Opracowanie koncepcji architektonicznej modernizacji i rewitalizacji Placu 20 Października w Mosinie
II Nagroda

<<< powrót
  • Palmett - Markowe Ogrody S.C.
Skład zespołu:
  • Bartłomiej Gasparski  
  • Joanna Gruca  
  • Ula Michalska  
  • Artur Przedzienkowski  
  •  
  • http://www.palmett.pl 

Cel

Celem naszej koncepcji jest nadanie miastu nowej wyraźnej tożsamości poprzez wprowadzenie w jego sercu czyli na placu 20 października oryginalnej jakości funkcjonalno-wizualnej, która sprawiłaby że Mosina zaczęłaby być postrzegana jako miejsce charakterystyczne, łatwo identyfikowalne, warte odwiedzenia i najzwyczajniej modne.

Dzięki temu przeprowadzona rewitalizacja nie byłaby jedynie zwykłym remontem a inwestycją, która przyniosłaby konkretne, wymierne korzyści: wzrost ruchu turystycznego, postrzeganie miasta jako miejsca ciekawego inwestycyjnie, otworzenie możliwości organizacji imprez o większym niż tylko lokalnym znaczeniu.

Sprzyjającymi temu czynnikami są
- Bliskość Poznania
- Piękne otoczenie nadające Mosinie cechy uzdrowiskowe
- Łatwość komunikacyjna dzięki przebiegającej nieopodal międzynarodowej trasie E30 oraz drogom
krajowym numer 5 i 11.

Należy wykorzystać wiec szansę by Mosina stała się tym dla Poznania czym jest śelazowa Wola dla Warszawy czyli atrakcyjnym satelitarnym miasteczkiem przyciągającym mieszkańców wielkiego sąsiada w czasie weekendów i urlopów.

Plac 20 Października

Uznaliśmy, iż aby zrealizować cel na placu należy zlokalizować atrakcję, która poprzez swoją oryginalność a jednocześnie funkcjonalność zadziała jak magnes i stanowić będzie o nowej tożsamości i identyfikacji miejsca. Nie chcieliśmy jednak by ten nowo wprowadzany element był zupełnie oderwany od obecnego charakteru miasta i jego historii, a także odpowiadał skali mosińskiego rynku.

Stwierdziliśmy że historycznie związane z Mosiną: rzemiosła: barwiarstwo i krawiectwo oraz sam mosiński Eleganta współcześnie powiązać można z modą. Z modą z kolei bezpośrednio kojarzą się pokazy mody. Czemuż więc nie stworzyć na rynku specjalnej przestrzeni umożliwiająca ich organizację w plenerze?! Ta właśnie myśl określiła naszą koncepcję.

Oczywiście nie chcieliśmy aby funkcja nowo projektowanego placu ograniczała się tylko do bycia oryginalnym w formie, działającym okazjonalnie wybiegiem dla modelek i modeli. W zasadzie rola ta to tylko pretekst do stworzenia wielofunkcyjnej przestrzeni gdzie na scenie utworzonej z pięciu kamiennych, owalnych podestów jak i małej pojedynczej sub-scenie mogą rozgrywać się rożne wydarzenia kulturalno-społeczne. Sztucznie zamgławiana przy uŜyciu na stale zamontowanych urządzeń przestrzeń placu była by idealnym tłem dla cyklicznych spektakli typu światło i dźwięk. Utrzymująca się w zagłębieniach terenu mgłą sprawiałyby wrażenie że ciągi piesze i sceny unoszących się w przestrzeni.
Przede wszystkim, przez większość czasu ma być to dobrze zaprojektowany teren zielony, dający możliwość wypoczynku w zielonych, kulisowych wnętrzach powstałych w zagłębieniach terenu między trawiastymi pagórkami. Ustawione tam siedziska o organicznym kształcie podkreślałyby charakter miejsca. Tak stworzony zostałby swoisty „PARK MGIEŁ”.

Wybrany kształt placu nie jest przypadkowy . Inspiracją dla niego stały się lotnicze zdjęcia okolic Mosiny, na których meandrująca rzeka Warta wraz z leżącymi na jej brzegach polami tworzy niepowtarzalny wzór. Wzór ten po uproszczeniu uznaliśmy za doskonałym motyw, który użyty w rozmaitych detalach stałby się swoistym logiem Mosiny.

Przy tworzeniu koncepcji w zakresie Placu 20 Października musieliśmy podjąć kilka ważnych decyzji.
Po pierwsze: oś ulicy Krotowskiego wyraźnie dzieli Palac na dwie części „Parkową” północną i „Parkingową” południową. Zdecydowaliśmy się utrzymać ten funkcjonalny podział lecz czynimy go mniej wyraźnym i sprawiamy aby plac mógł działać jako spójna całość nie będąca w oderwaniu od pozostałych przestrzeni miasta tworząc z nimi interesującą sekwencję urbanistycznych wnętrz.

Po drugie: Obecnie dominującym elementem w części parkowej jest pomnik Powstańców Wielkopolskich i ofiar Terroru Hitlerowskiego. Takie centralne umiejscowienie tej rzeźby bardzo ogranicza możliwości zmiany funkcji placu - w praktyce właściwie je wykluczając, a także w znacznej mierze determinuje sposób jego ewentualnej, nowej kompozycji.

Dlatego też w koncepcji zdecydowaliśmy się na zmianę jego lokalizacji na równie reprezentacyjne i konweniujące z charakterem pomnika miejsce poza placem. Zaproponowaliśmy żeby było to rondo na skrzyżowaniu ulic Krotowskiego i Mostowej gdzie dobrze wyeksponowana, wertykalna bryła tego monumentu zachowałaby wizualną łączność z placem, jednocześnie dobrze komponując się z nowym otoczeniem. Szacunkowi dla miejsca pamięci jakim niewątpliwie jest budynek, na którego podwórku Hitlerowcy dokonali 20.X.1939 egzekucji dalibyśmy wyraz umieszczając w posadzce placu przed kamienicą kostki z wyrytymi inskrypcjami. Dodatkowo wizualnie wyróżnilibyśmy budynek podkreślając jego znaczenia poprzez wytworzenie osiowego układu kamienica - mała scena.

Po trzecie:
Całkowicie usuwamy miejsca parkingowe z części północnej. Miejsca wyznaczamy w części południowej poprzez wzór w nawierzchni ukierunkowany tak by parkujące samochody nie wytworzyły horyzontalnej bariery optycznej rozdzielającej obie częściami placu. Obszar tak stworzonego parkingu mógłby, w zależności od potrzeb, pełnić funkcję placu targowego, miejsca gromadzenia się publiczności obserwującej działania na głównej scenie lub przestrzeni dla organizacji imprez wymagających dużych utwardzonych powierzchni. Nie udostępniony posiadaczom aut byłby skraj zachodni, który stanowiłby przedłużenie części parkowej placu prowadzące do łącznika z bulwarami, który wytyczony zostałby poprzez południowo zachodni narożnik placu a dalej działki znajdujące się na osi dawnej wierzy ciśnień oznaczone w ewidencji gruntów numerami 1654/1 1655/4 oraz 1655/2.

Łącznik

Na wykupionych od prywatnych właścicieli posesjach utworzone zostałyby dwa równoległe, kameralne wnętrza urbanistyczne o charakterze wystawienniczo-gastronomicznym. W pierzei rozdzielających je budynków pozostawione byłyby przejścia tak aby swobodnie przemieszczać się z jednego do drugiego.

Szersza działka zachodnia posiadająca liczne płaszczyzny pionowe wyposażona w krzesła i stoliki miała by dominującą funkcję wystawienniczą a węŜsza wschodnia gastronomiczną. Łącznik poprzez drewnianą kładkę miałby widokową i funkcjonalną więź ze znajdującym się po drugiej stronie kanału zabytkowym budynkiem dawnych łazienek. Ten oryginalny obiekt po przejęciu od obecnych użytkowników mógłby pełnić ogólnodostępna funkcję usługową.

Kładka stanowiłaby tez drogę szybkiego połączenia pieszego pomiędzy placem a znajdującymi się na drugim brzegu istniejącymi i planowanymi parkingami buforowymi.

Bulwary ze skwerem Eleganta
Łatwo osiągalne poprzez łącznik bulwary nad kanałem już tylko przez to połączenie stałyby się bardziej atrakcyjne. Drewniany dek tarasowo obniżający się ku kanałowi stanowiłby dodatkową atrakcję umożliwiając bezpośredni kontakt z wodą a wymieniona nawierzchnia oraz nowe wyposażenie spajały by bulwary estetycznie z resztą miasta.

„Skwer eleganta” mający być swoistą wizytówką miasta dla osób przybywających od strony południowej, poprzez usunięcie nieestetycznych pawilonów handlowych oraz wzbogacenie o formowany parter ogrodowy z soliterowym drzewem i szerokimi schodami zyskałby odpowiedni reprezentacyjny charakter.

Przy okazji tego zabiegu odsłonięta zostałaby wartościowa elewacja zabytkowego budynku, na której tle znacznie lepiej prezentowałby się przesunięty pomnik Eleganta witający wreszcie gości zwrócony do nich przodem a nie jak dotychczas plecami.

Na zachodniej krawędzi skweru i wzdłuż bulwarów od skweru do łącznika wytworzona zostałaby pierzeją z niskich budynków usługowo-handlowych architektonicznie dopasowanych do miejsca. Sugerujemy aby skwer eleganta nie był zakończeniem bulwarów, które w miarę moŜliwości powinny zostać przedłużone wzdłuż kanału aż do ulicy Tadeusza Kościuszki. W ten sposób wytworzyłby się swoisty spacerowy pierścień Mosiny łączący wszystkie jej najciekawsze i najważniejsze miejsca.

Kościół i ulica Kościelna
Otoczenie świątyni zyskałoby nową nawierzchnię i uporządkowane zostałyby występujące tam nasadzenia roślinne. Przed głównym wejściem zasadzilibyśmy soliterowe drzewo o żółtym ulistnieniu (np. Glediczję trójcierniową w odm.’Sunburst’) które odcinałoby się od ceglastej elewacji budynku i stanowiłoby element maskujący brak osiowości kościoła względem ulicy Kościelnej.

Organizacja ruchu kołowego
Na całości terenu opracowania ustanawiamy strefę zamieszkania oznaczoną znakiem D-40 gdzie prędkość dla wszelkich pojazdów ograniczona jest do 20km/h a piesi maja przed nimi pierwszeństwo. Jedynie ulice Niezłomnych na odcinku od Sowinieckiej do Wąskiej i Kościelna byłaby z niej wyłączone. Prędkość na nich ograniczona byłaby jednak do 30km/h.

Strefa zamieszkania dotyczyłaby więc ulic: Krotowskiego od ronda do ul. Niezłomnych, Waskiej, Tylniej, Garbarskiej oraz Juliusza Słowackiego na odcinku od Garbarskiej do Wąskiej Parkowanie na placu byłoby niedopuszczone w soboty i niedziele z wyłączeniem niepełnosprawnych. Dostawy samochodami ciężarowymi dopuszczone byłby codziennie do godzin 10.00 Sugerujemy również stworzenie systemu pozwalającego na wyłączenie całego obszaru z ruchu (z wyłączeniem dojazdu do posesji) na czas organizowania imprez. Np. poprzez chowane w nawierzchni słupy tzw. Bollard’y

Nawierzchnie
Wszystkie nowo projektowane nawierzchnie, zgodnie z zaleceniami konserwatora, wykonane byłyby z szaro-beżowej kostki i płyt granitowych. Wzory wyznaczające poszczególne funkcje nawierzchni zróżnicowane byłyby poprzez zastosowanie kilku formatek i faktur kamienia. I tak przykładowo ciągi piesze utwardzone zostałyby przy użyciu płyt groszkowanych o wymiarach 30x50cm a drogi jezdne z ciętej i płomieniowanej kostki 10x10cm. Powierzchnie scen w części parkowej wykonane zostałyby z wielkoformatowych płyt kamiennych o powierzchni szczotkowanej.

Mała architektura
Wprowadzamy ujednolicone, oryginalne elementy małej architektury zaprojektowane specjalnie by podkreślić elegancki charakter Mosiny . Pełniące role ławek Żeliwne krzesła, kraty około drzewne stoliki oraz kosze na śmieciu nosiłyby wspólny z głównym placem wzór.

Inny charakter miałyby jedynie laminatowe, dopasowane do ukształtowania trenu siedziska w zielonej, pofałdowanej częściach placu. Krzesła wokół drzew zainstalowane byłyby na szynach umożliwiających ich swobodną konfiguracje na obwodzie kraty.


Oświetlenie
Zalecane przez Konserwatora Zabytków latarnie usytuowane zostały by na obwodzie placu. Jego wnętrze doświetlone zostałoby poprzez źródła światła zatopione w nawierzchni i w miejscach zmiany wysokości terenu.

RONET - Zbigniew Filipek Biuro: 32-020 Wieliczka, ul. Zacisze 16, NIP: 677-133-92-83,
Konto bankowe: BANK PEKAO SA 03 1240 1431 1111 0010 2980 4734, tel: 608 835 030,
e-mail: biuro.ronet@wp.pl, poczta@ronet.pl