Koncepcja programowo-przestrzenna, urbanistyczno - architektoniczna zagospodarowania terenu dawnej składnicy wojskowej przy ul. Węglowej w Białymstoku na cele Podlaskiego Centrum Kultury
II nagroda

<<< powrót
  • Pracownia Projektowa Kaczyński i Spółka s.c
Skład zespołu:
  • arch. Janusz Wiesław Kaczyński  
  • arch. Adam Jakimowicz  
  • arch. Barbara Miron-Kaczyńska  
  • arch. Mateusz Leśniak  
  • arch. Krzysztof Kiciński  
  • arch. Anna Rybowicz  
  • arch. Patryk Brzostek  
  • arch. Jacek Hawrylak  
  • arch. Grzegorz Gosk 
WSTĘP

Teren dawnej składnicy wojskowej przy ul. Węglowej w Białymstoku jest terenem o bardzo charakterystycznych cechach:

- znajduje się na skraju zarówno terenów śródmiejskich Białegostoku a zarazem w pobliżu terenów o przeznaczeniu przemysłowym,

- jest terenem „pomiędzy” – wyraźnie jak dotąd wyłączonym z normalnego funkcjonowania: zarówno ze strony przemysłu, jak i ze strony funkcji czysto miejskich – komercyjnych, usługowych, czy mieszkaniowych

- wyłączenie to dotyczy również struktury urbanistyczno – przestrzennej miasta; teren ten jest niejako „wyspą” wyraźnie i sztucznie wyrwaną ze struktury miasta; fakt ten podkreśla to, że teren ten dzieli historycznie ciągłe ulice – ul. Fabryczną i ul. Wąską

Główny cel projektu:
mając na uwadze wprowadzenie na ten teren istotnej funkcji kulturalnej i artystycznej (Podlaskie Centrum Kultury) głównym celem przedstawionej koncepcji jest: wprowadzenie tego terenu do struktury przestrzennej miasta przy jednoczesnym zachowaniu jego ‘wewnętrznych’ walorów.
Założenia urbanistyczne projektu:
Sprzężenie terenu składnicy wojskowej z miastem

- najbardziej oczywistymi arteriami łączącymi teren składnicy z miastem są: ulica Sienkiewicza oraz ulica Poleska; ulice te pozostaną głównymi kanałami wprowadzającymi ruch kołowy na teren składnicy;

- ulice te nie mogą jednak spełnić funkcji przestrzennych łączników terenu składnicy z miastem, ponieważ żadna z nich nie daje szansy bezpośredniego połączenia z tkanką urbanistyczną miasta – obie ulice jedynie „ocierają się” o teren składnicy

- ponadto – ulice te nie mogą ustanowić dobrych ciągów pieszych w kierunku składnicy – głównie ze względu na:

* intensywny ruch samochodowy
* brak szans na wytworzenie związków wizualnych patrząc od strony śródmieścia (ul. Sienkiewicza) – jako że ulica Sienkiewicza jedynie styka się z terenem opracowania – i to w jego najwęższym miejscu; ulica Poleska ze swej natury pełni rolę niemal obwodnicy śródmieścia – i nie jest ulicą ‘przyjazną’ dla wprowadzania tam znaczących ‘strumieni’ ruchu pieszego ze śródmieścia

- patrząc na charakterystyczną strukturę śródmieścia Białegostoku i poszukując możliwości naturalnego połączenia go z terenem składnicy wojskowej (czyli w przyszłości terenem Podlaskiego Centrum Kultury1) -
proponujemy wykorzystanie istniejącego, niezwykle atrakcyjnego przestrzennie układu ulic Malmeda – Fabrycznej jako głównego układu łączącego opracowywany teren ze współczesną i historyczną strukturą śródmieścia Białegostoku

Uzasadnienie:

- w szerszej skali – wykorzystujemy związki przestrzenne naturalnie kanalizujące ruch pieszy (i akcenty wizualne) z zasadniczego centrum miasta w kierunku ulicy Malmeda:

* z jednej strony ciąg od placu Uniwersyteckiego (nawet dalej od budowanej - Opery i wzgorza Św. Magdaleny) przez ul. Liniarskiego do ul. Malmeda i dalej do Fabrycznej
* z drugiej – od ul. Akademickiej i parku pałacowego przez ul. Suraską, ul. Spółdzielczą (za bud. Ratusza) – do ul. Malmeda i fabrycznej

- FUNKCJONALNIE ta istniejąca struktura daje szansę na wytworzenie bardzo atrakcyjnego ciągu pieszego: „traktu” kulturalno – komercyjnego ze śródmieścia do projektowanego Podlaskiego Centrum Kultury (np. od Opery, poprzez plac Uniwersytecki, ścisłe centrum z muzeami, kawiarniami, sklepami, plac Zamenhofa, projektowane centra komercyjne wokół ul. Jurowieckiej i placu Inwalidów) – do ul. Fabrycznej, obok istn. Kościoła, Wyższej Szkoły Finansów i Zarządzania – aż do terenu składnicy wojskowej

- Sugerujemy, że ta oś mogłaby stanowić nowy wątek planistycznego rozwoju śródmieścia Białegostoku - poprzez uwzględnienie jej w kolejnych latach w kształtowaniu planu miejscowego dla Białegostoku;

- PRZESTRZENNIE – ten układ ulic wytwarza naturalne związki wizualne i przestrzenne; mogą one stanowić ciąg ważnych akcentów nakierowujących na oś ulicy Fabrycznej, a zarazem uwidaczniających ważne elementy przestrzeni i architektury Białegostoku np.:

* Oś ulicy Fabrycznej jest widoczna z placu Uniwersyteckiego – vice wersa – budynek przylegający do Uniwesytetu (Kurier Podlaski) jest widoczny z końca ulicy Fabrycznej
* Idąc ul. Malmeda w kierunku al. Piłsudskiego widzimy kominy elektrociepłowni – bezpośrednio przylegającej do projektowanego terenu składnicy, chcąc nie chcąc stanowiące ważne akcenty wizualne w sylwecie miasta – proponowana w projekcie dominanta wysokościowa (przy Muzeum Wojska) stanie się tego typu akcentem, lecz świadomie zaprojektowanym
* W skali urbanistycznej proponujemy przeprowadzenie ciągu pieszego ponad al. Piłsudskiego, pieszą estakadą pomiędzy stadionem i placem Inwalidów aż do ul. Fabrycznej, akcentując istotne elementy widokowe śródmieścia – estakada ta będzie jednocześnie stanowić idealne rozwiązanie komunikacyjne pomiędzy planowanymi centrami komercyjnymi przy ul. Jurowieckiej
* Idąc dalej – z osi al. Piłsudskiego oraz dalej z ul. Fabrycznej – mamy piękne ekspozycje białostockiej katedry, które powinny być podkreślone z proponowanej estakady
* Estakada w sposób naturalny i bezkolizyjny wprowadza ruch pieszy na ulicę Fabryczną
* Z ul. Fabrycznej – na wysokości WSFiZ – pomiędzy istniejącymi blokami mieszkaniowymi, mamy naturalną przestrzeń naprowadzającą na teren Podlaskiego Centrum Kultury – a jednocześnie atrakcyjną oś widokową, niemal narzucającą zamknięcie jej poprzez wytworzenie dominanty wizualnej na terenie składnicy

- wykorzystując te naturalne związki proponujemy:

* wprowadzenie głównego ruchu pieszego – od ul. Fabrycznej, która mogłaby stanowić zakończenie proponowanego „traktu” kulturalno-komercyjnego, prowadzącego od śródmieścia aż do Podlaskiego Centrum Kultury (PCK) – pieszą kładką ponad ul. Poleską
* kierunek ten podkreślony zostaje poprzez dominantę na terenie Podlaskiego Centrum Kultury, zamykającą oś ulicy Fabrycznej;
* dominanta ta ma w widoczny sposób funkcjonować w krajobrazie miasta – również jako medium, element informacyjny, wieża widokowa, obiekt skupiający uwagę
* kierunek ulicy Fabrycznej na terenie PCK jest uwidoczniony jako jeden z głównych kierunków komponujących przestrzeń opracowywanego terenu – odtwarzamy wizualnie (nie dosłownie) ciągłość ulicy Fabrycznej
* na podobnej zasadzie odtwarzamy ciągłość ulicy Wąskiej, lecz już tylko w kontekście lokalnym, w bezpośrednim sąsiedztwie lokalizacji składnicy wojskowej – dzięki tym dwóm kierunkom
Przestrzenne rozwiązanie terenu składnicy wojskowej – Podlaskiego Centrum Kultury

- dzięki wprowadzeniu kierunków ulic Fabrycznej i Wąskiej na teren PCK, uzyskujemy możliwość wyrazistego podziału przestrzeni całej lokalizacji PCK na logiczne i dobrze komponujące się pod-przestrzenie,

- dzięki temu możemy wyodrębnić główną przestrzeń publiczną całego założenia PCK – znajdującą się pomiędzy terenem Muzeum Wojska a zespołem Ośrodka Prezentacji Muzyczno - Teatralnych

- główna przestrzeń publiczna jest dostępna z trzech miejsc i kierunków:

* z głównej arterii pieszej prowadzącej na teren PCK – kładki prowadzącej z przedłużenia ul. Fabrycznej na teren Centrum na poziomie I-ej kondygnacji – i stąd na poziom placu schodzimy za pomocą łagodnej, długiej pochylni (lub schodami i windą)
* z obiektu dworca PKP – który w tym projekcie stanowi punkt przecięcia ważnych kierunków – kierunku ulicy Wąskiej i linii równoległej do budynku galerii sztuki – linia ta jest jednym z dwóch głównych ciągów pieszych prowadzących na teren PCK z projektowanych parkingów
* z terenu projektowanych parkingów – za pomocą wspomnianego powyżej ciągu wzdłuż budynku galerii sztuki

- z terenu parkingów na teren zespołu PCK możemy również wejść za pomocą zespołu wind i schodów wyprowadzonych wzdłuż budynku projektowanego archiwum i obok budynku Muzeum Moto-Retro

- główna przestrzeń publiczna – centralny plac całego założenia sąsiaduje z Muzeum Wojska z jednej strony, a z drugiej z Ośrodkiem Prezentacji Muzyczno – Teatralnych oraz Galerią Sztuki Współczesnej

- Ośrodek Prezentacji Muzyczno – Teatralnych i Galeria Sztuki Współczesnej tworzą jeden kompleks obiektów ze wspólnym holem wejściowym, dostępnym z zewnątrz; kompleks ten jest oddzielony percepcyjnie i przestrzennie od głównego placu przez taflę wody, która w całym złożeniu stanowi dodatkową fakturę, a jednocześnie pomaga w czytelny sposób zdefiniować trakty komunikacyjne i przestrzenie funkcjonalne;

- Elementem „wciągającym” w kierunku Ośrodka Prezentacji z przestrzeni placu jest delikatne konstrukcyjnie, lecz wyraziste w formie przeszklone zadaszenie wychodzące od wejścia do Ośrodka aż poza kubatury obiektów ośrodka w przestrzeń placu;

- Dojazd towarowo-techniczny do całego zespołu Ośrodka i Galerii odbywa się z poziomu – 4,60 m, dzięki wytworzeniu łatwo dostępnej i wygodnej zatoki towarowej z głównej ulicy dojazdowej – pomiędzy Ośrodkiem, a Muzeum Moto-Retro

- Muzeum Moto-Retro jest dostępne bezpośrednio z terenu parkingów, jako że do nich przylega, a z placu głównego zaś można do niego dojść obchodząc Ośrodek Prezentacji Muzyczno – Teatralnych lub poprzez wspólny hol Ośrodka i Galerii Sztuki, który stanowić ma w całym założeniu największą przestrzeń publiczną zamkniętą w kubaturę; wychodzimy z niego w kierunku akcentu przestrzennego znajdującego się na osi holu od strony północno – zachodniej i dalej w kierunku Moto-Retro;

- Teren wokół Archiwum – głównie ze względu na potrzebę pewnej izolacji od funkcji ogólnodostępnych jest terenem znajdującym się poza układem wyraźnych osi i kierunków kompozycyjnych, wśród zieleni, w przestrzeni, którą można nazwać przestrzenią relaksu i wyciszenia;

- Proponowane rozwiązanie projektowe jest elastyczne: możliwe jest bardziej intensywne wykorzystanie terenu wokół Archiwum - np. na sugerowaną funkcję książnicy lub biblioteki - zależnie od wynikających potrzeb i możliwości finansowych; dotyczy to zarówno terenu na północny wschód od obiektu archiwum oraz od strony głównego placu całego założenia;

- Od strony projektowanych zespołów parkingowych - w skarpie wynikającej z ukształtowania terenu - proponujemy zlokalizowanie funkcji komercyjnej - np. market „bibliofilsko - medialny” (książki, płyty, multimedia, albumy, reprodukcje, muzyka, filmy) z fasadą otwartą na plac parkingowy
Najważniejsze aspekty rozwiązań architektonicznych:

Muzeum Wojska:

- Muzeum Wojska jest bezpośrednio dostępne z antresoli – kładki łączącej przedłużenie ulicy Fabrycznej z terenem Podlaskiego Centrum Kultury na poziomie I kondygnacji; strefie wejściowej towarzyszy projektowana dominanta (wieża informacyjno – widokowo-multimedialna) oraz wygodny plac wejściowy, z którego możemy zejść na główny plac założenia zarówno schodami, jak i wygodną pochylnią;

- Przestrzeń Muzeum Wojska zorganizowana jest wokół wyrazistej osi równoległej do istniejącego magazynu wojskowego, skierowanej na południowy wschód; oś ta wyznacza przestrzeń komunikacyjno – publiczną w ramach muzeum, naprowadzającą na taras widokowy znajdujący się na zakończeniu całego założenia, od ul. Sienkiewicza;

- Relacja pomiędzy przestrzeniami wystawowymi a częścią konferencyjną Muzeum Wojska zorganizowana jest tak, by mogły one funkcjonować zarówno razem, jaki oddzielnie; stąd też możliwe jest zamknięcie części konferencyjnej bez zamykania muzeum;

- W rozwiązaniu proponowane jest utworzenie multimedialnej przestrzeni wystawowej, tzw. „Battle field” umożliwiającej przygotowywanie ekspozycji tematycznych, umożliwiających współuczestnictwo odwiedzających;

Ośrodek Prezentacji Muzyczno – Teatralnych i Galeria Sztuki Współczesnej:

- Ośrodek, jak i Galeria dostępne są ze wspólnej przestrzeni wejściowej – pomiędzy istniejącymi budynkami nr 10 i 11; przestrzeń ta umożliwia łączne (wydarzenia lub ekspozycje i przedstawienia specjalne), jak i wydzielone funkcjonowanie obu części;

- Dla najbardziej efektywnego wykorzystania dostępnej powierzchni, sale widowiskowe – zarówno główna, jak i pomocnicze zostały zaprojektowane w przestrzeni pomiędzy istniejącymi budynkami nr 9 i 10; dzięki temu unikamy ingerencji w konstrukcję istniejących budynków, a zarazem zachowując ją możemy ją wyeksponować;

- Główna przestrzeń wejściowa Ośrodka prowadzi bezpośrednio do foyer 3 sal widowiskowych; foyer zapewnia bezpośredni dostęp do głównej sali widowiskowej oraz prowadzi do dwóch sal pomocniczych: jednej – znajdującej się poniżej poziomu foyer i drugiej, znajdującej się bezpośrednio nad foyer; rozwiązanie to minimalizuje potrzeby powierzchni w terenie, umożliwiło efektywne rozwiązanie komunikacji, w formie budynku zaś pozwala uzyskać harmonijne kształtowanie i narastanie brył;

- Sale pomocnicze w tym rozwiązaniu mogą być traktowane bardzo mobilnie: np. górna sala może być całkowicie otwarta i stanowić szerokie foyer głównej sali koncertowej (np. na specjalne okazje);

- Dolna sala może pełnić wręcz funkcję klubowo - kabaretową, przekształcając się - okazjonalnie w funkcję niemal komercyjną;

Archiwum Państwowe:

Archiwum stanowi bardzo spoista i czytelna bryła, składająca się z trzech przestrzeni:

* obiekt mieszczący zbiory – w istniejącym budynku nr 12
* część biurowo – pracownianą z salą konferencyjną w projektowanym budynku
* przestrzeń ogólnodostępną z pracownią pod przeszklonym zadaszeniem znajdującą się pomiędzy tymi budynkami

- przestrzeń obiektu jest zorganizowana w sposób czytelny z jednym elementem wyłamującym się z prostoty układu – w parterze: odchylone od dominującego układu linie stanowią zamknięcie pomocniczej osi kompozycyjnej całego zespołu znajdującej się pomiędzy Budynkiem Muzeum Moto Retro a Archiwum;

Muzeum Moto Retro:

- istniejący budynek nr 34 zostaje rozbudowany, zaś jego atrakcyjne usytuowanie na skarpie zostaje wykorzystane jako atut budynku;

- projekt zakłada stworzenie przestrzeni wystawowej tak, by była jak najbardziej elastyczna i mobilna, stąd też główny korpus budynku zostaje w całości przeznaczony na ekspozycję;

- przeszklone kubiki wysunięte poza ścianę elewacji umożliwiają eksponowanie wybranych eksponatów tak, by były widoczne od zewnątrz;

- funkcje pomocnicze zlokalizowane zostają w części dobudowanej (od północy) i w ryzalicie wejściowym
Przyjęte ogólne rozwiązania projektowe budowlano-konstrukcyjne i wyposażenie techniczno-instalacyjne:

Obiekty istniejące:

- jednym z głównych założeń projektu jest zachowanie w jak największym stopniu wartościowej pod względem technicznym tkanki obiektów istniejących i jej adaptacja do realizowanych funkcji;

- elementy budowlano-konstrukcyjne po ocenie technicznej, w zależności od ich stanu i przydatności do nowych funkcji, zostaną wzmocnione i remontowane, przekształcone do współpracy z nową, wprowadzaną konstrukcją lub wyjątkowo usunięte;

- w budynkach istniejących będą wykonane izolacje wodochronne i izolacje termiczne (w partiach gdzie będzie zachowane lica ceglane - od środka np. w systemie płyt Ekovario ze spienionego gipsu);

- w żelbetowych elementach konstrukcyjnych będą sprawdzone i wzmocnione otuliny zbrojenia i węzły elementów szkieletu; lica elewacji przeznaczone do eksponowania będą oczyszczone, flekowane, fugowane, impregnowane;

- obiekty istniejące w dobrym stanie technicznym bez żadnych walorów estetycznych będą „wchłonięte” przez obiekty projektowane;

Obiekty projektowane:

- teren inwestycji nie powinien stanowić barier technicznych pod względem posadawiania nowych budynków;

- gros kubatury nowych budynków lub projektowanych dobudów i rozbudów obiektów istniejących realizowanych będzie w technologii tradycyjnej z elementami szkieletu żelbetowego z wykorzystaniem systemu słupowo-płytowego bezryglowego

- stropodachy w budynku Muzeum Wojska będą wsparte na hybrydowej konstrukcji szkieletowej z elementami żelbetowymi, stalowymi i drewnianymi;

- w pozostałych budynkach lekkie konstrukcje przeszklonych partii budynków będą wykonane ze stali z poziomymi elementami konstrukcji w formie kratownic przestrzennych z profili zimnogiętych zamkniętych, ustrojami cięgnowo-prętowymi z rozporami z drewna klejonego lub belkami z drewna klejonego;

- duże przeszklenia będą realizowane w mieszanej technologii fasady strukturalnej ale też kombinowanej ścianie montowanej z modułów ślusarki aluminiowej lub stalowej mocowanych do konstrukcji z użyciem projektowanych elementów wsporczych z drewna i stali;

- ogromne zadaszenia z prześwitującymi połaciami dachów będą wykonane jako napinane ustroje membranowe na masztowych konstrukcjach z użyciem drewna i stali lub ustroje prętowo-linowe z wypełnieniem elementami szklanymi;

- lica elewacyjne zaprojektowano: z zastosowaniem elementów modułowych z betonu architektonicznego, metody „lekkiej-suchej” docieplania ścian z montażem paneli blaszanych, z płyt betonowo-włókninowych lub pasów z blachy stalowej powlekanej; wybrane partie będą licowane cegłą elewacyjną nawiązującą do fasad istniejących;

- w założeniu w kształtowaniu elewacji będą stosowane materiały naturalne w naturalnych kolorach (stal, beton, drewno, szkło)

- elementy podstawowego wykończenia wewnętrznego: stolarka drzwiowa - płytowa pełna lub z przeszkleniami w okleinach z naturalnego drewna lub lakierowana w kolorze neutralnej szarości; posadzki - betonowe z uszlachetnianymi warstwami nawierzchniowymi, drewniane, ceramiczne oraz wykładziny w pokojach biurowych itp.; wykończenie ścian - tynki wapienno-cementowe, lica z płyt z okleiną drewnianą, ścianki ze szkła i lekkie przepierzenia z płyty laminowanej, okładziny specjalistyczne - np. akustyczne; sufity - tynki wapienno-cementowe, lica z płyt z okleiną drewnianą, sufity i ekrany akustyczne; surowe detale drewniane, z betonu i ze stali ocynkowanej;

Elementy zagospodarowania terenu:

- elementy układu komunikacyjnego oraz place parkingowe będą realizowane z betonowej kostki w kolorze szarym; w ciągach pieszych pasy z płyt betonowych;

- nawierzchnia placu głównego oraz „między galeriami” wykonana będzie z elementów betonowych z wtrętami z drobnej łamanej kostki granitowej;

- nawierzchnie przepuszczalne w „gaju” wokół Archiwum i w potencjalnej lokalizacji Książnicy Podlaskiej będą wykonane z zagęszczonego tłucznia marmurowego;

- kładki piesze i estakada - w lekkiej konstrukcji żelbetowej z elementami stalowymi i drewnianymi;

- baseny wodne głębokości ca 20-30cm - niecka żelbetowa licowana elementami ceramiki szkliwionej z rantem betonowym lub granitowym; woda w obiegu zamkniętym;

- elementy małej architektury (schody, ławy, pochylnie, balustrady, latarnie i tp.) z projektowanych elementów prefabrykowanych z betonu architektonicznego, z drewna, kamienia i stali ocynkowanej;

- tereny zielone - zieleń urządzona w obrębie zespołu PCK (trawniki darniowe, zieleń wysoka kształtowana w zwartych geometrycznych kompozycjach), strefa torowiska zieleń swobodna, w obrębie „gaju” przy Archiwum - drzewa o pokroju brzezin, klonów na przepuszczalnym podłożu z nawierzchnią z zagęszczanego tłucznia kamiennego;

Wyposażenie instalacyjne, technologiczne i specjalistyczne:

- obiekty będą wyposażone we wszelkie instalacje podstawowe i specjalistyczne oraz podstawowe ogólne wyposażenie technologiczne (wentylatornie, klimatyzatornie, dźwigi, węzły c.o., itp.)

- wyposażenie specjalistyczne będzie przedmiotem odrębnych projektów technologicznych (technologia sceniczna, wystawiennicza, archiwi-styczna, gastronomiczna i tp.)

- obiekty będą w pełni dostępne dla osób niepełnosprawnych (dźwigi, pochylnie, sanitariaty, parkingi, dojścia itp.)
Lokalizacja i ogólna charakterystyka terenu

Koncepcja urbanistyczno - architektoniczna dotyczy zaplanowania kompleksu Podlaskiego Centrum Kultury składającego się z Ośrodka Prezentacji Muzyczno-Teatralnych z Galeria Sztuki Współczesnej, Muzeum Wojska, Galerii Moto-Retro, Archiwum Państwowego, Zespołu Handlowego ze Stacja PKP oraz Książnica Podlaska.

Obecnie obszar objęty opracowaniem w przeważającej części jest przestrzenia niezagospodarowana, lub zajmowany jest przez zdewastowane, nieużywane obiekty dawnej składnicy wojskowej. Jednym z głównych celów koncepcji jest stworzenie Podlaskiego Centrum Kultury oraz integracja społeczna mieszkańców Białegostoku i Podlasia przez uczestnictwo w wydarzeniach kulturalnych oraz rewitalizacja zaniedbanych do niedawna terenów po-wojskowych, stad zespół projektowy zaproponował skoncentrowanie funkcji Centrum w połączonym zespole zabudowy i rozszerzenie oddziaływania zmian wywołanych lokalizacja nowych obiektów na pobliskie otoczenie. Projektowane obiekty powiązano w sposób harmonijny z terenem, przy jednoczesnej dbałości o podkreślenie za pomocą nowoczesnych środków przestrzennych monumentalności założenia.
Hasłowe przedstawienie założeń programowo-przestrzennych

- Maksymalna integracja adaptowanych obiektów z nowymi formami i placem centralnym

* Stworzenie otwarć widokowych z ważnych punktów Centrum – wysłanie przestrzennych zaproszeń.
* Nanizanie zespołu Centrum Kultury na osie krajobrazowe, architektura jako wydarzenie na osi czasu i przestrzeni w mieście.

- Podlaskie Centrum Kultury jako cześć dawnej składnicy wojskowej, składnica jako cześć Centrum

* Złączenie brył Centrum zarówno istniejących jak i projektowanych, przenikanie się ich form i wzajemna korelacja.
* Jako budulec nowych obiektów użyto szkła transparentnego – otwarcie wnętrza i zewnętrza, kamienia, dachy pokryte zielenią i elementy konstrukcyjne słupów stożkowych z otwarciem na niebo – miejsce połączenia sacrum i profanum.
* Integracja z krajobrazem przy podkreśleniu monumentalności przez użycie współczesnych, choć archetypowych form.
* „rozszerzenie” wewnętrznych funkcji poza obręb budynków – do centralny, scena, górki rekreacyjne, nagłośnienie zewnętrzne).

- Harmonia sztuk

* Skupienie budynków Centrum wokół wspólnego placu, bez hierarchizowania fasady, woda – horyzontalne odniesienie i zwierciadło, refleksja dla otaczającej rzeczywistości.
* Podkreślenie akcentem brył przestrzennych wzajemnych relacji w kręgu sztuk i dedykowanych im budowli.

- Otwarte formy architektoniczne

* Nieklasyczna estetyka, przemawiająca do podświadomości, nieoczywiste rytmy podziałów, kontrasty poddane spójnej myśli.
* Alegoria wielokierunkowego, płynnego rozwoju sztuk, swobody poszukiwań w dążeniu do niepowtarzalnej perfekcji w połączeniu architektury militarnej z zeszłego wieku ze współczesna.

- Zmienność w czasie i przestrzeni

* Gra słonecznego i sztucznego światła na powierzchniach brył, przeszkleń i wody. Włączenie
rytmów przyrody w grę budynków.
* Włączenie do gry technik audiowizualnych, nadanie życia i znaczenia płaszczyznom materiałów, widowisko „światło i dźwięk” przez cała dobę.

Koncepcja programowo-przestrzenna dzieli omawiany teren na 2 obszary; „strefę twardą” jako skrzyżowanie ciągów komunikacyjnych na otwartym placu i „strefę miękką” jako tereny zielone z górkami rekreacyjnymi uzupełniające przestrzeń założenia Centrum.
Programowo podzielono Centrum na 3 kompleksy zabudowy, które są przyporządkowane
poszczególnym funkcjom ;

1. Ośrodka Prezentacji Muzyczno-Teatralnych z Galeria Sztuki Współczesnej i Galerii Moto-Retro
2. Muzeum Wojska
3. Zespół Handlowy ze Stacja PKP, Archiwum Państwowe oraz Książnica Podlaska

Podział ten, daje możliwość odzwierciedlenia w prawie własności poszczególnych wyodrębnionych działek. Intencja projektantów jest jednak, aby te podziały terytorialne umykały uwadze odwiedzających ustępując obrazowi harmonijnie ukształtowanej spójnej całości.
I. CZEŚĆ – OŚRODEK PREZENTACJI MUZYCZNO-TEATRALNYCH

Obiekty Galerii Sztuki Nowoczesnej oraz Ośrodka Prezentacji Muzyczno-Teatralnych zostały zaprojektowane z wykorzystaniem budynków wojskowych o numerach: 9, 10, 11 i 30 w środkowej części terenu dawnej składnicy wojskowej. Wszystkie budynki połączone będą jedno-kondygnacyjna dobudowa. Bryły zostały zestawione zgodnie z wytycznymi i wkomponowana w istniejące obiekty.
Strefa wejściowa z hollem została ukształtowana tak, by umożliwić dostęp do wnętrza zarówno od strony placu głównego, jak i z parkingów naziemnych i podziemnych. Całość bryły ukształtowano zgodnie z estetyka wyrażona hasłowo w założeniach programowo - przestrzennych dla całości zespołu.
Są to 2 niezależne jednostki organizacyjne, które będą działały na zasadzie impresariatu, a ze względu na wspólna lokalizacje będą wspierać się programowo w prowadzeniu działalności kulturalnej.
Obiekty te będą posiadać wspólne wejście, prowadzące do wspólnego, ogólnodostępnego holu rekreacyjno-wystawienniczego,
Ośrodek Prezentacji Muzyczno-Teatralnych tworzy się z budynków magazynowych 9 i 10 wraz z
przenikającą je dobudową.
Przewiduje się, że na scenie głównej sali widowiskowej będą się odbywały przedstawienia teatralne,
pokazy taneczne, koncerty muzyki nowoczesnej oraz projekcje filmowe.
Przewiduje się, że sale widowiskowe pomocnicze będą wykorzystywane do celów przedstawień teatralnych i kabaretowych, pokazów tanecznych, pokazów mody, projekcji filmowych oraz konferencji.
Sale wyposażone są w przesuwne ściany dające możliwość ich łączenia i prowadzenia przedstawień
alternatywnych.

II. CZEŚĆ – GALERIA SZTUKI WSPÓŁCZESNEJ

Galerie sztuki współczesnej tworzy się z budynków magazynowych 11 i 30 wraz z przenikającą je dobudowa. połączone będą jedno-kondygnacyjna dobudowa.
W galerii eksponowane będą działa sztuki nowoczesnej oraz organizować pokazy artystyczne z udziałem widzów.

III. CZEŚĆ – MUZEUM WOJSKA

Muzeum Wojska położone będzie w południowo-wschodniej części terenu inwestycji w sąsiedztwie ulic Węglowej i Wasilkowskiej w adaptowanym budynku nr 5 dawnego magazynu.
Planuje się dobudowę i nadbudowę istniejącego budynku z zachowaniem istniejącego układu konstrukcyjnego.
Strefę wejściową do obiektu planuje się w dobudowie od strony placu centralnego założenia.
Obiekt konsekwentnie podporządkowano wypracowanemu placowi centralnemu dla całego zespołu zasadom kształtowania, stanowi on częściową przeciwwagę, ale także dopełnienie obiektów Galerii Sztuki Nowoczesnej oraz Ośrodka Prezentacji Muzyczno-Teatralnych. Projektowane dobudowy maja taki charakter jakby zostały kiedyś rozszczepione a teraz prowadza dialog z analogicznymi częściami budynków ponad tłumami.
Teren wokół budynku można wykorzystać do ekspozycji ciężkiego sprzętu wojskowego, tj. czołgi, tankietki, działa samobieżne, itp. (ilość i rodzaj eksponatów wg uznania uczestników konkursu).
Ekspozycja sprzętu wojskowego na zewnątrz takie jak; czołgi, tankietki, działa samobieżne, wozy opancerzone, haubice, kuchnie polowe, itp. przewidywana jest na platformach kolejowych ustawionych na bocznicy kolejowej istniejącej przy budynku nr 5 od strony południowej.

IV. CZEŚĆ – GALERIA MOTO-RETRO

Galeria Moto-Retro zaprojektowana została w dawnym budynku garażowym nr 34, który znajduje się w północno-zachodniej części założenia Węglówki. Od szczytów projektuje się dobudowy, na istniejącym dachu zaś nadbudowę. Kondygnacja parteru dostępna od strony północno-zachodniej przeznaczona będzie na funkcje garażowe i zapleczowe. Kondygnacja I pietra dostępna od strony południowo-wschodniej, wykorzystana będzie na cele wystawiennicze oraz administracyjno-biurowe. Projektowana nadbudowa o jedna kondygnacje przeznaczona jest na funkcje wystawiennicze.

V. CZEŚĆ – ARCHIWUM PAŃSTWOWE
Archiwum Państwowego projektuje się w istniejącym budynku nr 12 w południowo-zachodniej części terenu dawnej składnicy wojskowej.
Istniejący budynek został zaadaptowany w całości na pomieszczenia magazynowe Archiwum Państwowego oraz pomieszczenia techniczne i gospodarcze. Pomieszczenia strefy wejściowej oraz zespół pomieszczeń biurowych planowany jest w dwóch dobudowach do budynku magazynowego.
Budynek Archiwum przylega do Zespołu Handlowego przy Stacji PKP.

VI. CZEŚĆ – ZESPÓŁ HANDLOWY
Wzdłuż torów kolejowych tworzy się Zespół Handlowy przylegający do Archiwum Państwowego i tworzący wspólnie z Dworcem Kolejowym jeden wydłużony obiekt. Budynek składa się z 1 kondygnacji nadziemnej.

VII. CZEŚĆ – STACJA PKP
Przy trakcji kolejowej projektuje się Stacje PKP przylegająca do Zespołu Handlowego od strony wschodniej. Budynek składa się z 1 kondygnacji nadziemnej. Nad peronami przy torach wprowadzono zadaszenie połączone ze Stacja.

VIII. CZEŚĆ – KSIĄŻNICA PODLASKA
Obiekt Biblioteki Publicznej pod nazwa Książnicy Podlaskiej został zaprojektowany jako samodzielny, nowoprojektowany budynek w południowo-zachodnim narożniku kompleksu Podlaskiego Centrum Kultury.
DANE DOTYCZĄCE ELEMENTÓW BUDOWLANO-KONSTRUKCYJNYCH

ISTNIEJĄCE BUDYNKI SKŁADNICY WOJSKOWEJ -do adaptacji-
Wskazuje się wykonanie rewitalizacji i renowacji istniejących budynków militarnych. Proponuje się następujące rozwiązania budowlane :

1. ROBOTY ROZBIÓRKOWE – Rozebrać istniejące budynki, które ze względu na ich stan techniczny i walory architektoniczne zostały przeznaczone do usunięcia.
2. Rozebrać istniejące ściany działowe, wykuć otwory na planowane otwory okienne drzwiowe i okienne. Zdemontować wszystkie okna i drzwi.
3. Wzmocnienie fundamentów; struktura fundamentów większości budynków uległa naruszeniu w wyniku penetracji wód opadowych oraz drgań spowodowanych przez pojazdy.
4. Wprowadzenie izolacji pionowej i poziomej.
5. Wymiana tynków wewnątrz budynków; tynki są w bardzo złym stanie.
6. Wymiana stropów i niskiej nośności.
7. Wymiana zniszczonych elementów więźby dachowej i pokrycia dachowego.
8. POKRYCIE DACHOWE - proponuje się z blachy cynkowo-tytanowej Rheinzink – patynowanej fabrycznie - o grubości arkusza 0,7mm.
9. TERMOMODERNIZACJA obiektu - przewiduje się ocieplenia budynku ze względu na zachowanie parametrów cieplnych budynku, od wewnątrz ociepla się budynek. Zewnętrznie elewacje oczyszcza się, uzupełnia ubytki i impregnuje, od wewnątrz ociepla się płytka z gazobetonu Ytong na zaprawie ciepłochronnej.
10. Wymiana STOLARKI na drewniana i aluminiowa z zachowaniem podziałów i proporcji jak w obiektach istniejących.

PROJEKTOWANE BUDYNKI

KONSTRUKCJA BUDYNKÓW - zaproponowano dla obiektu konstrukcje szkieletowa płytowosłupowa, żelbetowa monolityczna wylewana na budowie /lub elementy prefabrykowane o indywidualnych parametrach/.

FUNDAMENTY - monolityczne żelbetowe.

ŚCIANY WEWNĘTRZNE - jako ściany tarcze z bloczków piaskowo-cementowych drążonych, na zaprawie cementowej z dodatkiem plastyfikatorów.

ŚCIANY ZEWNĘTRZNE - osłonowe warstwowe.

ŚCIANY DZIAŁOWE - gipsowo-kartonowe na szkielecie stalowym z wypełnieniem wełna mineralna oraz w nieizolowanym systemie stolarki aluminiowej Reynaers typ CS59PA miedzy pomieszczeniami.

OKŁADZINA ŚCIENNA ZEWN. - ściany docieplone wełna mineralna Panelrock grubości 10 cm i licowane od zewnątrz panelami elewacyjnymi z wylewanego betonu szlachetnego ”insito”.

SŁUPY – stalowe złożone z 3 belek połączone przy gruncie punktowo i rozchodzące się promieniście do podparcia oraz słupy Żelbetowe monolityczne wylewane na budowie lub stalowe z kształtowników pełnych.

FASADA - jako aluminiowa n.p. systemu Reynaers Architectural. Szyba ze szkła hartowanego i antywłamaniowego barwionego w masie SunCool Classic z samoczynnie czyszczącą się powłoka Pilkington Activ. Fasada bez szprotów mocowana ze sobą od strony wnętrza punktowo za pomocą „stalowych pająków” i sworzni systemu Planar lub ze szprosami licowanymi od zewnątrz profilem.

STROPY - Żelbetowe wylewane lub miejscowo kanałowe, narożniki jako wylewki Żelbetowe, wylewane.

DACH – jako dach płaski pogrążony o odwróconym układzie warstw systemu Dow. Elementy systemu: papa elastomerowa termozgrzewalna na papie podkładowej, docieplenie płytą poliestrowa, fizelina. Powierzchnia dachu pokryta jest warstwa Awiru i zielenią.

STOLARKA - okienna i drzwiowa jako drewniana i aluminiowa n.p. systemu Reynaers Architectural.

DŹWIGI – proponuje się dźwigi elektryczne nowej generacji bez maszynowni n.p. Smart 002 firmy Schindler. Dźwig przystosowany do przewozu osób niepełnosprawnych, osób na noszach i mebli. Dźwigi w części publicznej montowane w szybach przeszklonych.

PODŁOGI - wprowadza się kamień naturalny w przestrzeniach publicznych i w komunikacji, wykładziny akustyczne w salach widowiskowych, płytki ceramiczne w łazienkach i kuchniach, wykładzinę dywanowa w pokojach.

SUFITY PODWIESZANE – w salach widowiskowych sufity o kształtach i z materiałów dźwiękochłonnych zgodnie z odrębnym opracowaniem akustycznym, w innych pomieszczeniach stosuje się sufity podwieszane do ukrycia przestrzeni instalacyjnej i wg odrębnego indywidualnego opracowania wnętrz.

WEWN. OKŁADZINY ŚCIENNE – w przestrzeni publicznej wprowadza się panele ścienne z wylewanego betonu szlachetnego ”insito”, w innych pomieszczeniach wg wymagań technicznych i opracowania wnętrz. Uwaga : wszystkie zastosowane materiały powinny charakteryzować się najwyższą jakością, wykończenie zgodnie z najnowszymi trendami, dobór materiałów powinien być dokonany po wykonaniu oddzielnych opracowań projektowych i aranżacji wnętrz.
ROBOTY ROZBIÓRKOWE
Rozbiera się istniejące budynki i budowle inżynierskie kolidujące z planowana zabudowa, demontuje się urządzenia techniczne na działce.

URZĄDZENIA TECHNICZNE
Szczegółowe zasady przyłączy infrastruktury na warunkach technicznych gestorów sieci. Przewiduje się wykorzystanie mediów doprowadzonych do przyległych ulic.

* Wodociąg - zasilanie w wodę poprzez projektowane przyłącze z istniejącej sieci wodociągowej.
* Kanalizacja sanitarna - odprowadzenie ścieków bytowo- gospodarczych (sanitarnych) do zewnętrznej kanalizacji sanitarnej.
* Kanalizacja technologiczna - ścieki technologiczne tłuste pochodzące z pomieszczeń kuchni przy gastronomii zanieczyszczone tłuszczami przed odprowadzeniem do kanalizacji sanitarnej będą oczyszczane w separatorze tłuszczu ze zintegrowanym osadnikiem.
* Kanalizacja deszczowa – docelowo wody opadowe odprowadzane będą do miejskiej kanalizacji deszczowej w ulicy.
* Siec centralnego ogrzewania - przyłącze z miejskiej sieci ciepłowniczej.
* Siec energetyczna - przyłącze z linii NN z ulicy.

DROGI
Wprowadza się obsługę kołowa bezpośrednio na teren inwestycji w zakresie dojazdu do parkingów naziemnych i podziemnych i drogi dojazdowej do zapleczy obiektów. Zapewnienie miejsc postojowych i obsługi transportowej:

* Projektuje się miejsca parkingowe terenowe od ul. Węglowej.
* Pod głównym placem wprowadzono w podpiwniczeniu wielostanowiskowy garaż podziemny z pionami komunikacyjnymi i z dźwigiem.

CHODNIKI I PLACE
Posadzkę opracowywanego terenu proponuje się z kostki granitowej o różnej wielkości i różnej fakturze oraz dodatkowe elementy z kostki bazaltowej układanej w różnorodne formy.
Posadzka głównych ciągów pieszych z płyt granitowych w mijankę.
Schody terenowe – z płyt granitowych z krawężnikami granitowymi, schody na wzgórze z kostki granitowej.
RONET - Zbigniew Filipek Biuro: 32-020 Wieliczka, ul. Zacisze 16, NIP: 677-133-92-83,
Konto bankowe: BANK PEKAO SA 03 1240 1431 1111 0010 2980 4734, tel: 608 835 030,
e-mail: biuro.ronet@wp.pl, poczta@ronet.pl