|
Opracowanie koncepcji architektonicznej rozbudowy Wielkopolskiego Centrum Onkologii przy ul. Garbary 15 w Poznaniu I miejsce <<< powrót |
- Janusz Wyżnikiewicz Pracownia Architektoniczna
- Janusz Wyżnikiewicz
- Danuta Stajuda
- Iwona Zareda
- Marta Czachorowska
- Michał Borowski
- http://www.arch-szpitale.com
Koncepcja programowo - funkcjonalna
Dobudowywana do budynków istniejących nowa część szpitala tworzy z nim całość funkcjonalną i programową.
Kondygnacja podstawową dla ogólnej komunikacji wewnętrznej połączonych budynków jest parter części nowej i istniejącej.
Na parterze projektowanego budynku usytuowano przestrzeń komunikacyjną, gdzie następuje rozdział ruchów pacjentów ambulatoryjnych, hospitalizowanych i personelu do zespołów poradni, pracowni diagnostycznych, na oddział łóżkowy i do pomieszczeń administracyjnych.
Z parteru nowego budynku przewidziano również wydzielony dostęp pacjentów i personelu do istniejącego pawilonu radioterapii.
Głównym elementem komunikacji pionowej jest nowy pion dźwigowy dostępny z hallu wejściowego.
Podstawowymi elementami komunikacji poziomej są na każdym piętrze zdwojone trakty korytarzowe powiązane z hallem dźwigowym i klatką schodową ewakuacyjną.
Pomiędzy ciągami korytarzowymi zlokalizowano pomieszczenia pomocnicze – sanitarne i magazynowe.
Pomieszczenia funkcji podstawowej zlokalizowano w zewnętrznych traktach budynku.
Na parterze projektowanego budynku utworzono dwie wydzielone przestrzenie komunikacyjne – hall wejściowy z pomieszczeniami rejestracji, informacji, portiera i szatnią ogólną oraz przestrzeń poczekalni przy części zabiegowo – opatrunkowej.
Odrębnym, wydzielonym ciągiem komunikacyjnym na parterze budynku jest dojście do bunkrów radioterapii dla pacjentów i szatni personelu radioterapii.
Medyczny program użytkowy rozmieszczono na poszczególnych kondygnacjach, zgodnie z wytycznymi użytkownika, zachowując postulowane wielkości pomieszczeń.
Każda kondygnacja projektowanego budynku mieści się w jednej strefie pożarowej. Granice stref pożarowych znajdować się będą na stykach budynku projektowanego i budynków istniejących.
Koncepcja architektoniczna
Nowy budynek szpitala zaprojektowano (ze względu na ograniczoną powierzchnię zabudowy) w jednej zwartej bryle powiązanej gabarytowo i funkcjonalnie z istniejącą zabudową Starego Szpitala.
W ogólnej dyspozycji architektonicznej nowego budynku zaproponowano rozwiązania materiałowe częściowo nawiązujące do istniejącej zabudowy wzdłuż ul. Garbary. W tym celu na dwóch kondygnacjach budynku zastosowano panele tynkowe w układzie bezspoinowym, ułożone na tle neutralnej płaszczyzny szklonej oddzielającej kompozycyjnie część istniejącą od projektowanej.
Generalnie bryłę nowej części szpitala tworzą:
- część cokołowa zawierająca hall wejściowy i pomieszczenia zabiegowo – opatrunkowe na parterze budynku,
- kondygnacje I i II piętra zawierające odcinek łóżkowy i pracownie endoskopowe,
- kondygnacja wieńcząca zawierająca pomieszczenia administracyjne i laboratoria.
Użyte w poszczególnych częściach elewacji budynku materiały winny podkreślać nowoczesność rozwiązań technicznych zastosowanych w budynku z jednoczesnym uwzględnieniem kontekstu w stosunku do zabudowy istniejącej.
Rozwiązania konstrukcyjne
Budynek zaprojektowano w konstrukcji żelbetowej, monolitycznej płytowo – słupowej. Taka konstrukcja jest maksymalnie prosta, wytrzymała i pozwala na maksymalne przekształcenia przestrzenne, zarówno na etapie projektu jak i w późniejszym okresie w trakcie realizacji i eksploatacji budynku. W konstrukcji tej eliminuje się żebra i podciągi. usztywnienie budynku zapewniają żelbetowe ściany klatek schodowych i szybów windowych. Eliminacja podciągów pozwala na prowadzenie instalacji bezpośrednio pod stropem.
Słupy zaprojektowano jako żelbetowe.
Słupy szkieletu nośnego postawione będą na dwuschodkowych stopach fundamentowych.
Pod ściany zewnętrzne przyziemia przyjęto fundamenty ławowe, ciągłe. Pod klatki schodowe i szyby dźwigowe przyjęto fundamenty płytowe.
Ściany zewnętrzne nie będące elementami nośnymi przyjęto gr. 18 cm z bloczków wapienno – piaskowych.
Ściany klatki schodowej i szybów dźwigowych przyjęto żelbetowe, monolityczne. W zastosowanym schemacie konstrukcji budynku przewidziano wydylatowanie istniejącej klatki schodowej przeznaczonej do rozbiórki i po jej rozebraniu wykonanie pionu dźwigowego o konstrukcji wypełniającej powstałą przestrzeń.
