularnym rysunkiem, natomiast zastosowane materiały poddane są obróbkom uwydatniającym ich naturalny charakter np: płyty granitowe groszkowane lub cięte surowo o powierzchni lekko chropowatej, beton płukany z drobnego kruszywa, płyty z piaskowca z widocznym cięciem na powierzchni. Zastosowano także elementy z wysokiej jakości betonu architektonicznego jako miejsca na umieszczanie różnych treści będących warstwą narracyjna parku np: pojawiające się od bramy głównej wstawki betonowe z podłużnych płyt w nawierzchni, przechodzące na Drodze głównej w betonowe „ławy”, aż w końcu jako małe płyty prostokątne na podjeździe przed dworkiem. Takie elementy z betonu zastosowano również jako wstawki w elementach małej architektury: murki z otoczaka, w tym dwa charakterystyczne na Kępie, słupy trejaży i pergoli z otoczaka.

W parku wprowadzono oświetlenie w trzech formach:

- oświetlenie niskie – słupki prostokątne wys. 90-120 cm (projekt indywidualny) - jako oświetlenie stref pieszych, trawników, niskich krzewów na poziomie człowieka,

- oświetlenie wbudowane w murki i inne elementy małej architektury – głównie jako oświetlenie strefy przy gruncie,

- podświetlenie drzew, wysokich krzewów, żywopłotów oraz innych charakterystycznych form zagospodarowania (pomniki, obelisk, płyta szklana i galeria zwycięzców konkursu w Mauzoleum Chopina, murki na Kępie, kaskada na Czarnym Stawie i inne); oświetlenie to będzie rozmieszczone dość gęsto, aby pełnić funkcję iluminacji strefy ponad człowiekiem, zastępując latarnie parkowe celowo nie użyte w projekcie.

Wprowadzono indywidualnie projektowane dla parku prostokątne kosze na śmieci, które w większości wypadków połączono z projektowanymi murkami z otoczaka. W murkach tych oraz słupach pergoli i trejaży wprowadzono w parku system nagłaśniający.

Wprowadzono ławki (projekt indywidualny) w aneksach przy drogach.

Elementy zagospodarowania istniejące.

Istniejące nawierzchnie historyczne należy poddać konserwacji, niezbędna jest wymiana uszkodzonych elementów nawierzchni oraz małej architektury, a także usunięcie elementów dysharmonizujących jak nowe cegły (wymiana na stylizowane postarzałe cegły) oraz wprowadzenie historyzujących uzupełnień.

Mur ogrodzenia trzeba zabezpieczyć konstrukcyjnie , poddać konserwacji i remontowi / fundamenty, wymiana cegieł itp./
Szata roślinna

Występująca w parku roślinność cechuje się dość znacznym zagęszczeniem oraz układem zaburzającym czytelność kompozycyjną parku. Wprowadzane w parku w ostatnich kilkudziesięciu latach nowe dosadzenia wykazują w wielu przypadkach przypadkowość lokalizacji bez zamysłu całościowej kompozycji parku. Należy dokonać trzebieży selektywnej samosiewu oraz dysharmonicznych nasadzeń gatunków mniej wartościowych. W przypadku gatunków oraz egzemplarzy wartościowych postuluje się przesadzenia (np. krzewy i małe drzewa z obrębu gdzie powstaną nowoprojektowane budynki takie jak: cis, irga Dielsa, szupin japoński oraz inne po przeprowadzeniu szczegółowej gospodarki drzewostanem).

Nowe dosadzenia drzew planuje się jedynie w ograniczonym zakresie w celu podkreślenia pewnych układów kompozycyjnych parku np. kierunek na Dworek wzdłuż Drogi Głównej i Flisówki oraz jako pojedyncze egzemplarze o dużej wartości krajobrazowej i ciekawej morfologii (np. platan, dąb kolumnowy, miłorząb dwuklapowy, choina, świerk serbski).

Nowe dosadzenia krzewów będą miały charakter głównie uzupełnień istniejących już grup w celu uczytelnienia kompozycji parku a także miejscowo (np. Kępa, Czarny Staw, Morskie Oko) jako nowe układy przestrzenne i kolorystyczne wyodrębniające i nadające indywidualny charakter tym miejscom.

We wszystkich wypadkach planuje się różnorodność składu gatunkowego (zarówno gatunki rodzime jak i introdukowane) w celu podkreślenia obecnego charakteru parku jako pewnego rodzaju zbioru ciekawych i nietypowych roślin.

W warstwie najniżej szaty roślinnej planuje się wprowadzenie miejscowo rabat bylinowych oraz kwietników sezonowych głownie w części wejściowej, reprezentacyjnej parku w tym przy Dworku oraz w miejscach charakterystycznych (np. Czarny Staw).

Murawy parkowe zostaną wzbogacone o gatunki kwitnące a także miejscowo o gatunki cieniolubne i rośliny okrywowe, a także odporne na użytkowanie.

Przykładowe dobory gatunkowe:

- Budynek dworu z rabatami bylin kwitnących (wys. 0,30 – 1,50) przy elewacji budynku. Dobór gatunkowy nawiązuje do rabat wiejskich typowych dla założeń dworskich m in.: Rośliny jednoroczne, np.: Calendula officinalis, Centaurea cyanus, Cosmos bipinnatus, Helianthus annus, Matthiola bicornis, Lupinus x hybridus, Delphinium ajacis, i in. Rośliny dwuletnie, np.: Myosotis sylvatica, Campanula medium, Althea rosea, i in.

- Rabaty bylinowe:

Kwitnące w okresie przedwiośnia i wiosny, np.: Anemone nemorosa, Narcissus sp., Fritillaria imperialis, Convallaria majalis, Tulipa fosteriana, Viola odorata, i in.

Kwitnące wczesnym latem, np.: Campanula carpatica, Euphorbia myrsinites, Iris sp., Papaver orientale, Aquilegia vulgaris, Delphinium x hybridum, Penstemon barbatus, i in.

Kwitnące w pełni lata, np.: Achillea millefolium, Echinacea purpurea, Solidago xhybrida, Lilium martagon, Astilbe x arendsii, i in.

Kwitnące jesienią, np.: Aster dumosus, Rudbeckia nitida, Colchicum autumnale, Physalis alkekengi, i in.

Dodatkowo przewodnią ideą rabat przed budynkiem dworu jest zachowanie ciągłości kwitnienia od wczesnej wiosny po późnej jesieni przez co rabata zachowuje swoją atrakcyjność przez cały okres wegetacji.

- Morskie Oko

Projektowane grupy krzewów (zimozielone, kwitnące, np.: Rhododendron sp., Skimma japonica, Pieris japonica wys. do 1,50), oraz rabat roślin okrywowych (zimozielone i kwitnące, np.: Pachysandra terminalis, Vinca minor,i in.).

- Łąka z bylinami kwitnącymi na Kępie (wys. do 1,50) składem gatunkowym nawiązująca do gatunków łąk świeżych grądowych (ze względu na wysoką dekoracyjność pożądane głównie ze związku Arrhenatherion elatioris), oraz w miejscach o charakterze łęgowym gatunki nawiązujące do gatunków z łąk z rzędu Molinietalia.

Świetliste wnętrze parkowe (w tym: murawa parkowa z domieszką roślin jednorocznych kwitnących tj.: Centaurea cyanus, Coreopsis tinctoria, Cosmos bipinnanthus, Cosmos sulphureus, Papaver rhoeum, Escholzia californica, Nigella damascena, i in., oraz bylin kwitnących, tj.: Chryzanthemum coccineum, Lupinus x hybridus, Papaver orientale, Anemone sylvestris, Achillea millefolium, Achillea ptarmica, Chryzanthemum leucanthemum, Viola odorata, i in.).

- Murawa parkowa odporna na użytkowanie rekreacyjne. Zalecane zastosowanie mieszanki gatunków nawiązujących do gatunków z zespołu Lolio – Cynosuretum.

Układ wodny – Kanał i Utrata

Kanał – udrożnienie, połączenie z Utratą, pogłębienie, renaturalizacja i zabezpieczenie brzegów metoda bioinżynieryjną t.j. kołkowania i umieszczania specjalnych worków z geotkaniny wypełnionych refulatem stosowane w umacnianiu skarp dna przybrzeżnego. Stworzy to odpowiednią warstwę wegetacyjna dla roślinności wodnej i przybrzeżnej hamującej erozje linii brzegowej. Roślinność ta stworzy również swoisty charakter brzegu Kanału od strony parku stanowiący kolekcje roślin wodnych i terenów podmokłych wzdłuż drogi gruntowej pod murem.

W ten sam sposób umacniany jest brzeg Utraty.

Utrata – pogłębienie poprzez oczyszczenie, renaturalizacja i zabezpieczenie brzegów metoda j.w.

Skarpy Kanału i Utraty - zabezpieczenie skarp w miejscach o dużym nachyleniu oraz podlegających obecnie erozji geomatmi oraz obsadzenie roślinnością zadarniająca i krzewami w celu stabilizacji gruntu na skarpie przez korzenie roślin. Zastosowanie również do umocnienia skarp trawy darniowej hodowanej na siatce z geosyntetyków która po ułożeniu i zakotwieniu w gruncie skarpy stanowi skuteczne zabezpieczenie przed erozją.

DOMY
A. Teren „przywejściowy” / bud. A, bud. B /

Strefa wejściowo-recepcyjna /bud. A/ kształtuje się plac przedwejściowy podkreślający rangę miejsca, eksponujący bramę wejściową i flagę narodową. Pozwala on na jednoczesne przyjęcie dużej liczby zwiedzających /100-150 osób/, uroczystości w rejonie obecnej kasy, za ogrodzeniem projektuje się ogólnodostepną przestrzeń, zadaszoną szkłem. Jest to aneks placu wydzielony słupami z kamieni, z których wykonano ogrodzenie. Budynek wejściowo-recepcyjny rozwiązano jako parterowy pawilon ogrodowy. Jego ścianę tworzy odtworzone /istniejące/ ogrodzenie parku, druga ściana jest otwarta na park. Kawiarnię internetową i czasową ekspozycję zaprojektowano jako wydzieloną z budynku oranżerię. Program zgodnie z Regulaminem Konkursu /tabela/.

Parking umieszczono na poz. –1,50, dostępny bezpośrednio od ulicy.

Przed wejściem od strony parkingu zlokalizowano stojaki na rowery. Parking zadaszono leksanem, nad którym znajdują się kolektory słoneczne.

Istniejący budynek administracji /bud. B/ adaptuje się zgodnie z programem na pomieszczenia ochrony, administracji i dwa apartamenty gościnne.
B. Strefa reprezentacyjno-gościnna / bud. C /

Budynek gospodarczy /istniejący/ przeprojektowano na kuchnię z zapleczem /parter/. Poprzez podniesienie i częściowe przeprucie dachu wprowadzono część sali konsumpcyjnej na antresolę, tak aby wykorzystać istniejący balkon jako kameralną salkę. Przebudowany budynek gospodarczy jest dobudowany do nowej kubatury kawiarni, hallu i sali wielofunkcyjnej - koncertowej.

Projektuje się salę konsumpcyjną kawiarni na około 50 osób. Istotnym elementem koncepcji jest wprowadzenie przed istniejący adaptowany budynek drewnianego trejażu, pod którym zaaranżuje się letni ogródek zadaszony markizą z płótna żaglowego. Trejaż ten jest łącznikiem pomiędzy starym budynkiem a nowymi. Przechodzi on w transparentny hall wejściowo-recepcyjny, za hallem zlokalizowano salę koncertową. Jego szklane ściany pozwalają na wgląd do parku od strony ulicy i parkingu. Ściana północna jest pełna, kamienna, jak część ogrodzenia. Ściana południowa jest lekka– transparentna - otwiera kuluary na park. Ściana pudła sali koncertowej dwubarwna z granitowych otoczaków.
C. Dworek – dom urodzenia Fryderyka Chopina / bud. D /

Zgodnie z Regulaminem Konkursu budynek bez zmian. Wprowadza się rewaloryzację otoczenia.

Toalety publiczne lokuje się w pobliżu miejsca wskazanego w wytycznych konserwatorskich pod murem ogrodzenia. Budynek ma formę drewnianej altany ogrodowej osłoniętej drewnianymi trejażami z drzewami i pnączami.
D. Zaplecze gospodarcze na działce nr 33 / bud. E, bud. F /

Program przewidziany Regulaminem ulokowano w trzech obiektach: zaplecze techniczne parku /bud. E/, połączona z nim szklarnia oraz oddzielny dom mieszkalny /bud. F/. Istniejący dom mieszkalny będzie wyburzony. Istniejący budynek gospodarczo-usługowy będzie adaptowany na pomieszczenie socjalne dla zaplecza technicznego parku. Budynki projektuje się jako parterowe niepodpiwniczone /poza fragmentem szklarni/. Ściany warstwowe z granitowych głazów na elewacji. Budynki łączą trejaże drewniane z funkcjonalnymi zadaszeniami drewniano-leksanowymi nad wjazdami i wejściami.

E. Amfiteatr

Nad scena „na wodzie” projektuje się sezonowe zadaszenie z płótna rozpinane na konstrukcji z klejonego drewna. Za murem akustycznym zlokalizowano zaplecze sceny, niewidoczne od amfiteatru.

Materiały, kolorystyka.

Nowe domy są zbudowane z materii istniejących na miejscu: ściany z granitowych głazów, słupy i konstrukcja stropów z drewna klejonego, transparentne szkło w drewnianych ramach. Kolorystyka naturalnych materiałów: kamienia, olchowego klejonego lub naturalnego drewna, szkła minimalnie barwionego w masie.

ILUMINACJA

Projektuje się oświetlenie parku poprzez podświetlenie od dołu koron drzew. Tam, gdzie to niezbędne oświetla się niskimi oprawami alejki i placyki. Oprawy schowane w trawie lub wbudowane w małą architekturę.

WARUNKI OCHRONY PRZECIWPOŻAROWEJ

Strefa wejściowo – recepcyjna / BUD. A /

Kategoria zagrożenia ludzi ZL I; Klasa odporności pożarowej D; Główna konstrukcja nośna – R30; Elementy budynku są nierozprzestrzeniające ognia /NRO/. Elementy drewnianej więźby dachowej zabezpieczone OGNIOCHRONEM; Wyjścia ewakuacyjne na zewnątrz - 4 /5,4 mb – 900 osób/; Powierzchnia strefy pożarowej nie przekracza 1000 m2. Odległość od innych budynków wynosi ponad 8m; W budynku zaprojektowano oświetlenie awaryjne 2 h
i przeciwpożarowy wyłącznik prądu w sąsiedztwie głównego wejścia; Obiekt jest wyposażony w instalację odgromową; Instalacja hydrantowa z hydrantami 25 z wężem półsztywnym; Wymagana wydajność wodociągu co najmniej z dwoma hydrantami Dn=80 powinna wynosić 20 l/s; Droga pożarowa powinna przebiegać wzdłuż dłuższego boku budynku w odległości 5-15 m.
Budynek administracji, dom strażników / BUD. B /

Kategoria zagrożenia ludzi ZL III+V; Klasa odporności pożarowej C; Główna konstrukcja nośna, strop – R60; Ściany osłonowe EI30; Elementy budynku powinny być nierozprzestrzeniające ognia /NRO/. Elementy drewnianej więźby dachowej zabezpieczyć OGNIOCHRONEM; Wyjścia ewakuacyjne na zewnątrz z klatki oddymianej; Powierzchnia strefy pożarowej nie przekracza 8000 m2; Odległość pomiędzy innymi budynkami wynosi ponad 8 m; W obiekcie będą zainstalowane: w sąsiedztwie głównego wejścia przeciwpożarowy wyłącznik prądu; W budynku oświetlenie awaryjne 2 h; Obiekt będzie wyposażony w instalację odgromową; Instalacja hydrantowa z hydrantami 25 z wężem półsztywnym; Wymagana wydajność wodociągu co najmniej z dwoma hydrantami Dn=80 powinna wynosić 20 l/s; Droga pożarowa przebiega wzdłuż dłuższego boku budynku w odległości 5-15 m.

Uwaga: Dla zachowania zabytkowego kształtu przestrzennego klatki schodowej, konieczne odstępstwo od warunków technicznych dla ewakuacyjnej klatki schodowej w bud. zamieszkania zbiorowego. Możliwe dla obiektu wpisanego do rejestru zabytków.
Strefa reprezentacyjna / BUD. C /

Kategoria zagrożenia ludzi ZL I; Klasa odporności pożarowej D w części dwukondygnacyjnej C; Główna konstrukcja nośna, strop – R60; Pozostałe warunki ochrony przeciwpożarowej jak w budynkach A i B;
Dworek F. Chopina / BUD. D /

Kategoria zagrożenia ludzi ZL I; Klasa odporności pożarowej D; Główna konstrukcja nośna – R30; Elementy budynku powinny być nierozprzestrzeniające ognia /NRO/. Elementy drewnianej więźby dachowej zabezpieczone OGNIOCHRONEM; Wyjścia ewakuacyjne na zewnątrz - 2; Powierzchnia strefy pożarowej nie przekracza 1000 m2; Odległość pomiędzy innymi budynkami wynosi ponad 8 m; Pozostałe warunki ochrony przeciwpożarowej, jak dla bud. A, B i C.
Zaplecze gospodarcze, Budynek mieszkalny / BUD. E i F /

Kategoria zagrożenia ludzi ZL III + IV; Klasa odporności pożarowej D; Główna konstrukcja nośna – R30; Pozostałe warunki ochrony przeciwpożarowej jak w budynku administracyjnym; Elementy budynku powinny być nierozprzestrzeniające ognia /NRO/. Elementy drewnianej więźby dachowej zabezpieczyć OGNIOCHRONEM; Wyjścia ewakuacyjne na zewnątrz; Powierzchnia strefy pożarowej nie powinna przekraczać 8000 m2; Odległość od innych budynków wynosi ponad 8 m. Pozostałe warunki ochrony przeciwpożarowej, jak w bud. A, B, C i D.
KONSTRUKCJA

Konstrukcja ścian żelbetowa lub murowana. Ściany zewnętrzne, warstwowe, murowane lub zestawy szklane w konstrukcji z drewna klejonego. Podciągi z drewna klejonego. Stropy częściowo drewniane, warstwowe, częściowo żelbetowe, monolityczne. Słupy nośne stalowe w okładzinie drewnianej lub z drewna klejonego.

Wentylacja i klimatyzacja

Źródłem ciepła w budynkach A i B będzie kotłownia gazowa zlokalizowana w pom. technicznym. Przewiduje się kocioł z zamkniętą komorą spalania. W budynku w pomieszczeniach Galerii sztuki z kafeterią oraz sali multimedialnej przewiduje się ogrzewanie w hallu głównym oraz chłodzenie powietrza, w pozostałych pomieszczeniach ogrzewanie grzejnikowe. Przewiduje się oddzielne centrale dla Galerii sztuki z kafeterią, sali multimedialnej, oraz pozostałych pomieszczeń. Centrale wyposażone będą w krzyżowy wymiennik ciepła, nagrzewnicę wodną, filtry i tłumiki. Centrale dla Galerii sztuki z kafeterią oraz sali multimedialnej dodatkowo wyposażone w chłodnice freonową. Dla sali multimedialnej przewidziano oddzielny układ wentylacyjno-klimatyzacyjny, który będzie pokrywał również straty ciepła pomieszczenia.

Budynek C podzielono na trzy oddzielne funkcje: sala widowiskowa, hall, kawiarnia i taki podział zachowano przy wyborze systemu wentylacji, klimatyzacji oraz ogrzewania. Pomieszczenia socjalne i pomieszczenia zaplecza: przewiduje się ogrzewanie za pomocą grzejników elektrycznych. Pozostałe pomieszczenia podzielono na trzy zespoły wentylacyjno-klimatyzacyjne: sala wielofunkcyjna, hall, kawiarnia. Dla celów wentylacji, klimatyzacji oraz ogrzewania przewiduje się zastosowanie trzech gazowych aparatów grzewczo-wentylacyjno-klimatyzacyjnych typu “Roof Top”.
Wod – kan.

Woda do projektowanych obiektów doprowadzona będzie z gminnego wodociągu, po jego rozbudowie wzdłuż drogi Warszawa-Sochaczew. Natomiast ścieki sanitarne odprowadzone będą do istniejącej oczyszczalni, będącej własnością Gminnego Zakładu Gospodarki Komunalnej w Sochaczewie. Ciepła woda przygotowywana będzie w zasobniku c.w.u, gdzie głównym źródłem ciepła będą kolektory słoneczne, oraz dodatkowo gazowy kocioł, który zabezpieczać będzie ciepło dla potrzeb c.o. Nad parkingiem przy budynku A projektuje się kolektory słoneczne o powierzchni ok. 60,9 m2/ 30 kolektorów 2,3 m2 /z systemem pompowym zasilającym układ c.w.u. dla budynków A, B i C.
Nawodnienie parku

Do nawodnienia parku przewiduje się wykorzystanie istniejącego ujęcia brzegowego na rzece Utracie. W projektowanej pompowni znajdzie się pompa o wydajności 50m3, która pozwoli na pobór wody nie przekraczający uwarunkowania pozwolenia wodno-prawnego. Istniejący układ nawadniający należy wyremontować, tj zainstalować filtry w komorze czerpnej, pobudować nowe rurociągi (wymiana istniejących i budowa nowych, dodatkowych). W celu ekonomicznej pracy układu (praca nocą) przewidziano automatyczne sterowanie systemem nawadniania.

Na terenie działki nr 33 projektuje się zbiornik na wodę, która służyłaby do podlewania upraw polowych lub szklarni. Zbiornik napełniany byłby z ujęcia w okresie gdy nie byłoby nawadniania parku.

Na terenie parku przewidziano około 32 strefy nawadniania za pomocą zraszaczy wynurzanych turbinowych zasięgu r – 20m. Dodatkowo przewiduje się około 5 – 7 stref specjalnych w miejscach szczególnie wyeksponowanych. Części powierzchni pokrytych krzewami, nawadniane będą za pomocą linii kropkujących zasilanych w oddzielnych sekcjach. Dokładna ilość sekcji możliwa do opracowania na podstawie projektu wykonawczego nasadzeń drzew i krzewów. Sterowanie nawodnieniem za pomocą programatora modułowego. Możliwość zainstalowania modułu sterującego poprzez konsolę zdalnego sterowania. Sterowanie poprzez przewody sterujące o grubości minimum 1.5 mm w ilości 8-10 szt w wiązce sterującej, zabezpieczone i ukryte pod powierzchnią gleby. Zasilanie wodą poprzez magistralę główną o średnicy o 80mm. Odgałęzienia boczne poprzez rury o 40 i o 32. Wszystkie rury o specjalnych właściwościach i zastosowaniu przy systemach nawadniania automatycznego. Elektrozawory sterujące 2” lub większe w zależności od końcowych rozwiązań projektu nawodnienia. Zraszacze wynurzane turbinowe o zasięgach od r -20 m do r -6 m. Długość okresu nawadniania w sezonie letnim – od 5 do 8 h. Wydatek wody od 40 do 50 m3/h. Ciśnienie minimum 0,5 Mph.

OTOCZENIE

Bardzo degradujące jest otoczenie Parku. Należy wyprowadzić ruch drogowy z otoczenia Parku / akustyka, bezpieczeństwo / , stworzyć krajobrazową otulinę Parku i wykształcić urbanistyczną przestrzeń wejściową.
RONET - Zbigniew Filipek Biuro: 32-020 Wieliczka, ul. Zacisze 16, NIP: 677-133-92-83,
Konto bankowe: BANK PEKAO SA 03 1240 1431 1111 0010 2980 4734, tel: 608 835 030,
e-mail: biuro.ronet@wp.pl, ronet@ronet.pl