Opracowanie koncepcji urbanistyczno-architektonicznej Centrum Obsługi Odwiedzających Państwowe Muzeum Auschwitz-Birkenau
Wyróżnienie równorzędne

<<< powrót
  • Atelier Loegler
Skład zespołu:
  • dr. inż. arch. Romuald Loegler  
  • mgr inż. arch. Bogdan Pszonak  
  • mgr inż. arch. Anna Pszonak  
  • mgr inż. arch. Łukasz Ruda  
  • mgr inż. arch. Piotr Woliński  
  • stud. arch. Rafał Kłos  
  • stud. arch. Piotr Lutarewicz  
  • stud. arch. Joanna Ostrowska  
  • stud. arch. Karol Wiśniewski  
  •  
  •  
  • http://www.loegler.com.pl/ 

MOTTO

Poszukiwanie nieskomplikowanego piękna przestrzeni wydaje się być ekscytującym procesem prowadzącym do spostrzeżenia, że próżnia, ten ważny architektoniczny komponent, pozwala na wywołanie efektu ożywienia architektury. Pozwala architektoniczną przestrzeń odczuć i przeżyć, taką jaką ona jest, ale tylko wtedy, gdy uda się nam nie dopuścić do jej zaśmiecenia!

IDEA

Plac - element infrastruktury komunikacji pieszej osadzone zostają w złożonej roli pod względem użytkowym, kulturowym i symbolicznym. Jego dosłowną obecność w przestrzennej strukturze urbanistycznej przejmuje również rolę metaforyczną wobec historii miejsca. Jest artystyczną reakcją na współczesne życie miejsca martyrologii pomordowanych więźniów, angażując także zjawisko pamięci jako środka wyrazu.

Zamknięty owalną linią krajobraz „placu pamięci” z murem pamięci ustawiony na żwirowym dywanie staje się przestrzenią symboliczną – swoistym placem apelowym przygotowującym zwiedzającego do kontemplacji, zadumy i powagi w tym szczególnym miejscu – w Oświęcimskim Obozie Zagłady. Symbioza użyteczności i treści jaka dokonuje się poprzez użycie naturalnego materiału, podkreślić ma ożywienie wspomnień poprzez „zamarłą” na pozór tradycją miejsca. Trwanie natury, ulotność ludzkiej egzystencji i względna pamięć – długie trwanie ludzkich zbrodniczych dokonań - uruchomić mają interpretacyjną (kontemplacyjną) wyobraźnię zwiedzającego pozwalając mu przeżyć ogrom cierpień uwięzionych w tym miejscu ludzi.

Plac wyspa ciszy, minimalistyczny gest – urbanistyczna płaskorzeźba, stworzona z zamiarem komunikacji pomiędzy tymi co odeszli, a tymi którym udało się przetrwać i następnym pokoleniom. Plac w formie czystego geometrycznego gestu tworzy niespotykaną sensoryczną równowagę pomiędzy nową architektoniczną interwencją a istniejącym, zbudowanym i naturalnym krajobrazem.

Odbierana przez zwiedzającego „nowa rzeczywistość” wolna jest od jakiejkolwiek tradycyjnej, naśladującej czy kopiującej eksperymentalnej i percepcyjnej formuły. W proponowanej artystycznej wypowiedzi inspiracją jest podatność otoczenia na tworzenie miejsca „od nowa”. Wyeksponowanie archetypowego gestu wobec na nowo odkrytej relacji pomiędzy elementami zagospodarowanie przestrzeni, pozwoliło ujawnić jedność kompozycji w specyficznym kontekście, jedność wywodzącą się z teorii Kartezjusza, obdarzoną metafizycznym oddechem i współistnieniem różnorodności, złożoności i sprzeczności kształtów.

Minimalistyczna formuła projektu oddziałuje jedynie w tym kontekście – próbuje ochronić to miejsce od zapomnienia za pomocą plastycznej restrukturyzacji w duchu „konceptualnej ekologii” ujawniając zarazem system znaczeń tego co istnieje, ujawniając zarazem pierwotne znaczenie miejsca poprzez minimalne przesunięcia i dyskretne wprowadzenie nowych elementów. Wkomponowany w istniejące konteksty - przestrzenne, symboliczne, historyczne, pamięci minimalistyczny projekt, przypisuje wielką wagę tworzywu, jego fakturze, jego właściwościom percepcyjnym i fizycznym, operując subtelnym kontrastem, wynikającym z wprowadzonych przesunięć linii i nowych znaków.

Świadomie ukryta technologia pozwala wyeksponować język architektury zacierając tym samym czas powstania interwencji, tworząc obraz jej bezczasowości. Rygorystyczna powściągliwość rozwiązań formalnych i dóbr tworzywa a także gramatyka projektu oparta jest na zawężonym zbiorze znaków: kwadrat – elipsa, ściana – płaszczyzna, cień-światło, materialność – niematerialność. Dotyczy to nie tylko tektonicznych elementów projektowanego założenia lecz także funkcji przestrzeni otwartych i budynków z ich formalną i konceptualną niezależnością, ascetyzmem i metafizycznym znaczeniem materiału ! (parkingi , drogi, elewacje…).

Po prawej stronie wyjście z budynku Centrum Obsługi Odwiedzających, po stronie lewej "ściana pamięci" z ekranami interaktywnymi umożliwiającymi zapoznanie się z historią miejsca

Hol wejściowy w budynku Centrum Obsługi Odwiedzających

Rampa łącząca hol wejściowy z poczekalniami na poziomie -1

Wnętrze kawiarni z pustką nad poziomem -1

RONET - Zbigniew Filipek Biuro: 32-020 Wieliczka, ul. Zacisze 16, NIP: 677-133-92-83,
Konto bankowe: BANK PEKAO SA 03 1240 1431 1111 0010 2980 4734, tel: 608 835 030,
e-mail: ronet@ronet.pl, poczta@ronet.pl