Konkurs na opracowanie koncepcji zagospodarowania przestrzennego obszaru Portu i Cypla Czerniakowskiego w Warszawie
III Nagroda

<<< powrót
  • Piotr Szafranowicz
Skład zespołu:
  • mgr inż. arch. Piotr Szafranowicz  
  • mgr inż. arch. Joanna Małuj  
  • mgr inż. arch. Marcin Dąbrowski  
  •  
  • mgr inż. arch. Małgorzata Iskierska  
  • mgr inż. arch. Sonia Jończak  
  • mgr inż. arch. Kamila Kosecka  
  • mgr inż. arch. Filip Welz  
  • stud. arch. Michał Biernat  
  • stud. arch. Rafał Więcek  
  • stud. gosp. przestrz. Weronika Bartkowiak  

1. PROGRAM FUNKCJONALNY

1. Struktura funkcjonalno – przestrzenna


Struktura funkcjonalno – przestrzenna realizuje cele projektowe postawione w regulaminie konkursu (wraz z załącznikami). Na terenie dominują funkcje sportowo-rekreacyjne oraz funkcje portowe, które zajmują niemal w całości teren Cypla Czerniakowskiego, nabrzeże Wisły oraz basen i kanał portowy. Funkcje komercyjne zlokalizowaliśmy w sąsiedztwie ulicy Czerniakowskiej, czyli w części, która ze względu na natężenie hałasu nie jest odpowiednia dla rekreacji.

Port

Można wyróżnić trzy elementy tworzące wspólnie kompleksowy zespół portowy, który ma stać się głównym portem rzecznym Warszawy. Centralnym elementem jest teren położony w środkowej części Cypla Czerniakowskiego, na którym mieszczą się hangary, żeglarskie kluby sportowe z zapleczem i łagodne szerokie slipy do wodowania jachtów. Pozostałe elementy to: nabrzeża przystosowanych do cumowania różnych rodzajów jednostek pływających, oraz kompleks składający się za budynków administracji portu i stacji benzynowej dla łodzi motorowych zlokalizowany przy wejściu do portu. Szczegóły funkcjonowania portu zostały opisane w punkcie 1.3 Funkcje portowe i organizacja nabrzeży.

Sport

Oferta sportowa na terenie projektowym już w tej chwili jest dosyć bogata. Istnieje możliwość uprawiania takich sportów jak tenis, squash czy wioślarstwo, w sąsiedztwie znajdują się tereny sportowe Legii, Torwaru oraz Agrykoli. Postanowiliśmy jeszcze bardziej rozszerzyć tę ofertę, także o obiekty sportowe ogólnodostępne (darmowe), których dziś brakuje. Obok siedziby WTW zlokalizowaliśmy kręgielnię i strzelnicę, w rejonie mostu Łazienkowskiego skate park. W południowej części cypla powstaną ogólnodostępne boiska do: koszykówki, tenisa, badmintona, siatkówki i siatkówki plażowej, wieża wspinaczkowa oraz pływający basen na Wiśle, natomiast z myślą o najmłodszych użytkownikach: brodzik do nauki pływania, park linowy i plac zabaw. Pomiędzy tymi obiektami znajdzie się węzeł sanitarny z przebieralniami. Ponadto na terenie portu mogą funkcjonować wspomniane już żeglarskie kluby sportowe.

Rekreacja

System terenów spacerowo – rekreacyjnych wpleciony jest w cały teren projektowany. Najważniejszymi elementami tego systemu są: nabrzeża wzdłuż Wisły, ciąg spacerowy wokół basenu i kanału portowego oraz tarasy przekrywające tereny WTW, kręgielni i strzelnicy. Wszystkie te elementy zostały zaprojektowane tak, aby powstały atrakcyjne tereny dla wypoczynku, widokowo otwarte na wodę, co będzie budować relacje miasta z rzeką. Tereny spacerowo – rekreacyjne na terenie projektowym są powiązane z systemem ogólnomiejskim. Punkty powiązania tych systemów uznaliśmy za kluczowe i zaprojektowaliśmy ze szczególną starannością w formie placu z fontanną na terenie zalądowionym (na Osi Stanisławowskiej), oraz w formie domknięcia placu znajdującego się na zakończeniu Osi „Saperskiej” i wprowadzenia w rejon tego placu funkcji gastronomicznych.

Na stopniach tarasów nad obiektami WTW i kręgielni planujemy organizację „kina od gwiazdami”, którego ekran rozwieszany byłby na konstrukcji mostu Łazienkowskiego, a system nagłośnienia wbudowany byłby w stopnie tarasów.

Z kolei na terenie Harcerskiego Ośrodka Wodnego, w koronach porastających Ne teren drzew, planujemy lokalizację parku linowego wraz z odpowiednim zapleczem.

Edukacja

W części portu, w której kiedyś znajdowała się stocznia, a dziś prowadzi swoją działalność fundacja „Ja, Wisła”, znajdzie się edukacyjno – kulturalne „Centrum Wisła”, w skład którego wchodzić będzie: muzeum Wisły, sale do prowadzenia warsztatów modelarskich, sale konferencyjne, teatr i dodatkowo gastronomia. Zewnętrzna część ekspozycji muzeum ma znajdować się na wodzie. Z historią Portu Czerniakowskiego oraz ogólnie żeglugi na Wiśle będzie się można zapoznać nie tylko w muzeum, ale także w pawilonach widokowych zlokalizowanych na tarasach spacerowych.

Elementy edukacyjne wprowadzone zostaną także w przestrzeń publiczną w formie infoboxów (elementów małej architektury stanowiące jednocześnie latarnie uliczną oraz miejsce prezentacji dotyczących historii i środowiska przyrodniczego rejonu Portu Czerniakowskiego i Wisły) oraz multimedialnych pawilonów widokowych lokalizowanych na tarasach nad obiektami WTW. Edukacyjna ścieżka przyrodnicza, zorganizowana zostanie na terenach HOW, przylegających do nich terenów łęgów oraz przy plaży.

Działalność edukacyjna prowadzona może być także w klubach sportowych zlokalizowanych w porcie oraz przez WTW.

Funkcje komercyjne i mieszkaniowe

Uzupełnieniem struktury funkcjonalno przestrzennej są obiekty zlokalizowane w sąsiedztwie ulicy Czerniakowskiej, w których znajdą się hotel, biura, handel, gastronomia, ośrodki podróżnicze, szkoły językowe itp. Budynki komercyjne uzupełnione mogą zostać o funkcję mieszkaniową, w formie apartamentów. Dodatkowo zabudowę mieszkaniową wprowadziliśmy w sąsiedztwie „Centrum Wisła”. Wszystkie te funkcje, w stosunku do całościowego programu funkcjonalnego terenu (jako terenu portu), są funkcjami uzupełniającymi, pełnią jednak ważną rolę chroniąc przed nadmierną monofunkcyjnością założenia oraz „zamieraniem” terenu po zmroku, czy po godzinach pracy biur i innych funkcji komercyjnych. Na terenie Harcerskiego Ośrodka Wodnego zgodnie z oczekiwaniami użytkowników terenu, zawartymi w załączniku B do regulaminu, zaplanowaliśmy lokalizację schroniska.

2. Powiązania funkcjonalne z terenami sąsiadującymi

Przedstawiony sposób zagospodarowania terenów Portu i Cypla Czerniakowskiego buduje nową relację miast z Wisłą, w szczególności poprzez;
* przedłużenie istniejących w rejonie ul. Łazienkowskiej terenów sportu i rekreacji (stadion Legii, Torwar, Agrykola) do rzeki;
* aktywne włącznie w miejski system zielonych terenów rekreacyjnych i spacerowych (Oś Stanisławowska, Łazienki, Park Kultury na Powiślu z Osią „Saperską”);
* włączenie w strukturę funkcjonalną tego rejonu miasta – możliwość wykorzystania infrastruktury sportowej lokalizowanej w rejonie portu przez położone w pobliżu szkoły i inne jednostki edukacyjne.

3. Funkcje portowe i organizacja nabrzeży

Na kształtowanie przedstawionego w koncepcji sposobu realizacji funkcji portowych na obszarze Portu Czerniakowskiego wpływ miało wiele czynników, w tym w szczególności wynikające z:
* aktualnego zagospodarowania i wykorzystania terenów,
* warunków żeglugowych na Wiśle, a w szczególności zdatności do żeglugi dla poszczególnych rodzajów jednostek,
* technicznych parametrów kanału i basenu portowego (w szczególności ich głębokości i zmian poziomu wody),
* technicznych parametrów bramy powodziowej zlokalizowanej u wejścia do portu,
* natężenia i kierunku prądów wodnych na rzece Wiśle oraz zmian poziomu jej wód,
* wymagań technicznych i użytkowych dotyczących cumowania i manewrowania poszczególnymi rodzajami jednostek pływających (od kajaków i małych łodzi rekreacyjnych, aż po duże jednostki w postaci barek i statków wycieczkowych),
* uwarunkowań dotyczących ochrony przyrody i dziedzictwa kulturowego na tym obszarze miasta.

Atrakcyjność turystyczna, rekreacyjna i użytkowa wód Wisły i Portu Czerniakowskiego stanowiły podstawę do formułowania całego programu wykorzystania obszaru objętego koncepcją. Stąd sposób kształtowania zagospodarowania terenów zmierzał do zapewnienia maksymalnego kontaktu użytkowników tych terenów z nabrzeżami rzeki i portu oraz do podporządkowania innych form zainwestowania funkcjom portowym i rekreacyjnym związanym z wodą. Zaznaczyć należy, że dla rozwoju tego rodzaju funkcji niezbędne będzie przeprowadzenie prac modernizacyjnych kanału i basenu portowego, a w szczególności jego pogłębienie i modernizacja nabrzeży. Przedstawiona przez nas koncepcja uwzględnia efekty tych prac.

W centralnej części Cypla Czerniakowskiego lokalizujemy port wraz z hangarami serwisowymi oraz do przechowywania łodzi, budynkami administracyjnymi, klubowymi, węzłem sanitarnym itp., oraz infrastrukturą techniczną, w tym w szczególności z urządzeniami służącymi do wodowania łodzi zarówno na wody kanału portowego jak i bezpośrednio na Wisłę. Slip służący do wodowania łodzi bezpośrednio na rzekę jest niezbędny dla możliwości wykorzystania portu dla łodzi żaglowych - szerokość i głębokość kanału portowego uniemożliwia bezpieczne na nimi manewrowanie, wysokość bramy przeciwpowodziowej będzie powodowała konieczność składania masztu, a prąd rzeki Wisły u wejścia do portu w istotny sposób będzie utrudniał (a dla mniejszych jednostek wręcz uniemożliwiał) bezpieczne wejście tych łodzi do portu. Szerokość slipu umożliwia wodowanie kilku niewielkich jachtów jednocześnie, co ułatwi funkcjonowanie szkółek i klubów żeglarskich prowadzących treningi w klasach takich jak Optymist, L’equipe, Finn, czy 470, które każdorazowo wyciągaj się na ląd. W sąsiedztwie slipu od strony Wisły zlokalizowany został także pomost cumowniczy. Slip osłania pomost przed prądem Wisły, co znacząco ułatwia cumowanie, szczególnie jednostkom nieposiadającym silnika. Nabrzeże wokół pomostu zostało podniesione do wys. 5,7 m w WUO co umożliwia jego funkcjonowanie do momentu osiągnięcia przez Wisłę stanu alarmowego. Wyposażenie portu w te urządzenia znacząco przyczyni się do rozwoju żeglarstwa na Wiśle i przywróci żagle do nadwodnego krajobrazu miasta. Slip od strony kanału portowego (wraz z towarzyszącymi pomostami) będzie umożliwiał wodowanie łodzi motorowych i innych mniejszych jednostek. Miejsca do cumowania łodzi przewidziano w zachodniej części basenu portowego (w sąsiedztwie zabudowy komercyjnej, w których przewiduje się m.in. lokalizację funkcji związanych turystyką i rekreacja wodną, oraz kawiarni, restauracji itp.) oraz po zachodniej stronie południowej części kanału portowego (m.in. dla osób, które będą mieszkały w sąsiadujących budynkach). Koncepcja przewiduje, że na obszarze portu znajdzie się także baza hangarowa i szkutnicza HOW, zlokalizowana obecnie na tym terenie.

Przy wejściu do portu, w miejscu istniejących zabudowań PTTK Rejsy, lokalizujemy obiekty bosmanatu, administracji portu oraz stację paliw (ze względu na łatwą dostępność komunikacyjną dla dostaw paliwa). Aktualne zagospodarowanie PTTK Rejsy zostało przeniesione na tereny projektowanego portu.

Pomiędzy bosmanatem, a mostem Łazienkowskim przewidujemy zmodernizowane nabrzeża dla barek mieszkalnych. Ta forma zamieszkania staje coraz bardziej popularna i pomimo tego, iż ze względu na szerokość bramy przeciwpowodziowej, stanowiącej wejście do portu, nie ma możliwości wpływania i wypływania z portu kolejnych barek to istnieje możliwość budowy nowych „domów na wodzie” formą nawiązujących do formy barki. Biorąc pod uwagę pełny program funkcjonalny dla terenu objętego konkursem oraz terenów sąsiadujących, taka forma „mieszkalnictwa”, dla niektórych osób, może być atrakcyjną alternatywą dla tradycyjnej zabudowy mieszkaniowej.

W sąsiedztwie „Centrum Wisła”, mieszczącego muzeum Wisły, przewidujemy odtworzenie i rewaloryzację zabytkowych urządzeń stoczniowych oraz nabrzeże dla ekspozycji historycznych statków, łodzi itp. Sąsiedztwo ważnych przestrzeni publicznych i projektowanej mariny dodatkowo podniesie atrakcyjność ekspozycji muzealnej przy tych nabrzeżach. Dodatkowo, nabrzeże muzealne obserwowane będzie z wielu ciągów i punktów widokowych, co pozwoli na wplatanie historii i tradycji tego miejsca we współczesny kontekst krajobrazowy.

Utrzymujemy w koncepcji lokalizację i funkcję terenów Warszawskiego Towarzystwa Wioślarskiego. Zmianie ulega forma budynków, które zostają przekryte tarasami widokowymi. Nabrzeża zostaną zmodernizowane, dostosowane do zmiennego poziomu wody w kanale portowym i przystosowane dla potrzeb sportów i rekreacji wioślarskiej. Wody kanału i basenu portowego, służyć mogą jako tor dla organizacji zawodów sportowych.

Pomimo przeznaczenia i urządzenia wskazanych powyżej odcinków nabrzeży dla funkcji portowych, ekspozycyjnych i rekreacyjnych związanych z wodą, koncepcja przedstawia ciągły system publicznych traktów i bulwarów spacerowych, z placami i miejscami widokowymi, wokół kanału i placu portowego. W południowo – wschodniej części basenu bulwary spacerowe powinny zostać wyposażone i urządzone w taki sposób, aby mogli z nich bez przeszkód korzystać wędkarze.

Poza wskazanymi na rysunku odcinkami nabrzeży: zorganizowanych w kamiennej formie historycznej, nabrzeży portowych, stacji paliw i bosmanatu oraz nabrzeża WTW, przewidujemy naturalny sposób urządzeni pozostałych fragmentów brzegu kanału i basenu portowego.

Po przeciwnej stronie Wału Wiślanego – od strony rzeki – przy istniejącym nabrzeżu, po jego modernizacji przewidujemy organizację miejsc cumowania dla większych jednostek – statków wycieczkowych, turystycznych itp. Jest to centralny odcinek Cypla Czerniakowskiego, który pozwala na dobre skomunikowanie miejsca cumowania statków z innymi rejonami Portu i miasta.

Względy komunikacyjne, oprócz organizacji bezpiecznego ruchu na wodzie, były także jednym z najistotniejszych czynników wyznaczenia przyjętej lokalizacji przystanku tramwaju wodnego. Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego nie przewiduje, co prawda, w tym rejonie kolejnego przystanku, jednak ze względu na rozwój zainwestowania, funkcje, których lokalizację koncepcja przewiduje w rejonie Portu Czerniakowskiego, oraz przebiegające w sąsiedztwie szlaki piesze i rowerowe, lokalizacja taka wydaje nam się głęboko uzasadniona.

Na południowym krańcu nabrzeża Wisły lokalizujemy otwartą plażę z pływającym basenem. Na wybór tej lokalizacji, z kolei, wpłynęły przede wszystkim walory przyrodnicze terenu, intensywność wykorzystania i zainwestowania terenów położonych w sąsiedztwie oraz cisza – ten, bowiem, obszar jest najbardziej cichą enklawę ze wszystkich terenów objętych konkursem.

2. UKŁAD KOMPOZYCYJNY I POWIĄZANIA KOMPOZYCYJNE Z TERENAMI SĄSIADUJĄCYMI, WALORY I POTENCJAŁ KRAJOBRAZOWY

Rejon Portu Czerniakowskiego jest miejscem, w którym splatają się ze sobą dwa dynamiczne, energetyczne potoki: naturalny nurt rzeki Wisły i związanego z nią środowiska przyrodniczego oraz ludzki strumień pojazdów przemieszczających się Wisłostradą. Obecnie, oba potoki stanowią dwa równoległe, ale niepowiązane ze sobą światy, rozdzielają je, bowiem, tereny Portu – wał Cypla Czerniakowskiego i spokojna laguna kanału i basenu portowego. Każdy z tych potoków „buzuje” własną energią, „ociera” się o tereny Portu i płynie dalej. W naszej koncepcji staramy się spleść ze sobą te potoki, wykorzystać ich energię i oddziaływanie na kształtowanie spójnego z ich dynamiką krajobrazu, a jednocześnie opanować je i uspokoić, aby dominującą formą kompozycyjną i krajobrazową na tym terenie pozostały: ciąg kanału portowego i wodny plac basenu portowego, a energetyczne potoki rzeki i Wisłostrady, jako wartość dodana, wspierały kształtowanie środowiska atrakcyjnego zarówno dla ludzi jak i dla przyrody.

W ten rozedrgany, żywy świat „rozenergetyzowanego” krajobrazu, dodatkowo wplecione zostały formy przestrzenne, za pomocą których pragniemy połączyć obszar Portu z terenami miejskimi, położonymi w jego sąsiedztwie, tak, aby stał się on istotną częścią systemu funkcjonalno-przestrzennego tego rejonu miasta. Wykorzystując sąsiedztwo jednego z najważniejszych założeń przestrzennych Warszawy – Założenia Stanisławowskiego, staramy się skorzystać z zasad jego kompozycji (opartych o krzyżujące się osie), aby w subtelny sposób z jednej strony podnieść znaczenie Osi Stanisławowskiej w tym rejonie miasta, a z drugiej związać ją z terenem Portu Czerniakowskiego i uczynić z niej istotny element kompozycji tego terenu.

Oś Stanisławowska, w sąsiedztwie terenów Portu przyjmuje formę wodno-alejowego założenia Kanału Piaseczyńskiego, biegnącego osiowo od Zamku Ujazdowskiego w kierunku Wisły. Naszym zdaniem oś Kanału Piaseczyńskiego (a więc także Oś Stanisławowska) nie powinna w żaden sposób zostać zamknięta (i nie została) na terenie objętym konkursem, bowiem właśnie owo połączenie Skarpy Wiślanej z rzeką Wisłą, odpowiednio zakomponowane, stanowić może o walorach i niezwykłej krajobrazowej atrakcyjności tej osi i całego założenia. Stąd w naszej koncepcji kształtujemy zagospodarowanie terenów w taki sposób, aby wyznaczyć i podkreślić dalszy przebieg osi Kanału w kierunku wschodnim bez jego zamykania, sugerując jednocześnie podobne działania na terenach położonych poza obszarem objętym konkursem (np. na terenie MPWiK, oraz wprowadzenie fontanny w dolnym basenie Kanału Piaseczyńskiego). Ze względu na skalę i prawa perspektywy proponujemy, aby przebieg tej osi zaznaczony został poprzez odpowiednie kształtowanie nie tylko zabudowy, ale także zieleni, tj. wycinkę drzew obecnie rosnących w ciągu tej osi, wprowadzenie nowych nasadzeń podkreślających oś nie tylko poprzez formę drzewa, ale także poprzez inne jego właściwości, odróżniające je od drzew rosnących w sąsiedztwie, tj. np. wprowadzenie drzew o innym kolorze liści (w tym także jesienią), kwitnących, itp. Dodatkowo przebieg Osi podkreślić pragniemy poprzez lokalizację w jej sąsiedztwie dominanty architektonicznej – budynku wystającego ponad korony otaczających drzew oraz poprzez organizację placu nadwodnego na południowym krańcu basenu portowego, na jego zalądowionym fragmencie.

Podobną metodę kompozycyjną zastosowano także do innych istotnych, przebiegających w sąsiedztwie terenu osi widokowo – kompozycyjnych ulic: Łazienkowskiej i Górnośląskiej oraz parkowego założenia Osi „Saperskiej”. Oś ulicy Łazienkowskiej, pomimo iż nie posiada takiej krajobrazowej siły jak Oś Stanisławowska, w miękki sposób wnika w teren Portu Czerniakowskiego i prowadzi na plac portowy przy projektowanym „Centrum Wisła”, a dalej na wodny plac basenu portowego. Zamknięcie osi ulicy Górnośląskiej, choć jeszcze słabszej widokowo niż ul. Łazienkowskiej, zaznaczone zostało widokową wieżą restauracji na tarasach nad obiektami WTW.

Oś „Saperska” zakończona jest obecnie placem nad brzegami Wisły. Zachowujemy w koncepcji ten sposób zagospodarowania kształtując jednocześnie południową stronę tego placu w formie tarasowej zabudowy otwierającej się na ten plac i pozwalającej na wykorzystanie ich potencjału widokowego a jednocześnie na płynnej połączenie z Wałem przebiegającym po Cyplu Czerniakowskim.

Interpretacja zasad kompozycyjnych Założenia Stanisławowskiego polega na przestrzennym wyznaczeniu, wzajemnym funkcjonalnym i widokowym powiązaniu przeprowadzonych przez obszar Portu osi kompozycyjnych, ale niekoniecznie zamykaniu ich reprezentacyjnymi placami. Węzłowe miejsca zbiegu osi kompozycyjnych zostały zaznaczone w sposób mniej podniosły, ale dostosowany do charakteru zagospodarowania całego obszaru Portu. Przyjmujemy, bowiem, jak już wcześniej wspomniano, że dominującą formą kompozycyjną i krajobrazową na tym terenie pozostaną: ciąg kanału portowego i wodny plac basenu portowego.

Istotnym elementem kompozycji zagospodarowania terenów objętych konkursem oraz kształtowania jego potencjału krajobrazowego, jest zachowanie, a wręcz podkreślenie ich relacji w wodą – zarówno z wodami kanału i basenu portowego jak i Wisły. Kontakt z otwartymi wodami portu podkreślony poprzez:
* organizację ciągłych widokowych tras spacerowych wzdłuż ich nabrzeży, których charakter zmieniał się będzie w zależności od sposobu urządzenia nabrzeży i ich sąsiedztwa,
* ukształtowanie otwartych placów: w sąsiedztwie „Centrum Wisła” oraz na przebiegu Osi Stanisławowskiej, stanowiących istotne elementy systemu przestrzeni publicznych na tym terenie, które to place w naturalny sposób łączą się z wodnym placem basenu portowego,
* przeprowadzenie kładki spacerowej nad kanałem portowym (w miejscu zbliżonym do przebiegu dawnego mostku) z punktem widokowym, umożliwiającym obserwację kanału i placu portowego oraz ich otoczenia.

Kontakt terenu w Wisłą kształtowany jest poprzez:
* organizację tarasów widokowych z pawilonami widokowymi na zadaszeniu obecnych obiektów WTW,
* modernizację formy schodów na nabrzeżu od strony Wisły i urządzenie przy nim: miejsc cumowania statków wycieczkowych, przystanku tramwaju wodnego oraz przystani żeglarskiej;
* zagospodarowanie południowo-wschodniego odcinka nabrzeża na ogólnodostępną zieloną plaże z pływającym basem;
* wykorzystanie korony wału przebiegającego wzdłuż Cypla Czerniakowskiego na cele bulwaru spacerowego pieszo-rowerowego, stanowiącego przedłużenie Bulwaru Wiślanego
* organizację tarasów widokowych i zabudowy tarasowej stanowiących południowe zamknięcie nadwodnego placu na zakończeniu Osi „Saperskiej”, a jednocześnie płynne połączenie Bulwaru Wiślanego z bulwarem projektowanym na koronie wału przebiegającego wzdłuż Cypla Czerniakowskiego.

Kompozycję oraz krajobrazowe walory zagospodarowania terenów Portu kształtowaliśmy w taki sposób, aby pokazać atrakcyjność tego terenu od strony ul. Czerniakowskiej oraz zwrócić na niego uwagę przemieszczających się tą ulicą ludzi bez odkrywania wszystkich jego atutów. Pragniemy przyciągać, ale nie odsłaniać. Stąd pierzeja ulicy Czerniakowskiej po południowej stronie mostu Łazienkowskiego nie jest ciągła, ale otwierają się z niej widoki na wnętrze terenu, na zieleń wskazując na rekreacyjny charakter tego terenu. Z kolei na odcinku ul. Czerniakowskiej położonym po północnej stronie mostu Łazienkowskiego zrezygnowaliśmy z zabudowy, która wystawała będzie ponad poziom terenu ulicy (została wkomponowana w zbocze niecki kanału portowego), odsłaniając tym samym widok z Wisłostrady na tarasy nad obiektami WTW i kolorowe, szklane pawilony oraz bryłę restauracji zlokalizowanych na tych tarasach. Właściwie zorganizowana ich iluminacja może stworzyć dodatkowe walory krajobrazowe tego fragmentu portu.

3. FORMY ZABUDOWY

Zabudowa w naszej koncepcji ma przede wszystkim stanowić aktywny element kształtujący dynamiczną tektonikę krajobrazu rejonu Portu Czerniakowskiego. Jej zadaniem jest wiązanie wytycznych kompozycyjnych wynikających z przyjętej idei splatania dwóch potoków energetycznych (Wisły i ul. Czerniakowskiej) z przyjętymi zasadami kompozycyjnymi opartymi o zasady kształtowania Założenia Stanisławowskiego.

Widoczne to jest w szczególności w przypadku zróżnicowanej pod względem form (w tym także wysokości) zabudowy lokalizowanej pomiędzy ul. Czerniakowską a kanałem i basenem portowym, po południowej stronie mostu Łazienkowskiego. Bryły budynków zostały rozczłonkowane w taki sposób, aby wraz z ruchem i zmiennością świata ul. Czerniakowskiej tworzyły dynamiczny, energetyczny krajobraz, zachowując jednocześnie istniejące wartościowe tereny zieleni i zadrzewienia oraz wyznaczając i kształtując przestrzenie publiczne oparte o kierunki kompozycyjne. W części tego terenu położonej w sąsiedztwie basenu portowego bryły budynków, pod względem wysokości, stopniowo „opadają” w stronę basenu, przez co zaczynają znikać w koronach drzew i łatwiej wpisują się w parkowy charakter sposobu urządzenia terenów bezpośrednio sąsiadujących z basenem. Natomiast w części położonej w pobliżu mostu Łazienkowskiego dominującą bryłę stanowi budynek „Centrum Wisła”, któremu towarzyszą dwa budynki zabudowy mieszkaniowej i lokalizowane na ich tle trzy bryły budynków biurowych. W naszej propozycji zdecydowaliśmy, że zachowanie wyznaczonej w Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego maksymalnej wysokości zabudowy 12 m, nie pozwoli na ukształtowania miejskiego i interesującego charakteru tej części pierzei ulicy Czerniakowskiej, bowiem wówczas będzie ona „ginęła” na tle istniejących w tym rejonie zadrzewień. Zlokalizowany w sąsiedztwie budynek szkoły także swą wysokością wykracza poza granicę 12 m (ma ok. 19-20 m wysokości), a ponieważ w jego sąsiedztwie nie znajdują się obecnie żadne inne budynki o zbliżonej wysokości, stanowiłby on rodzaj dominanty tego odcinka pierzei ulicy, co stanowiłoby szkodę dla charakteru i znaczenia projektowanej zabudowy. Zdecydowaliśmy, więc, o zróżnicowaniu wysokości zabudowy lokalizowanej wzdłuż ul. Czerniakowskiej. W części południowej tej pierzei zdecydowaliśmy o generalnym zachowaniu wysokości zabudowy 12 m od strony ulicy (z koronami drzew w tle), co pozwoli na zharmonizowanie tego fragmentu pierzei z zielenią w perspektywie obserwowanej wzdłuż Osi Stanisławowskiej. W pierzeję tą, jako wyjątek, wpisana została wieża (o wysokości 38 m) obiektu lokalizowanego bezpośrednio przy przebiegu Osi. Zadaniem tego budynku jest zaznaczenie przebiegu Osi Stanisławowskiej z perspektywy ul. Czerniakowskiej, oraz nie zamykanie, lecz wyraźne zaznaczenie przebiegu Oosi z perspektywy Kanału Piaseczyńskiego. Z kolei część północna krajobrazowo zdominowana już jest przez bryłę mostu Łazienkowskiego, oraz duże bryły obiektów zlokalizowanych przy ul. Łazienkowskiej – stadionu i hali Torwaru. Stąd dla podkreślenia znaczenia w krajobrazie, lokalizowanej na tym odcinku ul. Czerniakowskiej, kolejnej w tym rejonie miasta, funkcji publicznej („Centrum Wisła”), otwartych przestrzeni publicznych oraz ze względów użytkowych funkcji, jakie planujemy dla tego obiektu (muzeum, centrum konferencyjne, młodzieżowe centrum edukacyjne) zdecydowaliśmy, że wysokości tych budynków także mogą wykraczać poza wskazaną wysokość 12 m bez uszczerbku dla krajobrazu i charakteru tego terenu. Podobną do wspomnianej wcześniej wieży lokalizowanej przy Osi Stanisławowskiej, krajobrazową rolę zaznaczenia istotnych elementów krajobrazowych i przestrzennych, pełni bryła hotelu (o maksymalnej wysokości 20 m) położonego w sąsiedztwie „Centrum Wisła”. Uzupełnienie zabudowy w tym rejonie stanowi zabudowa biurowa (o wysokości 15 m) i wielorodzinna zabudowa mieszkaniowa (o wysokości 16 m) lokalizowane w pobliżu mostu Łazienkowskiego.

Obiekty WTW i inne lokalizowane na części terenu położonej po północnej stronie mostu Łazienkowskiego zostały przykryte zielonymi tarasami widokowymi, w których „wycięto” przestrzenie dla drzew oraz niezbędne dla doświetlenia znajdujących się pod nimi pomieszczeń. Na tarasach zlokalizowaliśmy tylko niewielkie, jednokondygnacyjne pawilony widokowe oraz bryłę restauracji z dwukondygnacyjną wieżą panoramiczną. Pozostałe budynki lokalizowane na Cyplu (po południowej stronie mostu Łazienkowskiego) nie przekraczają wskazanej w Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego wysokości 12 m i otoczone są przez zieleń wysoką. Decyzje takie podyktowane są chęcią „ukrycia” tej zabudowy za nasypem wału przeciwpowodziowego i utrzymania dominacji naturalnego krajobrazu terenu w widoku od strony Wisły, oraz zachowania, tam gdzie jest to możliwe (tzn. na terenach pozbawionych zgrupowań zieleni wysokiej), widoku od strony Wisły na Skarpę Wiślaną. Przyjęte formy i sposób lokalizacji zabudowy w tej części obszaru objętego konkursem, stwarzają wrażenie krajobrazu (środowiska) zdominowanego przez tereny zieleni, które niejako uzupełnione są zabudową, kształtując tym samym ich percepcję jako terenów rekreacyjnych, naturalnych, ekstensywnie wykorzystywanych.

Szczegółowe informacje o wysokości zabudowy przedstawione zostały na planszy Nr 1.

TARASY WIDOKOWE Z MOSTU ŁAZIENKOWEGO




4. UKŁAD, OBSŁUGA KOMUNIKACYJNA TERENU I JEGO POWIĄZANIA KOMUNIKACYJNE Z MIASTEM

Układ komunikacyjny na teren objęty koncepcją kształtowany był przy założeniu wprowadzenia dominacji ruchu pieszego i rowerowego oraz ograniczenia ruchu samochodowego do niezbędnego minimum, ale zapewniającego wygodną i bezpieczną obsługę terenu (w tym w szczególności dla pojazdów ratunkowych, i innych pojazdów uprzywilejowanych).

Obsługa samochodowa odbywa się poprzez zjazdy z ul. Czerniakowskiej:
* w ulicę Zaruskiego
* w uliczkę wewnętrzną na skrzyżowaniu z ul. Łazienkowską,
* zjazd do zespołu bosmanatu i administracji portu po południowej stronie Pomnika Sapera,
oraz poprzez kolejną ulicę wewnętrzną równoległą do ul. Czerniakowskiej, która krzyżuje się z ul. Zaruskiego. Istniejące skrzyżowanie na wysokości zjazdu z ul. Łazienkowskiej, w celu poprawy bezpieczeństwa i komfortu ruchu zostało delikatnie zmodyfikowane.

Zaproponowany układ ulic, poprzez brak połączeń pomiędzy nimi, powoduje, że poszczególne ulice nie są ulicami „przelotowymi”. Ich długość i rodzaj przylegających do nich zabudowy pozwala na zachowanie na nich niskiego natężenia ruchu, a tym samym staną się one bezpieczniejsze dla ruchu pieszego i rowerowego (na odcinkach, na których nie projektuje się wydzielonej drogi rowerowej). Koncepcja utrzymuje aktualny przebieg ulicy Zaruskiego jako drogi wewnętrznej obsługującej zagospodarowanie zlokalizowane na Cyplu Czerniakowskim. Zgodnie z wytycznymi posiada ona parametry ulicy klasy „D” – dojazdowej. Wszystkie ulice posiadają nawierzchnię bitumiczną i wyposażone zostały w chodniki.

Dla wszystkich form zagospodarowania koncepcja przewiduje odpowiednią liczbę miejsc parkingowych, zgodnie z normatywami dla m. st. Warszawy (zestawienie liczby miejsc parkingowych dla poszczególnych terenów przedstawiono w załączonej tabeli bilansowej). Przewidujemy także, w przypadku imprez lub innych sytuacji o zwiększonym zapotrzebowaniu na miejsca postojowe, możliwość wykorzystania dużego parkingu zlokalizowanego przy obiektach Torwaru. Liczba miejsc postojowych została ustalona w taki sposób, aby zachować ruch pieszy i rowerowy jako priorytetowe sposoby przemieszczania się na tym terenie.

Na terenie projektowym krzyżują się istniejące lub planowane trasy głównych szlaków rowerowych Warszawy: Nadwiślańskiego Szlaku Rowerowego i Szlaku Bitew Warszawskich. Dla obu tych szlaków przewidujemy realizację wydzielonych dróg rowerowych. Szlak Bitew Warszawskich został sprowadzony z mostu Łazienkowskiego na poziom Wału Wiślanego poprzez jednokierunkowe pochylnie. Dalej trasa tego szlaku przebiega wałem, a później wzdłuż terenów HOW do projektowanego tunelu pod ulicą Czerniakowską i dalej wzdłuż Osi Stanisławowskiej. Szlak Wiślany przebiega koroną wału równolegle do ciągu pieszego, aż do granic terenu opracowania, zakładając możliwość rozwiązanie problemu przejazdu i przejścia przez tereny ujęcia wody objęte strefą ochronną. Wydzielona droga rowerowa poprowadzona została także równolegle do ul. Czerniakowskiej.

Szlaki poprowadziliśmy w taki sposób, aby maksymalnie podnieść komfort jazdy, zlikwidować sytuacje, w których zaistniałaby konieczność prowadzenia rowerów po schodach, zminimalizować liczbę kolizji z ruchem samochodowym i pieszym oraz w pełni wykorzystać walory krajobrazowe. Drogi rowerowe zostały zaprojektowane zgodnie z opracowaniem pt. „Standardy projektowe i wykonawcze dla systemu rowerowego w m. st. Warszawie”. W sąsiedztwie budynków usługowych przewidujemy lokalizację parkingów rowerowych.

Również system komunikacji pieszej zaprojektowaliśmy w taki sposób, aby w możliwie bezkolizyjny sposób włączyć go w zewnętrzne trasy piesze. W ciągu Osi Stanisławowskiej, w miejsce istniejącej kładki nad jezdnią, proponujemy realizację przejścia podziemnego (dostępnego dla rowerów), które jest rozwiązaniem wygodnym nie tylko dla osób niepełnosprawnych, ale także dla osób starszych i dzieci, oraz w mocniejszy sposób zwiąże Oś z terenami Portu Czerniakowskiego. W ciągu ulicy Łazienkowskiej przewidujemy pozostawienie naziemnego przejścia dla pieszych przez ulicę Czerniakowską. Projektujemy także nowe, o atrakcyjnej architektonicznie formie, wyposażone w windy dla osób niepełnosprawnych, klatki schodowe z mostu Łazienkowskiego na Wał Wiślany. Ważne wejście na teren objęty koncepcją, zachowując tym samym ciągłość i atrakcyjność Bulwaru Wiślanego, ukształtowano od strony placu na zakończeniu Osi „Saperskiej”.

Wewnątrz terenów Portu i Cypla Czerniakowskiego projektujemy rozbudowany system dróg pieszych, o zróżnicowanych walorach rekreacyjnych i widokowym, o których mowa w innych rozdziałach niniejszego opracowania.

W koncepcji zachowujemy istniejący system obsługi przez autobusową komunikację miejską, poprzez trzy przystanki przy ulicy Czerniakowskiej oraz przystanki na moście Łazienkowskim. Nowym elementem systemu komunikacji miejskiej jest projektowany przystanek tramwaju wodnego. Podstawą dla takiej jego lokalizacji, oprócz wymagań organizacji bezpiecznego ruchu na wodzie było także położenie w pobliżu przebiegów ważnych szlaków pieszych i rowerowych.

WIDOK NA BASEN PORTOWY Z CYPLA CZERNIAKOWSKIEGO



5. ŚRODOWISKO PRZYRODNICZE

Tereny Portu Czerniakowskiego, a w szczególności Cypla Czerniakowskiego należą do obszarów o dużych walorach przyrodniczych (m.in. położenie w granicach obszaru Natura 2000), istotnych dla funkcjonowania środowiska przyrodniczego miasta i stanowią część Systemu Przyrodniczego Warszawy (SPW). Uwarunkowania te, jako priorytetowe, znalazły swój wyraz w przedłożonej koncepcji, w której proponujemy zrównoważony sposób wykorzystania terenów tak, aby mogły one być udostępnione dla ludzi bez szkody dla środowiska przyrodniczego. Zachowane zostaje przyrodnicze, naturalne urządzenie terenów wałów od strony Wisły. Lokalizowana infrastruktura komunikacyjna (m.in. przystań statków i przystanek tramwaju wodnego) oraz tereny rekreacyjne (plaża) zachowują wysoki wskaźnik powierzchni biologicznie czynnej (ponad 90%), a ich funkcjonowanie nie będzie powodowało uszczerbku dla środowiska przyrodniczego. W maksymalny sposób zachowana zostaje naturalna forma zagospodarowania terenów, które obecnie posiadają największe walory przyrodnicze po zachodniej stronie Wału Wiślanego – ośrodek harcerski w sąsiedztwie terenów ujęcia wody oraz zadrzewione tereny łęgów w sąsiedztwie klubu Deski – na których proponujemy lokalizację terenów sportowych oraz niewielkich, wpisanych w krajobraz, form zabudowy. Na całości terenu objętego konkursem zachowujemy wartościowe zadrzewienia, co ma istotne znaczenie dla ochrony walorów obszaru Natura 2000 (obszar ochrony ptaków). Na obszarze Cypla Czernikowskiego intensywność wykorzystania terenów wzrasta w kierunku jego północnego krańca. Na terenach tych lokalizujemy funkcje portowe i sportowo – rekreacyjne. Konieczność zrównoważenia warunków niezbędnych dla prawidłowego funkcjonowania tych obiektów i potrzeb ochrony środowiska przyrodniczego, spowodowała, że dla tych obszarów zdecydowaliśmy o możliwości obniżenia wymaganego w Studium wskaźnika powierzchni biologicznie czynnej z 70% do ok. 50-60%. Jednocześnie, wprowadzając zielone tarasy widokowe nad obiektami WTW staramy się biologicznie zrekompensować powierzchnie zajęte pod powierzchnie utwardzone. Łącznie dla wszystkich terenów położonych po zachodniej stronie Wału Wiślanego łącznie z terenami obecnego Harcerskiego Ośrodka Wodnego, koncepcja zachowuje ok. 70% terenów jako powierzchni biologicznie czynnej.

Po zachodniej stronie kanału i basenu portowego najcenniejsze elementy środowiska przyrodniczego stanowią tereny przylegające do kanały i basenu portowego oraz tereny zieleni niskiej z zadrzewieniami. Koncepcja zachowuje te formy zagospodarowania wpisując w nie zabudowę oraz ciągi komunikacyjne. Wskaźnik powierzchni biologicznie czynnej dla tych terenów został zróżnicowany w zależności od funkcji, lokalizacji terenu oraz aktualnego zainwestowania i waha się od 15 do 80%. Średni wskaźnik powierzchni biologicznie czynnej (liczonej bez terenów komunikacyjnych) wynosi ok. 50%.

W sumie dla całego terenu objętego konkursem koncepcja zachowuj ok. 65% powierzchni terenów jako powierzchnię biologicznie czynną.

Pragniemy także odnieść się do wynikającego ze Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego zapisu, mówiącego, że dla terenów „położonych w zasięgu Systemu Przyrodniczego Warszawy (SPW), do powierzchni biologicznie czynnej nie wlicza się sumy powierzchni tarasów i stropodachów urządzonych jako stałe trawniki lub kwietniki.” Naszym zdaniem, zapis ten jest niezgodny z §3 pkt 22 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, który stwierdza, że przez teren biologicznie czynny rozumieć należy „teren z nawierzchnią ziemną urządzoną w sposób zapewniający naturalną wegetację, a także 50 % powierzchni tarasów i stropodachów z taką nawierzchnią, nie mniej jednak niż 10 m2, oraz wodę powierzchniową na tym terenie”. Studium zgodnie z przepisami ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, w przeciwieństwie do rozporządzenia nie jest aktem prawa. Zapis ten może być także problematyczny w przypadku opracowywania planów miejscowych. Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wymaga, bowiem zgodności ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego z ustaleniami studium, co oznacza konieczność wprowadzenia do planu warunków określonych w studium. Jednakże wprowadzenie do planu wskazanego w Studium warunku dotyczącego powierzchni biologicznie czynnej spowoduje niezgodność tego planu z przepisami wyższego rzędu. Stąd w przedłożonej koncepcji nie przyjęliśmy tego warunku jako wiążącego, ale opieraliśmy się o obowiązujące przepisy (np. w przypadku powierzchni biologicznie czynnej tarasów widokowych nad obiektami WTW).

Przyrodnicze funkcjonowanie terenu wspierały będą także takie działania jak urządzenie ciągów pieszych w formie nawierzchni pochłaniających wody opadowe oraz zorganizowanych z naturalnych materiałów (drewno, gruby żwir, kamień itp.), utrzymanie naturalnego sposobu urządzenia nabrzeży kanału i basenu portowego oraz przeprowadzenie działań inwestycyjnych zmierzających do oczyszczenia wód portowych (pogłębienie oraz uporządkowanie zagadnień podczyszczania Kanałów Czerniakowskiego i Ujazdowskiego).

Przyjęte w koncepcji rozwiązania spójne są z koncepcją projektowanego Parku Wiślanego.

6. DZIEDZICTWO KULTUROWE

Historia rejonu Portu Czerniakowskiego i jego okolic, oraz chęć zachowania, ekspozycji, kultywowania, ale także twórczej kontynuacji, dziedzictwa kulturowego tego rejonu Warszawy stanowiły jedne z najistotniejszych wytycznych przy podejmowaniu decyzji projektowych. Najistotniejszymi elementami tego dziedzictwa są historia Portu Czerniakowskiego oraz położone w jego sąsiedztwie historyczne założenia przestrzenne, a w szczególności Oś Stanisławowska. Celem działań projektowych było takie kształtowania zagospodarowania przestrzennego terenów, które pozwoliłoby na wprowadzenie warstwy historycznej w życie tego rejonu miasta w taki sposób, aby stała się ona aktywnym, żywym jego elementu.

W zakresie dziedzictwa historycznego i kulturowego Portu Czerniakowskiego, przyjęliśmy następujące rozwiązania:
* wprowadzenie takiego zagospodarowania terenów, takich funkcji, które będą bezpośrednio lub jak najbliżej związane z wodą, a w szczególności z rzeką Wisłą – rozwój kształtowania portowego charakteru tego fragmentu miasta;
* ochrona, wykorzystanie i ekspozycja zachowanych fragmentów historycznego sposobu urządzenia terenów, przywrócenie historycznej formy elementom zdegradowanym lub zniszczonym – kamiennych, brukowanych nadbrzeży kanału i basenu portowego, pochylni, urządzeń cumowniczych i innych urządzeń portowych;
* w miejscu dawnej stoczni – proponujemy lokalizację „Centrum Wisła”, nowoczesnej jednostki kulturalno – edukacyjnej z muzeum. Wykorzystane i wyeksponowane zostały wszystkie zachowane historyczne elementy dawnej stoczni, a teren wokół muzeum i oraz odcinki kanału i basenu portowego położone w jego sąsiedztwie przeznaczone zostały na organizację części ekspozycji poza budynkiem samego Centrum. Zdecydowaliśmy, ze względu na historyczną i architektoniczną wartość nieistniejącego budynku hali stoczniowej, że nie będziemy go odtwarzać, a muzeum zlokalizujemy w nowoczesnej bryle, która w sposób symboliczny łączyła będzie tradycję i historię tego miejsca (historyczna lokalizacja stoczni i zachowane jej elementy) z przyszłością (nowoczesna bryła i funkcja obiektu). Zachowanie, czy raczej odtworzenie historycznej formy zabudowy nie wydawało nam się, bowiem, tak istotne jak zachowanie czy przywrócenie tradycyjnego znaczenia tego miejsca i właściwe ukształtowanie roli, jaką będzie ono odgrywało w świadomości mieszkańców Warszawy.
* edukacja historyczna poprzez wprowadzenie portowego dziedzictwa w przestrzeń publiczną:
o infoboxy – elementy małej architektury stanowiące jednocześnie latarnie uliczną oraz miejsce prezentacji zagadnień z historii tego terenu, lokalizowane jako element wystroju / wyposażenia przestrzeni publicznej: placów, ciągów pieszych;
o ogólnodostępne pawilony widokowe – zlokalizowane na tarasach widokowych nad obiektami WTW, niewielkie obiekty o kolorowych, szklanych ścianach, wyposażone w ogólnodostępne ekrany dotykowe pozwalające na zapoznanie się z historią miejsca, odwiedzenie stron internetowych związanych z obiektami zlokalizowanymi w rejonie Portu Czerniakowskiego (np. muzeum, WTW) lub poświęconych jego historii, jak również przyrodzie i historii samej rzeki; dodatkowo jedna ze szklanych ścian pawilonu posiadała będzie nadrukowane historyczne zdjęcie „życia Wisły i na Wiśle”;

Ważnym elementem dziedzictw kulturowego tego rejonu miasta jest także przebiegająca przez południowy kraniec obszaru oś widokowa od Zamku Ujazdowskiego wzdłuż Kanału Piaseczyńskiego, stanowiąca fragment założenia Osi Stanisławowskiej. Zdecydowaliśmy, że oś ta nie powinna w jakikolwiek sposób zostać zamknięta na obszarze objętym opracowaniem, a wręcz przeciwnie powinny zostać stworzone warunki dla jej uczytelnienia i kontynuacji zarówno na terenach objętych konkursem jak i poza nim, aż do zakola Wisły (patrz pkt. 2). Proponujemy umieszczenie informacji o Osi Stanisławowskiej na jednym z infoboxów, lokalizowanych w przestrzeniach publicznych położonych na przebiegu osi.

Elementem zachowania i kontynuacji dziedzictwa kulturowego jest także wykorzystanie, jako podstawy do formułowania kompozycji przestrzennej terenu, zasad kształtowania przestrzeni miasta wynikających ze sposobu (u)kształtowania Osi Stanisławowskiej, oraz twórcza, choć zharmonizowana z historycznymi wzorcami, interpretacja tych zasad (patrz pkt. 2).

BASEN PORTOWY



7. BEZPIECZEŃSTWO

Przyjęte w koncepcji rozwiązania umożliwiają zachowanie bezpieczeństwa zarówno na obszarze objętym konkursem jak i w jego sąsiedztwie. Do wszystkich projektowanych budynków oraz terenów zagospodarowanych na cele użytkowe zaprojektowano dojazdy umożliwiające dostęp dla pojazdów ratunkowych (pogotowie ratunkowe, straż pożarna, policja) oraz pojazdów porządkowych, technicznych i wojskowych. Ponadto, w wyjątkowych sytuacjach ruch takich pojazdów odbywać się może także po wyznaczonych w koncepcji ciągach pieszych w tym także po kładce nad kanałem portowym, która ze względów użytkowych została wyłączona z systemu ogólnodostępnych dróg dla ruchu samochodowego.

Podobnie dla zapewnienia bezpieczeństwa wału (przebiegającego wzdłuż Wału Czerniakowskiego) jako urządzenia przeciwpowodziowego, oraz ze względów użytkowych, krajobrazowych i ochrony przyrody z publicznego ruchu pojazdów samochodowych wyłączona została korona tego wału. Organizacja wzdłuż korony ciągu pieszego i rowerowego pozwala jednak na zapewnieniu dostępności tego odcinka dla samochodów specjalnych oraz innych obsługujących np. statki cumujące przy nabrzeżu czy przystanek tramwaju wodnego.

Na sposób kształtowania zagospodarowania terenów duży wpływ miało także sąsiedztwo stref ochronnych ujęć wody, a w szczególności strefy bezpośredniej. Zdecydowaliśmy o ograniczeniu intensywności wykorzystania terenów położonych w sąsiedztwie tej strefy (którą to decyzję dodatkowo wspierają przyrodnicze walory tych terenów) oraz o wprowadzeniu tam takiego zagospodarowania, które w maksymalny sposób ograniczało będzie ryzyko zanieczyszczenia zarówno terenów jak i wód powierzchniowych i głębinowych.

8. INFRASTRUKTURA TECHNICZNA

W koncepcji zachowujemy przebiegi głównych, magistralnych sieci infrastruktury technicznej. Zgodnie z wytycznymi, przebudowy i modernizacji wymagały będą kolektory deszczowe, których ujścia znajdują się na południowym skraju basenu portowego (wraz z realizacją separatora z biofiltrem i zalądowieniem części basenu portowego). W związku z projektowaną realizacją tunelu pod ul. Czerniakowską przebudowy wymagał będzie kanał Ujazdowski. Przełożenia i zmiany przebiegu sieci będzie wymagała także realizacja zabudowy przy skrzyżowaniu ulic Czerniakowskiej i Zaruskiego.

Ze względu na organizację ważnych przestrzeni publicznych w rejonie „Centrum Wisła” wymagana będzie także zmiana lokalizacji znajdującej się obecnie w tym rejonie stacji transformatorowej.

BUDYNEK CENTRUM "WISŁA" NA OSI SPACEROWEJ KŁADKI WIDOKOWEJ

WIDOK NA KANAŁ PORTOWY

NABRZEŻE WISŁY

RONET - Zbigniew Filipek Biuro: 32-020 Wieliczka, ul. Zacisze 16, NIP: 677-133-92-83,
Konto bankowe: BANK PEKAO SA 03 1240 1431 1111 0010 2980 4734, tel: 608 835 030,
e-mail: ronet@ronet.pl, poczta@ronet.pl